28 February 2012

Dy kryeministra ma vodhën mitingun - kujtime nga Kolec Traboini


DY KRYEMINISTRA MA VODHĂ‹N MITINGUN

Kujtime


Duke ditur se manipulimet e historisĂ« janĂ« arti i fallxhorĂ«ve tĂ« politikĂ«s, prej vitesh e kisha lĂ«nĂ« nĂ« heshtje mĂ«nyrĂ«n e organizimit e zhvillimit tĂ« mitingut madhĂ«shtor tĂ« krijuesve e intelektualĂ«ve tĂ« TiranĂ«s nĂ« kapĂ«rcyell tĂ« vitit 90-91 kur ende diktatura mbahej nĂ« kĂ«mbĂ«, mirĂ«po tani qĂ« kryeministri i ShqipĂ«risĂ« e cilĂ«soi si "mitingun tonĂ«", ndĂ«rsa kryetari i opozitĂ«s( tani kĂ«ta kanĂ« ndrruar portat) edhe ai nga ana e tij nĂ« librin e vet “Kurban” e konsideron si njĂ« miting partiak, unĂ« edhe mĂ« tej nuk mund tĂ« hesht, sepse tashmĂ« kjo heshtje do tĂ« ishte e pakuptimtĂ«. KĂ«ta liderĂ« partish janĂ« nĂ« tĂ« drejtĂ«n e tyre tĂ« bĂ«jnĂ« kurban bĂ«mat e veta gjatĂ« kĂ«tyre dy dekadave, por jo tĂ« personalizojnĂ« apo privatizojnĂ« ngjarje nĂ« tĂ« cilat kanĂ« qenĂ« thjesht tĂ« ftuar e jo organizatorĂ«. As njĂ«ri e as tjetri. KanĂ« aq shumĂ« merita mbi shpatulla kĂ«ta burra tĂ« telekosur shteti sa do tĂ« qe e pakuptimtĂ« tĂ« rĂ«ndoheshin edhe si nisiatorĂ« mitingjesh tĂ« bĂ«ra prej tĂ« tjerĂ«ve. Mos vallĂ« me kĂ«tĂ« duan tĂ« nĂ«nkuptojnĂ« se jashtĂ« partive nuk ekzistonte asfarĂ« aspirate pĂ«r liri e demokraci dhe se kurrkush tjetĂ«r veç partiakĂ«ve nuk mund tĂ« shkruajĂ« histori?

Nga KOLEC TRABOINI

NĂ« librin qĂ« botuesja Arlinda Dudaj pĂ«rcolli me eufori nĂ« mediat televizive, “Kurban” tĂ« Edi RamĂ«s, kryetarit tĂ« opozitĂ«s sĂ« djeshme, thuhet tekstualisht: “…pak ditĂ« mĂ« pas kur ( nĂ«nkuptohet Sali Berisha- shĂ«nimi im K.T.) donte tĂ« na pengonte Ardianin (Klosin), Kasemin( TrebeshinĂ«n) dhe mua tĂ« flisnim nĂ« mitingun ku pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« u godit nĂ« fjalĂ«n time hapur nĂ« shesh figura e Enverit, te Stadiumi “Qemal Stafa”, ku na drejtoi gishtin nĂ« sy pa u mbledhur ende njerĂ«zit duke na thĂ«nĂ« se “ju s’mund ta merrni fjalĂ«n sot se s’kemi kĂ«rkuar leje nĂ« polici pĂ«r ju…”
KĂ«tĂ« pjesĂ« libri botuar nĂ« gazetĂ«n “Panorama” viti X.Nr.3248 datĂ« 28 tetor 2011, redaksia ose autori e kanĂ« shĂ«nuar me titull: “Si mĂ« largoi Berisha nga mitingu i PD nĂ« `91”.
