30 August 2014

Mendime për librin"Çamëri, zemra ime" nga Bilal Maliqi


ZĂ‹RAT POETIKĂ‹ PĂ‹R ÇAMĂ‹RINĂ‹ 
 "ÇamĂ«ri zemra ime" pĂ«rg. F.Kulli dhe K.Traboini, Pantheon Books, 220 f.,
Tiranë-Prishtinë 2014.

Nga Bilall Maliqi

ÇamĂ«ria plagĂ« e pashĂ«ruar, sikurse edhe pjesĂ«t e tjera tĂ« coptuara shqiptare nĂ«pĂ«r kabinete kabinetarĂ«sh, tĂ« cilĂ«t patĂ«n, e kanĂ« edhe mĂ« tutje fatin e kĂ«saj pjese tĂ« degdisur tĂ« etnisĂ« janĂ« tĂ« vetmuara, tĂ« pĂ«rlotura, tĂ« shkelura, tĂ« ngopura me padrejtĂ«si tĂ« natyrave tĂ« ndryshme nĂ« çdo sferĂ« tĂ« jetĂ«s shoqĂ«rore ekonomike, politike dhe kulturore dhe si tĂ« tilla nĂ« zemrat tona pasqyrojnĂ« dhembje emocionale, tĂ« cilat vazhdojnĂ« edhe mĂ« tutje tĂ« trokasin nĂ« zemĂ«r dhe nĂ« shpirtrat tanĂ« e sidomos nĂ« shpirtrat e atyre qĂ« pĂ«rmes vargjeve qoftĂ« poetike, qoftĂ« edhe nĂ« shkrime tĂ« karaktereve tĂ« ndryshme kĂ«to dhembje t’i paraqesin emocionalisht si pĂ«rkushtim shpirtĂ«ror pĂ«r kĂ«tĂ« pjesĂ« tĂ« kĂ«tij nĂ«nqielli qĂ« flet shqip.
Këto inspirime emocinale poetët i kanë paraqitur nëpër kohë dhe situate të ndryshme duke i shkruar kështu kësaj pjese shqiptare vargje dhembjeje për vëllezërit e tyre jashtë sinoreve të shtetit natyral shqiptar, por edhe poetët çam siç është poeti i madh Bilal Xhaferri, mandej brezat tjerë të poetëve me origjinë çame si Fatime Kulli, Arben Kondi, Bedri Myftari, Agim Bajrami, Ahmet Mehmeti, Namik Selmani etj., japin një pasqyrë panoramike për vendin e tyre, për vendlindjet e ndara me gurëzinj e me kufij ndarës e përçarës.

Antologjia

PĂ«r ÇamĂ«rinĂ« janĂ« shkruar edhe mĂ« parĂ« Antologji poetike, ku nĂ« dhjetĂ« vjetshin e fundit janĂ« publikuar tri sosh, njĂ«ra nga poeti Ali Podrimja, tjetra e hartuar nga Ahmet Mehmeti, e tani Antologjia mĂ« e re e hartuar nga poetja Fatime Kulli dhe nga poeti Kolec Traboini me titull „çamĂ«ri zemra ime“, vjen nĂ«  100 vjetorin e konferencĂ«s sĂ« LondrĂ«s, konferencĂ« kjo kobzezĂ« si pĂ«r kĂ«tĂ« pjesĂ«, por edhe pĂ«r pjesĂ«t e tjera tĂ« shkĂ«putura shqiptare kur ju shkĂ«putĂ«n ShqipĂ«risĂ« njĂ« pjesĂ« bukur e mirĂ« e territorit tĂ« saj dhe iu falĂ«n shteteve pĂ«rreth ShqipĂ«risĂ«.
Antologjia nĂ« fjalĂ« Ă«shtĂ« pĂ«rkushtuese pĂ«r çamĂ«rinĂ«, pĂ«r çamĂ«t e ndarĂ« me shekuj tĂ« tĂ«rĂ« nga trungu shqiptar. SĂ« lexuari tĂ« kĂ«saj vepre tĂ« rrallĂ« para nesh na del CamĂ«ria, na  dalin peizazhe malli, na pasqyrohen vuajtje shpirtĂ«rore tĂ« çamĂ«ve, na dalin varg padrejtĂ«sish tĂ« panumĂ«rta qĂ« iu kanĂ« bĂ«rĂ« dhe qĂ« po u bĂ«hen nga shteti grek siç e kemi edhe rastin e shkeljeve tĂ« tĂ« drejtave tĂ« shqiptarĂ«ve nĂ« Mal tĂ« Zi, nĂ« Maqedoni e nĂ« LuginĂ«n e PreshevĂ«s. E kĂ«ta protagonist poetik janĂ« kĂ«tu, janĂ« brenda kopertinave tĂ« kĂ«tij libri, kanĂ« mall pĂ«r kĂ«tĂ« pjesĂ«, kanĂ« dhembje shpirtĂ«rore pĂ«r vĂ«llezĂ«rit e tyre e tĂ« gjitha kĂ«to i kanĂ« vargĂ«ruar nĂ« vargje poetike tĂ« cilat janĂ« plot ndjenja, plot dhembje, plot lotĂ« dhe janĂ« pĂ«rkrahĂ«se tĂ« njĂ« bashkimi, e cila Ă«shtĂ« edhe mesazhi poetik i shumicĂ«s sĂ« poetĂ«ve dhe tĂ« poezive nĂ« kĂ«tĂ« vepĂ«r antologjike.
Në këtë libër janë të përfshira poezi të poetëve çam, poetëve nga Maqedonia, nga Kosova, nga Mali i Zi dhe nga Lugina e Preshevës, të cilët me vargjet e tyre treguan seriozitetin e tyre si në gjetje të brumit poetik përkushtues, por edhe në forcimin e vargjeve të poezive të tyre për këtë pjesë të etnikumit shqiptar.
Poezitë e librit kanë mesazh të qartë , shpërfaqin zërat poetik të tyre, kanë forcë shprehëse mbi të gjitha kanë guximin dhe rebelimin poetik karshi atyre që bënë ndarje, coptime dhe padrejtësi të panumërta karshi popllatës çame.

Kush shkroi për Çamërinë?!...

Në këtë libër të veçantë, të rrallë dhe përkushtues shkruan poetë nga vise të shumta shqiptare të cilët shpërfaqën botën e tyre imagjinative letrare e përkushtuese për këtë pjesë shqiptare të nëpërkëmbur, e këta poetë janë:
/Aristidh Kola/, /Bilal Xhaferri/, /Ali Podrimja/, /Abdyl Kadolli/, /Abdullah Konushevci/, /Abdulla Zeneli/, /Agim Bajrami/, /Agim Mato/, /Agim Desku/, /Ahmet Mehmeti/, /Anila Dahriu/, /Anjeza Sakaj/, /Arben Kondi/, /Bedri Myftari/, /Bilall Maliqi/, /Brahim Avdyli/, /Fatime Kulli/, /Fatos Mero Rrapaj/, /Fatmir Terziu/, /Fatmir Muja/, /Fehmi Berisha, /Gëzim Ajgeraj/, /Gjoke Beci/, /Hajdin Morina/, /Halil Qendro/, /Hasan Qyqalla/, /Haxhi Muhaxheri/, /Ilam Berisha/, /Iliriana Sulkuqi/, /Keidi Seidini/, /Koçi Petriti/, /Kolec Traboini/, /Laureta Petoshati/,/Lek Dushi/,/Mardena Kelmendi/,/Mehmet Ismail Sejko/,/Miltiadh Davidhi/, /Moikom Zeqo/,/Muhamet Luma/, /Mujo Buçpapaj/, /Murat Gashi/, /Naim Kelmendi/, /Namik Mane/, /Namik Selmani/, /Nexhip Ejupi/, /Petraq Risto/, /Petraq Kote/, /Piro Kuqi/, /Qazim Shemaj/, /Qerim Skenderaj/, /Ramiz Kuqi/, /Rajmonda Mojsiu/, /Rita Saliu/, /Rudi Berisha/, /Rustem Geci/, /Sazan Goliku/, /Shaip Emërllahu/, /Shaip Beqiri/, /Shahadije Lohaj/, /Sheremet Prokshi/, /Shqipe Hasani/, /Tafil Duraku/, /Valbona Hajro/, /Visar Zhiti/, /Vasil Tabaku/, /Vojsava Nelo Jakllari/, /Vesa Ademi/ dhe /Ymer Nurka/.
Këta emra poetësh shkruan poezi përkushtimore çamërisë, këtij vendi me shqiptar të ndarë e të lënë në mëshirë të kohës. E këta poetë kanë bërë protestë poetike për bashkim, e kujtojnë, e pasqyrojnë dhe e ëndërrojnë këtë tokë, këtë vend të bekuar me vëllezëri tanë të një gjuhe e të një gjaku.
Kjo Antologji poetike e ka vlerĂ«n e vet, sepse kĂ«tu i kanĂ« paraqitur si tĂ« thuash pikpamjet e tyre poetike poetĂ« nga vende tĂ« ndryshme shqiptare pĂ«r kĂ«tĂ« pjesĂ« tĂ« atdheut tĂ« coptuar. Merita i takon pĂ«piluesve tĂ« kĂ«saj Antologjie, poetes Fatime Kulli dhe poetit Kolec Traboini, poetĂ«ve qĂ« shkruan poezitĂ« e tyre e padyshim mbĂ«shtetĂ«sve pĂ«r botim, poetit Ruzhdi Berisha dhe Klubit Letrar „Zahir Pajaziti“ PrishtinĂ«.