Ne nuk dimë çfarë t`i themi Edi Ramës, as nuk mund t`i japim ndonjë këshillë, sepse ai është në majë të piramidës socialiste e tash edhe pushtetit e zor se i shkon zëri ynë aq lart, por gjithsesi e mira do të qe që ata këshilltarë që i mban me bukë, që mesa shihet janë të painformuar, nuk lexojnë as çfarë shkruhet në gazetat shqipe, apo në TVSH pikërisht për këtë informacion të gabuar që përcjell tek lexuesit e vet. Eshtë shkruar në shtyp se Mitingu që përmend Edi Rama nuk është inicuar e as organizuar nga PD dhe as ndonjë organ tjetër përpos se prej krijuesve të Kinostudios. Do ta shtjellojmë këtë ngjarje të para dy dekadave më me hollësi, por le të shohin se çfarë mendimi kanë për këtë çështje pala tjetër antagoniste e politikës konfliktuale shqiptare.
Mesa duket për gjithçka janë në kundërshti këto dy forca politike që zotërojnë vendin, por në një gjë janë në një mendje, që mitingun e parë të krijuesve dhe intelektualëve të Tiranës në përkrahje të zhvillimeve demokratike janë bërë nga PD. Po të mos isha unë që e kam inicuar e organizuar ketë miting, padyshim që nuk do të kisha marrë mundimin t`i përgënjeshtroj këta dy burra kombi dy kryeministra të Shqipërisë që turp është të them se ma vodhën metingun. Mu ka mbush mendja top se në Shqipëri gjithçka vidhet, përderisa edhe mitingjet. Para se të hedhim dritë mbi këtë ngjarje, le të shohim çfarë thotë kryeministri i shkuar, që aso kohe ishte këmborë e madhe.

* * *

“Ky njeri, - thotĂ« nĂ« njĂ« konferencĂ« shtypi kryeministri Berisha pĂ«r opozitarin e vet tĂ« kolltukut, Edi Rama, - do tĂ« vinte nĂ« vitin `90 nĂ« mitingun tonĂ«, pas BibliotekĂ«s sĂ« Universitetit dhe do tĂ« mĂ« thoshte se ky fjalimi yt nuk Ă«shtĂ« gjĂ«, Ă«shtĂ« i butĂ«, sepse ata duhen varur. E pashĂ« drejt e nĂ« sy e i thashĂ«: - kĂ« duhet tĂ« varim? Ata, - mĂ« tha - Komitetin Qendror dhe ByronĂ« Politike. UnĂ« iu pĂ«rgjigja se nuk kam krijuar partinĂ« e varjeve, por kam krijuar PartinĂ« Demokratike.”
NĂ« pikpamje partiake e vetmja gjĂ« qĂ« mund tĂ« them Ă«shtĂ«  si nisiatori edhe i formimit tĂ« degĂ«s sĂ« PD pĂ«r Kinostudion,  se as nĂ« atĂ« kohĂ« e as sot nuk kam qenĂ« e nuk jam i mendimit se ne, veprimtarĂ«t e lĂ«vizjes demokratike nĂ« terren, po formonin degĂ«t e partisĂ« sĂ« liderĂ«ve tĂ« rinj. Ky nocion nuk ekzistonte nĂ« kokĂ«n time e tĂ« kolegĂ«ve tĂ« mi, sepse na ishte shpifur ideja e themeluesit tĂ« partisĂ« komuniste dhe nuk na pĂ«lqente tĂ« notonim nĂ« ato ujra kultesh. Sa i pĂ«rket bindjeve tĂ« mia, dhe besoj jo vetĂ«m tĂ« mia, qĂ« i kam shprehur qĂ« nĂ« numrin 3 tĂ« gazetĂ«s RD, janar 1991, ku kĂ«rkoja heqjen e yllit tĂ« kuq nga Flamuri dhe kallzave tĂ« grurit nga stema e RepublikĂ«s, Partia Demokratike e atyre ditĂ«ve Ă«shtĂ« formuar si njĂ« imediat historik, si parti e demokracisĂ« dhe e kurrnji individi tĂ« pĂ«rveçëm nĂ« kĂ«tĂ« vend tĂ« rĂ«nduar nga kulti gjysĂ«m shekullor i individit. Kulti i Enver HoxhĂ«s,(pse jo dhe i Zogut) i kishte lodhur aq shumĂ« psiqikisht njerĂ«zit (flas mĂ« tepĂ«r pĂ«r intelektualĂ«t e jo turmat qĂ« nĂ«pĂ«r tĂ«rĂ« shekujt vetĂ«m kanĂ« brohoritur), saqĂ« nuk kishim dĂ«shirĂ« tĂ« dĂ«gjonim pĂ«r liderĂ« nĂ« ballĂ« tĂ« tribunave.
Por kjo çështja e personalizimit të partive, tashmë nuk është në preokupimin tim, sepse nuk bëj pjesë në asnjë prej tyre, kryekreje për faktin se nuk janë ato për të cilën mendoja se do të ishin. Le ta marrë mbi shpatulla kushdo që dëshiron të bëjë karrierë e të luftojë për mirëqënie e lavdi personale, sepse tashmë partitë janë leva arkimedi për të marrë pushtetin dhe pushteti mjeti me të cilin mund të bëhen para me bollëk duke përdorur të dyja duart, në njërën duke mbajtur pankarta kolosale të luftës kundër korrupsionit, ndërsa në tjetrën duke mbushur xhepat e vet, ndërkohë që boshatisen xhepat e shtetit. Që në atë kohë, soj soj benjaminësh e ligavecësh të rinj të politikës, vinin rrotull dhe me lajka përpiqeshin të ngjiteshin në shkallët e pushtetit e mund të themi se ia arritën mjeshtërisht.
Luftëtarët më të mëdhenj zëbuçitës me bla-bla-bla oratorike gjatë daljeve nëpër podiume ishin komunistët, bijtë e rrethi i afërt i tyre, por edhe ish-spiunët e sigurimit. Ata më shumë se kushdo kishin nevojë të shfaqeshin si liderë të rinj dhe të mbulonin erën e keqe të së kaluarës së vet të palavdishme.
Dihet qĂ« politikanĂ«t e interesit e jo tĂ« idealit janĂ« si minjtĂ« qĂ« braktisin tĂ« parĂ«t anijen qĂ« mbytet. KĂ«shtu ndodhi edhe nĂ« ShqipĂ«ri. MinjtĂ« e kuq nisĂ«n tĂ« zhagiten e llangosen blu. Kjo blujadĂ« nuk ishte e vĂ«shtirĂ« tĂ« binte nĂ« sy. Kushdo qĂ« ishte ndryshe, qĂ« nuk kishte tĂ« tilla orekse, por vepronte thjesht nga dĂ«shira pĂ«r tĂ« parĂ« popullin e lirĂ« pasi tĂ« shembej komunizmi, e ndjente veten tĂ« huaj nĂ« mjediset e kĂ«tyre liderve tĂ« rinj qĂ«, kush e kush t’i ngrinte shpatullat mĂ« lart se njĂ«ri-tjetri.
Koha e tregoi se lufta për pushtet që u bë në mes të liderve të rinj të vetquajtur demokratë, ishte aq e ashpër dhe e pakompromis sa të duket se më shumë luftonin njëri-tjetrin se sa me farën e keqe të komunizmit, e cila vërtet ishte tek kuadrovikët e Partisë së komunistëve shqiptarë, por edhe këta liderë të rinj ishin të molepsur jo pak me sporjet e kuqe.
Tani le tĂ« shqyrtojmĂ« shprehjen e kryeministrit qĂ« tekstualisht thotĂ«: -“Ky njeri do tĂ« vinte nĂ« vitin `90 nĂ« mitingun tonĂ«, pas BibliotekĂ«s sĂ« Universitetit”.