ShĂ«nim: Libri Ă«shtĂ« botim i Pantheon Publishing Books 2014, ka dhe njĂ« kapitull "VĂ«llezrit Dino tĂ« ÇamĂ«risĂ«, Abidin, Arif dhe Ali Dino", me shumĂ« interes jo vetĂ«m pĂ«r ÇamĂ«rinĂ« por edhe pĂ«r kulturĂ«n kombĂ«tare shqiptare, sepse janĂ« artistĂ« me reputacion mĂ« krijimtarine e tyre qĂ« shtrihet nĂ« tre  shtete si FrancĂ«, Greqi dhe Turqi, poezitĂ« shoqĂ«rohen me grafika dhe piktura nga autorĂ« tĂ« huaj dhe nga piktori çam Abaz Hado,  por qĂ« kanĂ« mbetur jashtĂ« vĂ«mendjes sĂ« shkrimit tĂ« mĂ«sipĂ«rm.

Piktori, poeti dhe kineasti çam Abidin Dino, monumenti në Turqi.

29 August 2014

Prish e ndreq more Meleq......- nga Kolec Traboini


PRISH E NDREQ, MORE MELEQ...

Nga KOLEC  TRABOINI

Me riardhjen e Sali BerishĂ«s nĂ« 2005, vuri edhe telefona me epitetimin telefonat e stop korrupsionit, denonco. MirĂ«po nuk e kĂ«ndoi gjatĂ« kĂ«ngĂ«n e luftĂ«s kundĂ«r korrupsionit sepse korrupsioni ja kish marrĂ« kalanĂ« nga brenda prandaj dhe telefonimet qenĂ« tĂ« pakuptimta. Ndaj i mbylli duke i lĂ«shuar dritĂ«n jeshile ekipit tĂ« çakejve tĂ« vet pĂ«r tĂ« shqyer krejt pasuritĂ« kombĂ«tare. BĂ«nĂ« katraurĂ«n rrufjanĂ«t e Sali BerishĂ«s sa ja kaluan edhe atyre tĂ« Fatos Xhin Nanos, nĂ«se ju kujtohet akoma ky emĂ«r, e ferrĂ« nĂ« kĂ«mbĂ« nuk u hyri as atyre tĂ« ekipit tosist  por edhe kĂ«tyre tĂ« ekipit salist ndoshta prej pamundĂ«sisĂ« apo paaftĂ«sisĂ« tĂ« ekipit edist. DrejtĂ«sia e kĂ«tij vendi me mentalitet tipik orjantal, i ka xhan hajdutĂ«t, pushteti mĂ« nuk po i shan e nuk po ua pĂ«rmĂ«nd mĂ« katastrofat qĂ« fundja populli i pĂ«soi.  Me kĂ«tĂ« tarbjatin e ekipit tĂ« ri stoprrĂ«nimit u mundova tĂ« vendos njĂ« foto ku tregohet njĂ« ndĂ«rtimi ri (ndĂ«rtimzeza thuaj), jo nĂ« bregun e detit te jugut, as nĂ« gjirin e Lalzit qĂ« e kanĂ« pronĂ«suar politikanĂ«t, pra hajdutĂ«t legalĂ«,  dhe ku nuk bĂ«hen rrĂ«nime pĂ«r ndĂ«rtime pa leje, se marshalla kĂ«ta derdimenĂ«t e politikĂ«s janĂ« konform me ligjet.
O i respektojnĂ« kĂ«ta ligjet qĂ« i hartojnĂ« vetĂ« sipas qejfit, o askush, merre me mend, tjetri Ă«shtĂ« dy metĂ«r deputet dhe nuk i deklaron pasuritĂ«. Pra bĂ«jnĂ« evazion fiskal pa ju dridh qĂ«rpiku, kur nĂ« AmerikĂ« pĂ«r evazion fiskal shkon nĂ« burg qofsh edhe guvernator shteti apo kongresmen. KĂ«ta tonĂ«t hiç fare, nuk u tundet postiqja. KĂ«ta e kanĂ« shtetin si rrake-take, lozin me tĂ«, popullin e kanĂ« si kaloshinĂ«, duan ja hipin, duan nuk ja hipin. Por qĂ« tĂ« dalim atje ku e lamĂ«, ka ende njĂ« faqe internetike “Stop Rrenimit- dĂ«nonco”. MirĂ« kanĂ« bĂ«rĂ« qĂ« e kane sajuar por edhe pse u mundova njĂ« orĂ« tĂ« fus njĂ« foto nuk qe e mundur. UnĂ« dĂ«rgo ajo spraps, sa desh mĂ« bllokoi kompjuterin. QĂ«nka si punĂ« mushke italiane kjo faqe interneti - thashĂ« me vete. Se pse nuk qe e mundur nuk e di. KĂ«ta kanĂ« hapur edhe faqe ku thuhet, apliko tani pĂ«r vend pune dhe aty tĂ« del njĂ« fushĂ« e bardhĂ« ku nuk mund tĂ« shkruash asgjĂ« sepse faqja Ă«shtĂ« jashtĂ« funksionit. Alibia gjĂ«ndet lehtĂ«. Linja e superngarkuar sepse aplikon e gjithĂ« ShqipĂ«ria. KĂ«tu janĂ« tĂ« papunĂ« tĂ« gjithĂ«. Rri e mendoj se Stop rrĂ«nimit tĂ« Durimit do tĂ« ishte njĂ« kapitull interesant por kush ka durim nga qeveritarĂ«t tĂ« dĂ«gjojĂ« popullin. Se ja çfarĂ« ndodh. Je nĂ« mes tĂ« TiranĂ«s dhe sheh si shtrohet nĂ« beton lulishtja publike pas Pallatit tĂ« KulturĂ«s aty pĂ«rballĂ« shtĂ«pise ku banon poeti DritĂ«ro Agolli. Ku nis e pyet se çfarĂ« bĂ«het kĂ«tu, shtrohet beton tĂ« thonĂ«, a nuk e sheh, plasur i ke. More qĂ« Ă«shtĂ« beton e shoh por çfarĂ« do tĂ« bĂ«hĂ«t kĂ«tu. Parking mĂ« thonĂ«, e ec mĂ« tej e mos na pengo se e do padroni shpejt. Pyes njĂ« njeri qĂ« rri aty nĂ« stol para njĂ« ngrehine fantazĂ«m, çfarĂ« do tĂ« bĂ«het kjo kioskĂ«, i them. Ai i karrikes lĂ«viz me nervozizĂ«m, por jo mor zotĂ«ri jo kioskĂ«, do tĂ« bĂ«het kafene tĂ« rrinĂ« njerĂ«zia, tĂ« shlodhĂ«n. A do tĂ« ketĂ« edhe karrike pra kafene dimĂ«rore dhe verore, i them. Pooo, or ti, ma kthen roja. Rri e vĂ«shtroj atĂ« katraurĂ« qĂ« si rrobet e reja tĂ« mbretit nuk e sheh askush. E them me vete, po ky kryetari i ynĂ« nuk Ă«shtĂ« ndonjĂ« katundar pa shije qĂ« partia e zbriti nga Qafa e ThanĂ«s dhe e Partia e bĂ«ri kryebashkiak. Po ky Ă«shtĂ« edhe çun Tirane more. Pastaj kthehem pĂ«r nga nahija tjetĂ«r e pushtetit,  po mirĂ« qĂ« u mbillka kanabis nĂ« skĂ«rkat e Dugagjinit ku