Biblioteka e Universitetit gjendet pranĂ« sheshit qĂ« tashmĂ« quhet “NĂ«nĂ« Tereza“ dhe nga pas ka stadiumin kombĂ«tar. TĂ«rĂ« gjasat janĂ« qĂ« Kryeministri Berisha t'i referohet jo mitingjeve tĂ« PartisĂ« qĂ« e ka formuar ai, sepse nuk dimĂ« tĂ« ketĂ« bĂ«rĂ« partia e tij ndonjĂ« miting nĂ« atĂ« shesh, pĂ«rkundrazi mĂ« i spikaturi ka qĂ«nĂ« mitingu madhĂ«shtor i intelektualĂ«ve tĂ« institucioneve artistike tĂ« TiranĂ«s nĂ« pĂ«rkrahje tĂ« zhvillimeve demokratike nĂ« ShqipĂ«ri. MirĂ«po nĂ«se Ă«shtĂ« fjala pikĂ«risht pĂ«r kĂ«tĂ« miting, kryeministri Ă«shtĂ« i paqartĂ« sepse e personalizon. Madje shkon edhe mĂ« tej  kur thotĂ« se ky njeri, pra Edi Rama, atĂ«botĂ« pedagog i Insitutit tĂ« LartĂ« tĂ« Arteve, paska shkuar nĂ« mitingun e PD-sĂ«. PĂ«rkundrazi, ishte kryepartiaku Sali Berisha qĂ« shkonte nĂ« atĂ« miting ku Edi Rama ishte nĂ« mjedisin e vet prej intelektualĂ«sh tĂ« institucioneve artistike tĂ« kryeqytetit (anipse nĂ« mĂ«nyrĂ« habitore edhe vetĂ« Edi Rama nĂ« “Kurbanin” e tij e bĂ«n kurban kĂ«tĂ« miting duka ja faturuar PD-sĂ« dhe duke ia mohuar vetvetes), çfarĂ« tregon se tĂ« dy kĂ«ta kanĂ« rreth vetes kĂ«shilltarĂ« tĂ« paaftĂ«, sepse Kryeministri dhe Kryeopozitari ( tashmĂ« anasjelltas) sjellin referenca tĂ« gabuara nĂ« median publike.
Ai miting nuk ka qenĂ« nisiativĂ« e asnjĂ« partie, ai Ă«shtĂ« organizuar nga krijuesit e Kinostudios, thĂ«nĂ« saktĂ« ka qĂ«nĂ« nisiativa ime, sepse po vija re se pak intelektualĂ« tĂ« institucioneve artistike tĂ« kryeqytetit po solidarizoheshin me partinĂ« e re demokratike qĂ« sapo ishte formuar. Po krijohej pĂ«rshtypja se intelektualĂ«t krijues ishin indiferentĂ«, gjĂ« qĂ« nuk ishte e vĂ«rtetĂ«. Aq mĂ« tepĂ«r neve si kineastĂ« na takonte tĂ« ishim nisiatorĂ« pĂ«r faktin se kushdo nĂ« ShqipĂ«ri e dinte sesi kolektivi krijues i Kinostudios e kishte pĂ«rcjellĂ« me bisht ndĂ«r shalĂ«, sekretarin e Komitetit Qendror tĂ« PartisĂ« dhe anĂ«tarin e byrosĂ« politike, Foto Çami, sa u pĂ«rhap fjala nga kuadrovikĂ«t e partisĂ« diktaturĂ« se nĂ« Kinostudio kish bĂ«rĂ« fole armiku. NdĂ«r veprimtaritĂ« qĂ« kam zhvilluar ato ditĂ« ka qenĂ« edhe hapja e njĂ« fushate ndihmash monetare pĂ«r PD-nĂ«. Mblodha njĂ« grup punonjĂ«sish dhe kĂ«rkova tĂ« krijonim degĂ«n e PD-sĂ« pĂ«r Kinostudion. PĂ«r kĂ«tĂ« kam shkuar e takuar Azem Hajdarin, i cili e pĂ«lqeu dhe e