shkojnĂ« e bitisen 2 elikopterĂ« pĂ«r 1500 rrĂ«njĂ« bime, po kĂ«tĂ« katraurĂ«n kĂ«tu kush e mbolli. Si e mbollĂ«n. Dhe pse nuk e sheh njeri nga ata qĂ« çojnĂ« elikopterĂ«t nĂ« Dukagjin? MirĂ« e bĂ«ri Bashkia se ky kryetari Ă«shtĂ« apo vimĂ« apo shkojmĂ«, pra Ă«shtĂ« i ikur qĂ« tani e lĂ«shon leje prej njĂ« tĂ« papĂ«rgjegjĂ«shmi, po pushteti pse nuk e ndalon. Pse hesht. Pse ben sehir me  kryetarin,  mire po i vĂ« pranga kryeplakut se diku nĂ« mes tĂ« maleve ai nuk i paska parĂ« gjethet e kanabisit dhe nuk i ka denoncuar. Pse nuk e rrasin nĂ« burg edhe kryetarin e bashkisĂ« sĂ« TiranĂ«s kur kafshon pronĂ«n publike si ta kafshonte njĂ« simite me pogaçe Elbasani. Me siguri kanĂ« gjetur ndonjĂ« modus vivedi se mbas njĂ« çerek shekulli gjoja i ka dalĂ« i zoti. Po kur Ă«shtĂ« njĂ« lulishte publike tĂ« zotit nuk i lejohet tĂ« bĂ«jĂ« ndĂ«rtim, dĂ«mshpĂ«rblehet ose i kompensohet diku tjetĂ«r nĂ« njĂ« terren tĂ« lirĂ«, por jo tĂ« ndertojĂ« baraga nĂ« qĂ«ndĂ«r tĂ« TiranĂ«s. Po janĂ« rrufjanĂ« more ua gjejnĂ« anĂ«n, kĂ«ta bĂ«jnĂ« tĂ« firmosin edhe tĂ« vdekurit qĂ« janĂ« kalbur kĂ«tu e 50 vjet dhe kĂ«sisoj del prona e shpifet pronari. Nga varri tĂ« ngrenĂ« kur vjen puna tĂ« shqyejnĂ« pronĂ«n publike.  Ca thonĂ« se nĂ« ca gjĂ«ra lĂ«kurĂ« pĂ«rhinjturit kur duan tĂ« çajnĂ« kopenĂ« dinĂ« edhe ta ndajnĂ« mes njeri-tjetrit. PĂ«r kafshimin bĂ«het kompromis, ndĂ«rsa  kurrĂ« nuk bĂ«het kompromis pĂ«r goglat e dushkut parlamentar.  Por  ka edhe ca individĂ« qĂ« hanĂ« me dy lugĂ«. Mor ka kudo qĂ« hanĂ« me dy lugĂ«, Ă«shtĂ« nĂ« modĂ«, madje unĂ« di edhe njĂ«rin nĂ« ministri tĂ« qeverisĂ« sĂ« re qĂ« hante gjithnjĂ« me lugĂ«n e SalĂ«s dhe titullari purpurant i ministrisĂ« sa erdhi i dha njĂ« dorĂ«. E zboi do thoni ju? Jo more jo,  e ngriti nĂ« detyre drejtor drejtorie salistin e kalcifikuar. Sepse ku ka mĂ« tĂ« bindur se ai soj. Se kĂ«ta titullarĂ«t kanĂ« njĂ« mendje tĂ« bukur pĂ«r djallĂ«zira, mĂ« mirĂ« marrin si kuadĂ«r njĂ« salist servil se sa njĂ« socialist kryelartĂ« qĂ« tĂ« nxjerr probleme e nuk tĂ« le edhe te fshish sipas qejfit. KokĂ«uluri rri si pulĂ«,  s’di tĂ« shoh, as gĂ«k e as mĂ«k nuk bĂ«n, ndaj e kullandrisen si nuse fshati drejtor drejtorie. Nuk e kemi shpikur kĂ«tĂ« mesele, Ă«shtĂ« e vĂ«rtetĂ« e mbase vjen edhe dita ta themi se kush ministĂ«r apo ministreshĂ« punon me kĂ«tĂ« lloj stili. Eh, more, sa gjĂ«ra ngjasin nĂ« kĂ«tĂ« vend. Sa dengla shesin nĂ« foltore. ÇfarĂ« tĂ« dĂ«gjosh. Premtime e asgjĂ«. Tollumbace politike. KanĂ« edhe televizionet e veta ata qĂ« kanĂ« uzurpuar Kinostudion ku çajnĂ« defterin politik.  Realiteti Ă«shtĂ« ky: kush ishte pa punĂ« nĂ«n Saliun mbeti i papunĂ« edhe me kĂ«tĂ« tĂ« riun. Po le tĂ« vazhdojmĂ« si i bĂ«het qĂ« kĂ«ta nĂ« mes tĂ« TiranĂ«s nuk e shohin karabinanĂ« me llamarina, njĂ« lokal qĂ« tĂ« kujton kioskat e qelbura anĂ«s LanĂ«s dhe qĂ« i zhguli me rrĂ«njĂ« Edi Rama qĂ« i lumtĂ«. Po mirĂ«  pĂ«r lumtĂ«n atje, po kĂ«tĂ« kĂ«tu pse nuk e ndalon, pse nuk i ve ruspat, pse nuk i ve sejmenet ta shoshitin kĂ«tĂ«  mesele, kush ja vuri e si na mbiu nĂ« mes tĂ« TiranĂ«s betoni nĂ« lulishte? Por çfarĂ« llogjike Ă«shtĂ« kjo tĂ« shtrosh beton nĂ« vend tĂ« barit, tĂ« zhgulĂ«sh drurĂ«t tĂ« bĂ«sh parking dhe kafene kioskĂ«(tallave thuaj) qĂ« vetĂ«m pisllik do tĂ« krijojĂ«. Ua fotografova po ku ta çoj?A thua kanĂ« dĂ«shirĂ« ta shohin. A thua bĂ«jnĂ« sikur nuk kanĂ« parĂ« gjĂ«.  KĂ«ta qĂ« shohin nga zyra edhe njĂ« gjeth kanabisi diku nĂ« mes tĂ« honeve tĂ« Dukagjinit si nuk po e shohin binanĂ« qĂ« e kanĂ« tek hunda. E pra kĂ«tu nuk ka nevojĂ« pĂ«r helikopter....mjafton njĂ« shetitje aty ku bashkohet rruga e Barikadave me rrugĂ«n e DibrĂ«s.
NĂ«se nuk e prishin por e lĂ«nĂ« kĂ«tĂ« katraurĂ« kafene parking nĂ« lulishte publike, do tĂ« thotĂ« se qeverisja e re Ă«shtĂ« katandisur si ato qĂ« lyhen e pĂ«rlyhen, na ruaj Zot, e si  dalin nĂ« Pazar,  tundu e shkundu qĂ« tua shoh bota sa tĂ« bukur e kanĂ«. Mjerisht tĂ« gjitha sistemet tona tĂ« tilla llazore pazari kanĂ« patur tumllas...

 30 gusht 2014 

Dy kryeministra ma vodhën metingun- Traboini
Kinostudio- në vend të ullinjëve mbollën beton- Traboini

Kadare-një mal drite që nuk i shpëton hijes së vet-Traboini
Seks për një vend pune - nga Kolec Traboini

Punë kulturash - nga Tirana në Prishtinë - nga Kolec Traboini
Shkodrania aktore e parë e Turqisë- nga Kolec Trab...
 