pĂ«rkrahu idenĂ« e krijimit tĂ« degĂ«s sĂ« PD dhe mĂ« pajisi me njĂ« autorizim tĂ« posaçëm me firmĂ«n e tij. Duke i parĂ« lĂ«vizjet e mia, njĂ« grup oficerĂ«sh sigurimi tĂ« veshur civilĂ«, kanĂ« shkuar nĂ« Kinostudio dhe kĂ«rkuan tĂ« mĂ« takojnĂ«, por atĂ« ditĂ« kam qenĂ« me xhirime jashtĂ« Tirane, saktĂ«sisht nĂ« Shkoder me xhirimin e filmit “DĂ«shmi nga Barleti”. KanĂ« takuar drejtorin Viktor Gjika duke kĂ«rkuar prej tij tĂ« dhĂ«na pĂ«r personin tim. Viktor Gjika mĂ« ka thirrur e njoftuar se tĂ« kanĂ« nĂ« sy tĂ« keq ata tĂ« MinistrisĂ« sĂ« Brendshme, ndaj bĂ«j kujdes pĂ«r veten dhe shtoi se u pĂ«rpoqa sa munda tĂ« tĂ« marr nĂ«n mbrojtje. Pa patur parasysh kĂ«tĂ« presion, vazhdova punĂ«n pĂ«r formimin e degĂ«s sĂ« PD-sĂ« pĂ«r institucionin tonĂ«. FotografitĂ« e asaj dite janĂ« ende nĂ« fondin e kameramanit Spartak Papadhimitri nĂ« TiranĂ«. Kjo sa pĂ«r njoftim qĂ« tĂ« mos ngrihet ndonjĂ« i vonuar, qĂ« ka hyrĂ« nĂ« PD nja dhjetĂ« vjet mĂ« pas dhe brenda natĂ«s na u gjend ministĂ«r e tĂ« na thotĂ« ky i pĂ«rkĂ«dhelur i tarafit -"Po, ne s'tĂ« njohim fare". Se kĂ«ta, fillimin e historisĂ« sĂ« partisĂ« blu apo rozĂ« e llogarisin nga dita kur kanĂ« nxjerrĂ« lugĂ«n nga brezi e kanĂ« nisur tĂ« hanĂ« mjaltĂ« qeverisje sa janĂ« dendur mirĂ«. NĂ« selinĂ« e PD kam takuar njĂ« dibran qĂ« rrinte nĂ« holl si punĂ« sekretari pĂ«r informacionin, nĂ« mos gabohem me emrin Zenel Hoxha, tĂ« cilit i kam kĂ«rkuar ndihmĂ« pĂ«r tĂ« nxjerrĂ« njĂ« leje pĂ«r zhvillimin e mitingut, pĂ«r arsye se mitingjet nuk mund tĂ« bĂ«heshin me kĂ«rkesa individuale, por kĂ«to kĂ«rkesa duhej tĂ« kalonin nga zyrat e partive. MĂ« parĂ« kisha shkuar nĂ« MinistrinĂ« e Brendshme dhe ata ma kishin prerĂ« se nuk japim leje pĂ«r mitingje se ato janĂ« ekskluzivitet i partive tĂ« miratuara me legjislacion prandaj tĂ« shkoni e tĂ« bĂ«ni kĂ«rkesĂ«n nĂ«permjet tyre. Siç dukej ishin marrĂ« tĂ« gjitha masat nga Partia PunĂ«s mbase nĂ« marrveshje edhe me krerĂ«t e PD-s, qĂ« çdo veprimtari tĂ« mbikqyrej duke mbyllur çdo shteg tĂ« nisiativave qytetare prej tĂ« cilave kishin frikĂ«. Zeneli mĂ« ka kĂ«rkuar tĂ« mbush njĂ« formular ku duhej tĂ« pĂ«rshkruaja qĂ«llimin e mitingut dhe ku e kur dĂ«shiroja tĂ« zhvillohej. Pasi e kam mbushur e firmosur formularin me kĂ«rkesĂ«n pĂ«r njĂ« miting krijuesish e intelektualĂ«sh tĂ« Kinostudios, mĂ« ka kĂ«rkuar