Fejton me shufra  ari - nga Kolec Traboini
Dallandyshe pa qiell- nga Kolec Traboini
"E vërteta"... e pavërtetë e prof. Emil Lafe - nga...
Akademia e mykur e TiranĂ«s- nga Kolec Traboini 
Kështu vret vetëm mafia - nga Kolec Traboini
Një spot që ministrit mund ti kushtojë postin- nga..
Aristidh Kola - një libër i ri i Kolec Traboinit
Disidenti i heshtur Zef Zorba - nga Kolec Traboini...
 Lazarati nĂ« tym - shteti nĂ« delir- nga Kolec Trabo.
 Zeusit i lajkatohen tĂ« gjithĂ«- nga Traboini
 Big Show me Canabis Sativa- nga Kolec Traboini
Njerka shkon në ballo- nga Kolec Traboini
Vasil Josif Pani- ne krye të oborrit të shqiptariz...
 Stina e mjekrrave tĂ« hajthshme - nga Kolec Traboin...
Edgar Allan Poe - më së fundi i kthehet vendlindje...
 Kur shpresa s’Ă«shtĂ« veçse njĂ« kurvĂ«...- nga Kolec ...
 AtĂ« Martin Gjoka kompozitor e mĂ«sues i madh - nga ...
Dekorimi politik i Kol Idromenos- nga Kolec Traboi...
Dhjetë vjet thirrje për bustin e Ded Gjo Lulit- ng...
Prejardhja e Hotit dhe Flamuri i Deçiqit - nga Kol...
Requiem i Verdit në vjeshtën politike të Tiranës- ...
 Epika blu e Edison Gjergos- nga Kolec Traboini
Ardhacaket e Ballkanit Sofie-Safete Juka
Boston- një shekull përballë greqizimit
Mitingu antikomunist  TiranĂ« 1991
KATĂ‹R INTERVISTA NGA KOLEC TRABOINI

23 August 2014

Dy kryeministra ma vodhën mitingun - kujtime nga Kolec Traboini

DY KRYEMINISTRA MA VODHĂ‹N MITINGUN
- Kujtime -

 Nga KOLEC TRABOINI

Duke ditur se manipulimet e historisĂ« janĂ« arti i fallxhorĂ«ve tĂ« politikĂ«s, prej vitesh e kisha lĂ«nĂ« nĂ« heshtje mĂ«nyrĂ«n e organizimit e zhvillimit tĂ« mitingut madhĂ«shtor tĂ« krijuesve e intelektualĂ«ve tĂ« TiranĂ«s nĂ« kapĂ«rcyell tĂ« vitit 90-91 kur ende diktatura mbahej nĂ« kĂ«mbĂ«, mirĂ«po tani qĂ« kryeministri i ShqipĂ«risĂ« e cilĂ«soi si "mitingun tonĂ«", ndĂ«rsa kryetari i opozitĂ«s( tani kĂ«ta kanĂ« ndrruar portat) edhe ai nga ana e tij nĂ« librin e vet “Kurban” e konsideron si njĂ« miting partiak, unĂ« edhe mĂ« tej nuk mund tĂ« hesht, sepse tashmĂ« kjo heshtje do tĂ« ishte e pakuptimtĂ«. KĂ«ta liderĂ« partish janĂ« nĂ« tĂ« drejtĂ«n e tyre tĂ« bĂ«jnĂ« kurban bĂ«mat e veta gjatĂ« kĂ«tyre dy dekadave, por jo tĂ« personalizojnĂ« apo privatizojnĂ« ngjarje nĂ« tĂ« cilat kanĂ« qenĂ« thjesht tĂ« ftuar e jo organizatorĂ«. As njĂ«ri e as tjetri. KanĂ« aq shumĂ« merita mbi shpatulla kĂ«ta burra tĂ« telekosur shteti sa do tĂ« qe e pakuptimtĂ« tĂ« rĂ«ndoheshin edhe si nisiatorĂ« mitingjesh tĂ« bĂ«ra prej tĂ« tjerĂ«ve. Mos vallĂ« me kĂ«tĂ« duan tĂ« nĂ«nkuptojnĂ« se jashtĂ« partive nuk ekzistonte asfarĂ« aspirate pĂ«r liri e demokraci dhe se kurrkush tjetĂ«r veç partiakĂ«ve nuk mund tĂ« shkruajĂ« histori?
NĂ« librin qĂ« botuesja Arlinda Dudaj pĂ«rcolli me eufori nĂ« mediat televizive, “Kurban” tĂ« Edi RamĂ«s, kryetarit tĂ« opozitĂ«s sĂ« djeshme, thuhet tekstualisht: “…pak ditĂ« mĂ« pas kur ( nĂ«nkuptohet Sali Berisha- shĂ«nimi im K.T.) donte tĂ« na pengonte Ardianin (Klosin), Kasemin( TrebeshinĂ«n) dhe mua tĂ« flisnim nĂ« mitingun ku pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« u godit nĂ« fjalĂ«n time hapur nĂ« shesh figura e Enverit, te Stadiumi “Qemal Stafa”, ku na drejtoi gishtin nĂ« sy pa u mbledhur ende njerĂ«zit duke na thĂ«nĂ« se “ju s’mund ta merrni fjalĂ«n sot se s’kemi kĂ«rkuar leje nĂ« polici pĂ«r ju…”
KĂ«tĂ« pjesĂ« libri botuar nĂ« gazetĂ«n “Panorama” viti X.Nr.3248 datĂ« 28 tetor 2011, redaksia ose autori e kanĂ« shĂ«nuar me titull: “Si mĂ« largoi Berisha nga mitingu i PD nĂ« `91”.
Ne nuk dimë çfarë t`i themi Edi Ramës, as nuk mund t`i japim ndonjë këshillë, sepse ai është në majë të piramidës socialiste e tash edhe pushtetit e zor se i shkon zëri ynë aq lart, por gjithsesi e mira do të qe që ata këshilltarë që i mban me bukë, që mesa shihet janë të painformuar, nuk lexojnë as çfarë shkruhet në gazetat shqipe, apo në TVSH pikërisht për këtë informacion të gabuar që përcjell tek lexuesit e vet. Eshtë shkruar në shtyp se Mitingu që përmend Edi Rama nuk është inicuar e as organizuar nga PD dhe as ndonjë organ tjetër përpos se prej krijuesve të Kinostudios. Do ta shtjellojmë këtë ngjarje të para dy dekadave më me hollësi, por le të shohin se çfarë mendimi kanë për këtë çështje pala tjetër antagoniste e politikës konfliktuale shqiptare.
Mesa duket për gjithçka janë në kundërshti këto dy forca politike që zotërojnë vendin, por në një gjë janë në një mendje, që mitingun e parë të krijuesve dhe intelektualëve të Tiranës në përkrahje të zhvillimeve demokratike janë bërë nga PD. Po të mos isha unë që e kam inicuar e organizuar ketë miting, padyshim që nuk do të kisha marrë mundimin t`i përgënjeshtroj këta dy burra kombi dy kryeministra të Shqipërisë që turp është të them se ma vodhën metingun. Mu ka mbush mendja top se në Shqipëri gjithçka vidhet, përderisa edhe mitingjet. Para se të hedhim dritë mbi këtë ngjarje, le të shohim çfarë thotë kryeministri i shkuar, që aso kohe ishte këmborë e madhe.

* * *

“Ky njeri, - thotĂ« nĂ« njĂ« konferencĂ« shtypi kryeministri Berisha pĂ«r opozitarin e vet tĂ« kolltukut, Edi Rama, - do tĂ« vinte nĂ« vitin `90 nĂ« mitingun tonĂ«, pas BibliotekĂ«s sĂ« Universitetit dhe do tĂ« mĂ« thoshte se ky fjalimi yt nuk Ă«shtĂ« gjĂ«, Ă«shtĂ« i butĂ«, sepse ata duhen varur. E pashĂ« drejt e nĂ« sy e i thashĂ«: - kĂ« duhet tĂ« varim? Ata, - mĂ« tha - Komitetin Qendror dhe ByronĂ« Politike. UnĂ« iu pĂ«rgjigja se nuk kam krijuar partinĂ« e varjeve, por kam krijuar PartinĂ« Demokratike.”
NĂ« pikpamje partiake e vetmja gjĂ« qĂ« mund tĂ« them Ă«shtĂ«  si nisiatori edhe i formimit tĂ« degĂ«s sĂ« PD pĂ«r Kinostudion,  se as nĂ« atĂ« kohĂ« e as sot nuk kam qenĂ« e nuk jam i mendimit se ne, veprimtarĂ«t e lĂ«vizjes demokratike nĂ« terren, po formonin degĂ«t e partisĂ« sĂ« liderĂ«ve tĂ« rinj. Ky nocion nuk ekzistonte nĂ« kokĂ«n time e tĂ« kolegĂ«ve tĂ« mi, sepse na ishte shpifur ideja e themeluesit tĂ« partisĂ« komuniste dhe nuk na pĂ«lqente tĂ« notonim nĂ« ato ujra kultesh. Sa i pĂ«rket bindjeve tĂ« mia, dhe besoj jo vetĂ«m tĂ« mia, qĂ« i kam shprehur qĂ« nĂ« numrin 3 tĂ« gazetĂ«s RD, janar 1991, ku kĂ«rkoja heqjen e yllit tĂ« kuq nga Flamuri dhe kallzave tĂ« grurit nga stema e RepublikĂ«s, Partia Demokratike e atyre ditĂ«ve Ă«shtĂ« formuar si njĂ« imediat historik, si parti e demokracisĂ« dhe e kurrnji individi tĂ« pĂ«rveçëm nĂ« kĂ«tĂ« vend tĂ« rĂ«nduar nga kulti gjysĂ«m shekullor i individit. Kulti i Enver HoxhĂ«s,(pse jo dhe i Zogut) i kishte lodhur aq shumĂ« psiqikisht njerĂ«zit (flas mĂ« tepĂ«r pĂ«r intelektualĂ«t e jo turmat qĂ« nĂ«pĂ«r tĂ«rĂ« shekujt vetĂ«m kanĂ« brohoritur), saqĂ« nuk kishim dĂ«shirĂ« tĂ« dĂ«gjonim pĂ«r liderĂ« nĂ« ballĂ« tĂ« tribunave.
Por kjo çështja e personalizimit të partive, tashmë nuk është në preokupimin tim, sepse nuk bëj pjesë në asnjë prej tyre, kryekreje për faktin se nuk janë ato për të cilën mendoja se do të ishin. Le ta marrë mbi shpatulla kushdo që dëshiron të bëjë karrierë e të luftojë për mirëqënie e lavdi personale, sepse tashmë partitë janë leva arkimedi për të marrë pushtetin dhe pushteti mjeti me të cilin mund të bëhen para me bollëk duke përdorur të dyja duart, në njërën duke mbajtur pankarta kolosale të luftës kundër korrupsionit, ndërsa në tjetrën duke mbushur xhepat e vet, ndërkohë që boshatisen xhepat e shtetit. Që në atë kohë, soj soj benjaminësh e ligavecësh të rinj të politikës, vinin rrotull dhe me lajka përpiqeshin të ngjiteshin në shkallët e pushtetit e mund të themi se ia arritën mjeshtërisht.
Luftëtarët më të mëdhenj zëbuçitës me bla-bla-bla oratorike gjatë daljeve nëpër podiume ishin komunistët, bijtë e rrethi i afërt i tyre, por edhe ish-spiunët e sigurimit. Ata më shumë se kushdo kishin nevojë të shfaqeshin si liderë të rinj dhe të mbulonin erën e keqe të së kaluarës së vet të palavdishme.
Dihet qĂ« politikanĂ«t e interesit e jo tĂ« idealit janĂ« si minjtĂ« qĂ« braktisin tĂ« parĂ«t anijen qĂ« mbytet. KĂ«shtu ndodhi edhe nĂ« ShqipĂ«ri. MinjtĂ« e kuq nisĂ«n tĂ« zhagiten e llangosen blu. Kjo blujadĂ« nuk ishte e vĂ«shtirĂ« tĂ« binte nĂ« sy. Kushdo qĂ« ishte ndryshe, qĂ« nuk kishte tĂ« tilla orekse, por vepronte thjesht nga dĂ«shira pĂ«r tĂ« parĂ« popullin e lirĂ« pasi tĂ« shembej komunizmi, e ndjente veten tĂ« huaj nĂ« mjediset e kĂ«tyre liderve tĂ« rinj qĂ«, kush e kush t’i ngrinte shpatullat mĂ« lart se njĂ«ri-tjetri.
Koha e tregoi se lufta për pushtet që u bë në mes të liderve të rinj të vetquajtur demokratë, ishte aq e ashpër dhe e pakompromis sa të duket se më shumë luftonin njëri-tjetrin se sa me farën e keqe të komunizmit, e cila vërtet ishte tek kuadrovikët e Partisë së komunistëve shqiptarë, por edhe këta liderë të rinj ishin të molepsur jo pak me sporjet e kuqe.
Tani le tĂ« shqyrtojmĂ« shprehjen e kryeministrit qĂ« tekstualisht thotĂ«: -“Ky njeri do tĂ« vinte nĂ« vitin `90 nĂ« mitingun tonĂ«, pas BibliotekĂ«s sĂ« Universitetit”.
Biblioteka e Universitetit gjendet pranĂ« sheshit qĂ« tashmĂ« quhet “NĂ«nĂ« Tereza“ dhe nga pas ka stadiumin kombĂ«tar. TĂ«rĂ« gjasat janĂ« qĂ« Kryeministri Berisha t'i referohet jo mitingjeve tĂ« PartisĂ« qĂ« e ka formuar ai, sepse nuk dimĂ« tĂ« ketĂ« bĂ«rĂ« partia e tij ndonjĂ« miting nĂ« atĂ« shesh, pĂ«rkundrazi mĂ« i spikaturi ka qĂ«nĂ« mitingu madhĂ«shtor i intelektualĂ«ve tĂ« institucioneve artistike tĂ« TiranĂ«s nĂ« pĂ«rkrahje tĂ« zhvillimeve demokratike nĂ« ShqipĂ«ri. MirĂ«po nĂ«se Ă«shtĂ« fjala pikĂ«risht pĂ«r kĂ«tĂ« miting, kryeministri Ă«shtĂ« i paqartĂ« sepse e personalizon. Madje shkon edhe mĂ« tej  kur thotĂ« se ky njeri, pra Edi Rama, atĂ«botĂ« pedagog i Insitutit tĂ« LartĂ« tĂ« Arteve, paska shkuar nĂ« mitingun e PD-sĂ«. PĂ«rkundrazi, ishte kryepartiaku Sali Berisha qĂ« shkonte nĂ« atĂ« miting ku Edi Rama ishte nĂ« mjedisin e vet prej intelektualĂ«sh tĂ« institucioneve artistike tĂ« kryeqytetit (anipse nĂ« mĂ«nyrĂ« habitore edhe vetĂ« Edi Rama nĂ« “Kurbanin” e tij e bĂ«n kurban kĂ«tĂ« miting duka ja faturuar PD-sĂ« dhe duke ia mohuar vetvetes), çfarĂ« tregon se tĂ« dy kĂ«ta kanĂ« rreth vetes kĂ«shilltarĂ« tĂ« paaftĂ«, sepse Kryeministri dhe Kryeopozitari ( tashmĂ« anasjelltas) sjellin referenca tĂ« gabuara nĂ« median publike.
Ai miting nuk ka qenĂ« nisiativĂ« e asnjĂ« partie, ai Ă«shtĂ« organizuar nga krijuesit e Kinostudios, thĂ«nĂ« saktĂ« ka qĂ«nĂ« nisiativa ime, sepse po vija re se pak intelektualĂ« tĂ« institucioneve artistike tĂ« kryeqytetit po solidarizoheshin me partinĂ« e re demokratike qĂ« sapo ishte formuar. Po krijohej pĂ«rshtypja se intelektualĂ«t krijues ishin indiferentĂ«, gjĂ« qĂ« nuk ishte e vĂ«rtetĂ«. Aq mĂ« tepĂ«r neve si kineastĂ« na takonte tĂ« ishim nisiatorĂ« pĂ«r faktin se kushdo nĂ« ShqipĂ«ri e dinte sesi kolektivi krijues i Kinostudios e kishte pĂ«rcjellĂ« me bisht ndĂ«r shalĂ«, sekretarin e Komitetit Qendror tĂ« PartisĂ« dhe anĂ«tarin e byrosĂ« politike, Foto Çami, sa u pĂ«rhap fjala nga kuadrovikĂ«t e partisĂ« diktaturĂ« se nĂ« Kinostudio kish bĂ«rĂ« fole armiku. NdĂ«r veprimtaritĂ« qĂ« kam zhvilluar ato ditĂ« tĂ« fundit tĂ« dhjetorit 1990, ka qenĂ« edhe hapja e njĂ« fushate ndihmash monetare pĂ«r PD-nĂ«. Mblodha njĂ« grup punonjĂ«sish dhe kĂ«rkova tĂ« krijonim degĂ«n e PD-sĂ« pĂ«r Kinostudion. PĂ«r kĂ«tĂ« kam shkuar e takuar Azem Hajdarin, i cili e pĂ«lqeu dhe e pĂ«rkrahu idenĂ« e krijimit tĂ« degĂ«s sĂ« PD dhe mĂ« pajisi me njĂ« autorizim tĂ« posaçëm me firmĂ«n e tij. Ate dite qe e kam takuar e kam pritur te sepse me thane se eshte ne nje mbledhje tek Presidenti Ramiz Alia. Kur Mark Topallaj e pyeti pĂ«r Sali BerishĂ«n, Azemi tha se "Saliun e mbajti Ramizi ne zyre.". VĂ«rtetĂ« nuk jam nĂ« gjendje tĂ« vĂ«rtetoj se si e pse e mbajti nĂ« zyrĂ« Ramiz Alia Sali BerishĂ«n dhe çfarĂ« kanĂ« qĂ«nĂ« bisedat e tij,  por fjalĂ«t e Azem Hajdarit i kam dĂ«gjuar me veshĂ«t e mi.
Duke i parë lëvizjet e mia, sepse edhe Kinostudio ka patur të paktën 12 spiunë me "500", një grup oficerësh sigurimi të veshur civilë, kanë shkuar në Kinostudio dhe kërkuan të më takojnë, por atë ditë kam qenë me xhirime jashtë Tirane. Kanë takuar drejtorin Viktor Gjika duke kërkuar prej tij të dhëna për personin tim. Viktor Gjika më ka thirrur e njoftuar se të kanë në sy të keq ata të Ministrisë së Brendshme, ndaj bëj kujdes për veten dhe shtoi se u përpoqa sa munda të të marr nën mbrojtje. Pa patur parasysh këtë presion, vazhdova punën për formimin e degës së PD-së për institucionin tonë. Fotografitë e asaj dite janë ende në fondin e kameramanit Spartak Papadhimitri në Tiranë. Kjo sa për njoftim që të mos ngrihet ndonjë i vonuar, që ka hyrë në PD nja dhjetë vjet më pas dhe brenda natës na u gjend ministër e të na thotë ky i përkëdhelur i tarafit -"Po, ne s'të njohim fare". Se këta, fillimin e historisë së partisë blu apo rozë e llogarisin nga dita kur kanë nxjerrë lugën nga brezi e kanë nisur të hanë mjaltë qeverisje sa janë dendur mirë. Në selinë e PD kam takuar një dibran që rrinte në holl si punë sekretari për informacionin, në mos gabohem me emrin Zenel Hoxha, të cilit i kam kërkuar ndihmë për të nxjerrë një leje për zhvillimin e mitingut, për arsye se mitingjet nuk mund të bëheshin me kërkesa individuale, por këto kërkesa duhej të kalonin nga zyrat e partive. Më parë kisha shkuar në Ministrinë e Brendshme dhe ata ma kishin prerë se nuk japim leje për mitingje se ato janë ekskluzivitet i partive të miratuara me legjislacion prandaj të shkoni e të bëni kërkesën nëpermjet tyre. Siç dukej ishin marrë të gjitha masat nga Partia Punës mbase në marrveshje edhe me krerët e PD-s, që çdo veprimtari të mbikqyrej duke mbyllur çdo shteg të nisiativave qytetare prej të cilave kishin frikë. Zeneli më ka kërkuar të mbush një formular ku duhej të përshkruaja qëllimin e mitingut dhe ku e kur dëshiroja të zhvillohej. Pasi e kam mbushur e firmosur formularin me kërkesën për një miting krijuesish e intelektualësh të Kinostudios, më ka kërkuar edhe emrat e dy personave të tjerë që do të shënoheshin si garant në atë letër e që bashkë me mua do të ishin përgjegjës para ligjit për zhvillimin e mitingut. Kërkesë që ai me emrat tonë do ta paraqiste në Ministrinë e Brendshme. I kërkova ndihmë regjisorit Mark Topallaj që u shpreh i gatshëm ta firmoste. Duhej edhe një i tretë, të cilin duke mos patur mundësi ta gjeja menjëherë, sepse duhet të shkoja sërisht në Kinostudio, vendosa të shënoj regjisorin Saimir Kumbaro dhe ta lajmëroja më vonë, i bindur që Saimiri nuk do të kundërshtonte vënien e emrit të tij në listë, anipse pa e lajmëruar. Si nismëtar i këtij mitingu bëra dhe një akt të kundraligjshëm duke firmosur në vend të Saimirit. Ndoshta koha dhe rrjedhimet historike më shfajsojnë.

* * *

TĂ«rĂ« problemi ishte se Ministria e Brendshme nĂ« fillim rrinte duke i lĂ«vizur datĂ«n mitingut e kur pĂ«rfundimisht u caktua njĂ« datĂ«, nisi odisea e vendit ku do tĂ« zhvillohej. NĂ« shtatĂ« ditĂ«t e fundit, shtatĂ« herĂ« Ă«shtĂ« ndĂ«rruar vendi i zhvillimit tĂ« tij. Kjo nxirrte shumĂ« problem, sepse sa herĂ« ndĂ«rrohej vendi, aq herĂ« isha i detyruar tĂ« shkoja e tĂ« lajmĂ«roja tĂ«rĂ« institucionet artistiko-kulturore tĂ« TiranĂ«s. Na thanĂ«, nuk ua japim sheshin pas BibliotekĂ«s Universitare, por do tĂ« shkoni ta zhvilloni tek Fusha e lagjes "Ali Demi". DitĂ«n tjetĂ«r, kĂ«rciste telefoni i Zenelit e njĂ« zĂ« i rĂ«ndĂ« oficeri thoshte: "Nuk do ta bĂ«ni atje, por do tĂ« shkoni tek fusha e druve nĂ« Qytetin e NxĂ«nĂ«sve, tek gazermat e Ali Rizait". A Ă«shtĂ« e saktĂ«? - i thosha Zenelit. “Eja nesĂ«r prapĂ« mĂ« thoshte Zeneli, i cili bĂ«nte punĂ«n e ndĂ«rmjetĂ«sit. Pas kĂ«saj niste vrapi im nĂ«pĂ«r institucionet qĂ« nga Kinostudioja tek Opera, Biblioteka KombĂ«tare, Teatri Popullor, Estrada e Cirku, Radio Televizioni, NdĂ«rmarrja Botuese, Instituti i KulturĂ«s Popullore, Insituti i Monumenteve tĂ« KulturĂ«s ku mĂ« priste me shprehjen "Prap e anulluan, derrat!"- e ndjera Fatbardha Shkupi. Pastaj me vrap tek Filologjiku, Universiteti dhe Instituti i LartĂ« i Arteve. Ishte njĂ« lodhje e rraskapitje e krijuar me qĂ«llim qĂ« tĂ« na bĂ«nim tĂ« hiqnim dorĂ« ose mĂ« e pakta, duke e ndĂ«rruar vendin shtatĂ« here, njerĂ«zit do tĂ« futeshin nĂ« konfuzion dhe nuk do tĂ« mblidheshin nĂ« njĂ« vend, por do tĂ« shpĂ«rndaheshin nĂ« tre vende.
Ditën e fundit nga dreka, Ministria e Brendshme na njoftoi se ishim të lejuar ta bënim atje ku kishim kërkuar, por do të mbanin përgjegjësi të plotë personale nëse devijonte nga programi. Merreni me mend çfarë tensioni. Kishin mbetur vetëm pak orë. Të gjitha institucionet e dinin se mitingu do të zhvillohej tek Qyteti i Nxënësve. M`u krijua përshtypja se ky miting ishte paracaktuar të dështonte. Bëra vrapimin e fundit atletik, një maratonë e vërtetë nëpër Tiranë dhe si njoftova kë munda, shkova drejt e tek sheshi pas Bibliotekës Universitare. Isha i pari. I rraskapitur dhe i pangrënë u ula në një shkallë guri e po qetësoja frymën, kur nisen tek-tuk të duken njerëz që më pyesnin se a do të ketë këtu një miting. Më së fundi arritën të mblidhen jo më shumë se njëqind vetë. Nisën ta marrin fjalën njerëz që e kishin dhënë emrin në listën që kisha në dorë, por edhe spontanisht. Kisha ndërmend të flisja dhe unë por nuk kisha pikë fuqie, pastaj i thashë vetes, nëse ky miting zhvillohet mirë, unë e kam thënë fjalën time më mirë se me oratori megafoni. Nuk shkuan vetëm disa dhjetra minuta dhe erdhën studentët e Institutit të Arteve dhe ata të Universitetit Teknik. Nisa të shoh njerëz që mund të ishin çfarëdo, por jo intelektuale. I kisha thënë një të njohurit tim inxhinier në kombinatin e drurit dhe ai i kishte njoftuar të gjithë, por edhe në ndërmarrje të tjera kish shkuar fjala. Kur mitingu ishte në gjysmën e kohës së caktuar, në shesh nuk mund të lëvizje prej dendësisë së njerëzve. Më kot e mbaja letrën në dorë, kurrkush më nuk mund ta drejtonte atë miting. Çdo gjë ishte në dorën e spontanitetit. Edi Rama tha atëherë këto fjalë: "Na skuqën si indianë, na zverdhën si kineze e na nxinë si afrikanë", por ama, ai nuk është përzënë nga ai miting. Kundërshtitë dhe meritë vetiake që kishin ata që aspironin për të ngjitur shkallët e pushtetit janë çështje që nuk kanë asnjë lidhje me këtë miting historik të cilin dikush mbase qëllimisht e ka harruar ngaqë nuk e kanë bërë vetë.
Kaq shumë thirrje kundër diktaturës nisën të lëshohen nga qytetarët, sepse ata të tribunës ishin të përmbajtur, sa fjalimet u bënë jo vetëm të padëgjueshme por edhe të pakuptimta. Në mes të atyre që folën vura re dy kategori, njëra përbëhej nga ata që ëndërronin të ngjisnin shkallën e karrierës, tjetra nga ata që kërkonin të mbulonin diçka pas vetes.
Ky ishte stili, ky ishte e vazhdon të jetë karakteri i shumë laskandraqëve që flasin nëpër foltore partish e shoqatash, madje edhe në Kuvendin e madh të Popullit, duke spekulluar me hapjen e dosjeve, kur spiunët e deklaruar i mbanin pranë vetes, i përkrahnin e ju gjenin edhe ndonjë vend të ngrohtë për të bërë allishverishe e korrupsion.
Mbyllja e mitingut, ishte jo fund por fillimi i shprehjes së revoltës popullore. Ishin mbledhur mijëra njerëz në sheshin para Universitetit rreth e qark shatërvanit. Kish nisur të errej dhe disa njerëz kishin gjetur qirinj dhe i kishin ndezur. Dikush ndizte gazeta të vjetra duke i bërë si pishtarë. Turma prej mijëra vetësh po derdhej si një lumë. Ishte një lum vigan që kërkonte shtrat dhe hapësirë për të vërshuar. Dëshira ishte që ky lumë njerëzor të vërshonte në bulevardin kryesor, mes Kryeministrisë dhe selisë së Komitetit Qendror për t'i bërë sfidë atyre që tashmë dridheshin si minjtë duke kujtuar kufomën e pushkatuar të Çausheskut të Rumanisë.
Sigurimi e nuhati dhe bllokoi rrugën kryesore duke lejuar vetëm kalimin e pjesshëm në trotuar. Turma prej mijëra vetësh duke kënduar "Se mjaft në robëri,/e mjera Shqipëri,/o djem rrëmbeni pushkët-ë,/ja vdekje, ja liri", ktheu drejtim dhe mori nga rruga e Librit Universitar drejt kryqëzimit të Tiranës së Re. E tërë Tirana buçiste. Nuk e di pse atë natë ndjehesha më i lumtur së kurrë e më dukej se kisha bërë gjënë më të mirë në jetën time. Dhe këtë mendim e ndjenjë kam edhe sot kur i kujtoj ato skena, që nuk mund të përsëriten më kurrë. Ai miting ishte pararendësi i një zhvillimi tjetër madhështor, rrëzimi i bustit të diktatorit.
Në mitingun që filloi nga intelektualët krijues, por që u përqafua nga tëra shtresat e banorëve të kryeqytetit, populli mati forcën e vet dhe e ndjeu se ishte i fuqishëm, ndaj dhe më pas guxoi dhe e plandosi përdhe duke e hequr zvarrë bronxin e diktatorit më të egër e të paskrupullt të Europës.
MirĂ« tĂ« gjitha kĂ«to  qĂ« i mori historia, po çfarĂ« kanĂ« dy kryeministra qĂ« dalin e ma vjedhin metingun? Ndoshta se ai qĂ« vidhet gjithnjĂ« Ă«shtĂ« populli. Atij i vidhet edhe historia...

Kolec Traboini / Në memorien time / dorëshkrime

Dy kryeministra ma vodhën metingun- Traboini
Kinostudio- në vend të ullinjëve mbollën beton- Traboini

Kadare-një mal drite që nuk i shpëton hijes së vet-Traboini
Seks për një vend pune - nga Kolec Traboini
Punë kulturash - nga Tirana në Prishtinë - nga Kolec Traboini
Shkodrania aktore e parë e Turqisë- nga Kolec Trab...
 
Fejton me shufra  ari - nga Kolec Traboini
Dallandyshe pa qiell- nga Kolec Traboini
"E vërteta"... e pavërtetë e prof. Emil Lafe - nga...
Zhvillimi letërsisë shqipe në Mal të Zi- nga Rrok Gjolaj
Akademia e mykur e TiranĂ«s- nga Kolec Traboini 
Kështu vret vetëm mafia - nga Kolec Traboini
Një spot që ministrit mund ti kushtojë postin- nga..
Aristidh Kola - një libër i ri i Kolec Traboinit
Disidenti i heshtur Zef Zorba - nga Kolec Traboini...
 Lazarati nĂ« tym - shteti nĂ« delir- nga Kolec Trabo.
 Zeusit i lajkatohen tĂ« gjithĂ«- nga Traboini
 Big Show me Canabis Sativa- nga Kolec Traboini
Njerka shkon në ballo- nga Kolec Traboini
Vasil Josif Pani- ne krye të oborrit të shqiptariz...
 Stina e mjekrrave tĂ« hajthshme - nga Kolec Traboin...
Edgar Allan Poe - më së fundi i kthehet vendlindje...
 Kur shpresa s’Ă«shtĂ« veçse njĂ« kurvĂ«...- nga Kolec ...
 AtĂ« Martin Gjoka kompozitor e mĂ«sues i madh - nga ...
Dekorimi politik i Kol Idromenos- nga Kolec Traboi...
Dhjetë vjet thirrje për bustin e Ded Gjo Lulit- ng...
Prejardhja e Hotit dhe Flamuri i Deçiqit - nga Kol...
Requiem i Verdit në vjeshtën politike të Tiranës- ...
 Epika blu e Edison Gjergos- nga Kolec Traboini
Ardhacaket e Ballkanit Sofie-Safete Juka
Boston- një shekull përballë greqizimit
Mitingu antikomunist  TiranĂ« 1991
KATĂ‹R INTERVISTA NGA KOLEC TRABOINI

22 August 2014

Kinostudio- në vend të ullinjëve mbollën beton-nga Kolec Traboini

KINOSTUDIO – NĂ‹ VEND TĂ‹ ULLINJĂ‹VE MBOLLĂ‹N BETON

Kolec TRABOINI
Deputeti Koço KokĂ«dhima ma pĂ«rmend emrin 5 herĂ« nĂ« njĂ« polemikĂ« pĂ«r Kinostudion, por nĂ« nĂ«ntitull del Mero Baze?!  Eshte fjala pĂ«r njĂ« shkrim  nĂ« gazetĂ«n  "SOT" 22 gusht 2014 f. 4. Pa harruar ky zotĂ«ri ta qĂ«ndis emrin tim edhe nĂ« gazetĂ«n e tij personale"Shekulli", se e kemi deputet me gazetĂ«, pra tĂ« gjithĂ«pushtetshĂ«m. Dhe kur tĂ« sulmon i gjithpushtetshmi natyrisht qĂ« qytetari i pambrojtur ndihet keq.  Por qĂ« tĂ« mos ketĂ« keqkuptime, qĂ« nĂ« krye do ta them qĂ«  mos pandehni se lakimi i emrit tim nĂ« shtyp a nga ndonje deputet a shtetar mĂ« krijon komplekse emocionale,  kjo nuk Ă«shtĂ« njĂ« gjĂ« e re as pĂ«r mua por as pĂ«r shtypin shqiptar. Jo. Kush i ka arkivat e gazetĂ«s "Bota Sot" nĂ« ZvicĂ«r, le tĂ« shfletojnĂ«  prillin e vitit 2001 dhe do tĂ« gjejnĂ« 15 numura gazetĂ«s nĂ« tĂ« cilĂ«n emrin im anatemohet nga islamistĂ«t fanatikĂ« qĂ« kĂ«rkonin ta bĂ«nin ShqipĂ«rinĂ« çorbĂ« arabe. Madje me gĂ«rma tĂ« mĂ«dha sa gjithĂ« faqja e gazetĂ«s i shkruar emri im, ndaj them nuk Ă«shtĂ« ndonjĂ« sadifaksion i madh kĂ«saj here se kĂ«tyre zĂ«rave u shtohet edhe njĂ« emĂ«r tjetĂ«r.  PĂ«rmĂ«ndĂ«m 5 herĂ« por nĂ« krye nĂ« nĂ«titull Ă«shtĂ« vĂ«nĂ« gazetari Mero Baze, i cili nĂ« shkrim Ă«shtĂ« pĂ«rmĂ«ndur  vetem 2 herĂ«. Problemi Ă«shte se mos vallĂ« mĂ« ka kursyer nĂ« nĂ«ntitull deputeti Koço KokĂ«dhima apo mĂ« kanĂ« mbrojtur kolegĂ«t e mi tĂ« GazetĂ«s "Sot", mbrojtje qĂ« unĂ« nuk e kam kĂ«rkuar. Kujt pra t’ ja di pĂ«r nder qĂ« nuk mĂ« kanĂ« vĂ«nĂ« emrin nĂ« nĂ«ntitull sepse nĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« i tĂ«rĂ« shkrim-shpĂ«rthimi i deputetit tĂ« pushtetit Ă«shtĂ« kundĂ«r meje. E drejta e tij.
 Ju njoftoj se nĂ« tĂ« ardhmen  pĂ«rgjigja ime do tĂ« jetĂ« mĂ« e plotĂ«, e denjĂ« pĂ«r njĂ« deputet mĂ« pushtet tĂ« pakufizuar,  por nuk do tĂ« hyj nĂ« hollĂ«sira sa fije bari ka prishur Koço KokĂ«dhima nĂ« Kinostudio por se Koço KokĂ«dhima Ă«shtĂ« i pari, njĂ« meritĂ« historike  shkatĂ«rrimtare kjo, qĂ« pati idenĂ« e mbrapsht e tinzare pĂ«r ti kthyer anekset e Kinostudios nĂ« Stacion Televiziv. KĂ«sisoj  nĂ« gjurmĂ«t e Koço KokĂ«dhimĂ«s do tĂ« ecnin mĂ« pas tĂ« gjithĂ« tĂ« tjerĂ«t me Klanin e  stacionet e Ndroqit e tĂ«rĂ« ajo masĂ« lajmaxhinjĂ«sh qĂ« bĂ«jnĂ« politikĂ« partish, duke e kthyer Kinostudion, atĂ« oaz tĂ«  blertĂ« e pasuri kombĂ«tare nĂ« njĂ« çerdhe intrigash pĂ«r tĂ« shqyer pasurinĂ« e popullit.
Sa pĂ«r aperitiv, desha veç ta pyes deputetin nĂ« pushtet, Koço KokĂ«dhima,  a di gjĂ« prej gjĂ«je pse u pushua drejtori i fundit i Alba Filmit qĂ« sapo ish emruar nĂ« atĂ« detyrĂ«?! ÇfarĂ« nuk pranoi tĂ« firmoste drejtori qĂ« e hoqĂ«n dhe a e firmosi drejtoresha e re Xhuljeta Vathi marrĂ«veshjen  qĂ« mbahet e fshehtĂ« nga publiku? Kush ka shkuar me letra nĂ« dore? ÇfarĂ« nĂ« thelb ishte ajo marrĂ«veshje?
NĂ« tĂ« ardhmen kjo temĂ« meriton  njĂ« shkrim mĂ« tĂ« plotĂ« pĂ«r gjithçka qĂ« ka ndodhur mĂ« kĂ«tĂ« shkatrrim tĂ« njĂ« mjedisi pĂ«r tĂ« cilin as shoqata e mbrojtjes sĂ« mjedisit nuk pipĂ«tin. PĂ«r ministrinĂ« me kĂ«tĂ« emĂ«r  tashmĂ« butaforik nĂ« ShqipĂ«ri Mjedis as qĂ« bĂ«het fjalĂ«. Dua ti kujtoj Kryeministrit Rama  se nĂ« kĂ«tĂ« institucin, qĂ« ne e konsiderojmĂ« njĂ« tempull arti ka punuar edhe dajua i tij, kolegu e miku ynĂ« Niko Koleka i cili nĂ«se do tĂ« qe gjallĂ« sot do tĂ« protestonte po kĂ«shtu si ne.
Personalisht si ish punonjĂ«s i Kinostudios pĂ«r 16 vjet i shpall tĂ« gjithĂ« kĂ«ta njĂ« grupim qĂ« shkatĂ«rruan vlera kombĂ«tare, dĂ«mtues tĂ« pasurisĂ« sĂ« popullit pĂ«r tĂ« cilĂ«n duhet tĂ« pĂ«rgjigjen. Nuk do tĂ« pĂ«rkrah asnjĂ« qeveri apo parti qĂ« e konsideron tĂ« ligjĂ«shme kĂ«tĂ« shkatrrim e nuk lufton pĂ«r kthimin e Kinostudios nĂ« indentitet. TĂ« shporrĂ«n tĂ« gjitha stacionet televizive politike nga Kinostudio. TĂ« hapet njĂ« proces gjyqĂ«sor pĂ«r grabitĂ«sit e pronave publike. TĂ« kthehet Kinostudio nĂ« indentitet, megjithĂ«se ullinjtĂ« 500 vjeçarĂ« qĂ« nga koha e SkĂ«nderbeut qĂ« ishin nĂ« Kinostudio Ă«shtĂ« e pamundur tĂ« kthehen,  sepse i shkatrruan ata qĂ« nĂ« vend tĂ« ullinjĂ«ve mbollĂ«n beton.

22 gusht 2014

Dy kryeministra ma vodhën Mitingun- Traboini
Kinostudio- në vend të ullinjëve mbollën beton- Traboini
Kadare-një mal drite që nuk i shpëton hijes së vet-Traboini
Seks për një vend pune - nga Kolec Traboini
PunĂ« kulturash - nga Tirana nĂ« PrishtinĂ« - nga Kolec Traboini 
Shkodrania aktore e parĂ« e TurqisĂ«- nga Kolec Trab...  
Fejton me shufra  ari - nga Kolec Traboini
Dallandyshe pa qiell- nga Kolec Traboini
"E vërteta"... e pavërtetë e prof. Emil Lafe - nga...
Zhvillimi letërsisë shqipe në Mal të Zi- nga Rrok Gjolaj
Akademia e mykur e TiranĂ«s- nga Kolec Traboini 
Kështu vret vetëm mafia - nga Kolec Traboini
Një spot që ministrit mund ti kushtojë postin- nga..
Aristidh Kola - një libër i ri i Kolec Traboinit
Disidenti i heshtur Zef Zorba - nga Kolec Traboini...
 Lazarati nĂ« tym - shteti nĂ« delir- nga Kolec Trabo.
 Zeusit i lajkatohen tĂ« gjithĂ«- nga Traboini
 Big Show me Canabis Sativa- nga Kolec Traboini
Njerka shkon në ballo- nga Kolec Traboini
Vasil Josif Pani- ne krye të oborrit të shqiptariz...
 Stina e mjekrrave tĂ« hajthshme - nga Kolec Traboin...
Edgar Allan Poe - më së fundi i kthehet vendlindje...
 Kur shpresa s’Ă«shtĂ« veçse njĂ« kurvĂ«...- nga Kolec ...
 AtĂ« Martin Gjoka kompozitor e mĂ«sues i madh - nga ...
Dekorimi politik i Kol Idromenos- nga Kolec Traboi...
Dhjetë vjet thirrje për bustin e Ded Gjo Lulit- ng...
Prejardhja e Hotit dhe Flamuri i Deçiqit - nga Kol...
Requiem i Verdit në vjeshtën politike të Tiranës- ...
 Epika blu e Edison Gjergos- nga Kolec Traboini
Ardhacaket e Ballkanit Sofie-Safete Juka
Boston- një shekull përballë greqizimit
KATĂ‹R INTERVISTA NGA KOLEC TRABOINI