edhe emrat e dy personave tĂ« tjerĂ« qĂ« do tĂ« shĂ«noheshin si garant nĂ« atĂ« letĂ«r e qĂ« bashkĂ« me mua do tĂ« ishin pĂ«rgjegjĂ«s para ligjit pĂ«r zhvillimin e mitingut. KĂ«rkesĂ« qĂ« ai me emrat tonĂ« do ta paraqiste nĂ« MinistrinĂ« e Brendshme. I kĂ«rkova ndihmĂ« regjisorit Mark Topallaj qĂ« u shpreh i gatshĂ«m ta firmoste. Duhej edhe njĂ« i tretĂ«, tĂ« cilin duke mos patur mundĂ«si ta gjeja menjĂ«herĂ«, sepse duhet tĂ« shkoja sĂ«risht nĂ« Kinostudio, vendosa tĂ« shĂ«noj regjisorin Saimir Kumbaro dhe ta lajmĂ«roja mĂ« vonĂ«, i bindur qĂ« Saimiri nuk do tĂ« kundĂ«rshtonte vĂ«nien e emrit tĂ« tij nĂ« listĂ«, anipse pa e lajmĂ«ruar. Si nismĂ«tar i kĂ«tij mitingu bĂ«ra dhe njĂ« akt tĂ« kundraligjshĂ«m duke firmosur nĂ« vend tĂ« Saimirit. Ndoshta koha dhe rrjedhimet historike mĂ« shfajsojnĂ«.

* * *

TĂ«rĂ« problemi ishte se Ministria e Brendshme nĂ« fillim rrinte duke i lĂ«vizur datĂ«n mitingut e kur pĂ«rfundimisht u caktua njĂ« datĂ«, nisi odisea e vendit ku do tĂ« zhvillohej. NĂ« shtatĂ« ditĂ«t e fundit, shtatĂ« herĂ« Ă«shtĂ« ndĂ«rruar vendi i zhvillimit tĂ« tij. Kjo nxirrte shumĂ« problem, sepse sa herĂ« ndĂ«rrohej vendi, aq herĂ« isha i detyruar tĂ« shkoja e tĂ« lajmĂ«roja tĂ«rĂ« institucionet artistiko-kulturore tĂ« TiranĂ«s. Na thanĂ«, nuk ua japim sheshin pas BibliotekĂ«s Universitare, por do tĂ« shkoni ta zhvilloni tek Fusha e lagjes "Ali Demi". DitĂ«n tjetĂ«r, kĂ«rciste telefoni i Zenelit e njĂ« zĂ« i rĂ«ndĂ« oficeri thoshte: "Nuk do ta bĂ«ni atje, por do tĂ« shkoni tek fusha e druve nĂ« Qytetin e NxĂ«nĂ«sve, tek gazermat e Ali Rizait". A Ă«shtĂ« e saktĂ«? - i thosha Zenelit. “Eja nesĂ«r prapĂ« mĂ« thoshte Zeneli, i cili bĂ«nte punĂ«n e ndĂ«rmjetĂ«sit. Pas kĂ«saj niste vrapi im nĂ«pĂ«r institucionet qĂ« nga Kinostudioja tek Opera, Biblioteka KombĂ«tare, Teatri Popullor, Estrada e Cirku, Radio Televizioni, NdĂ«rmarrja Botuese, Instituti i KulturĂ«s Popullore, Insituti i Monumenteve tĂ« KulturĂ«s ku mĂ« priste me shprehjen "Prap e anulluan, derrat!"- e ndjera Fatbardha Shkupi. Pastaj me vrap tek Filologjiku, Universiteti dhe Instituti i LartĂ« i Arteve. Ishte njĂ« lodhje e rraskapitje e krijuar me qĂ«llim qĂ« tĂ« na bĂ«nim tĂ« hiqnim dorĂ« ose mĂ« e pakta, duke e ndĂ«rruar vendin shtatĂ« here, njerĂ«zit do tĂ« futeshin nĂ« konfuzion dhe nuk do tĂ« mblidheshin nĂ« njĂ« vend, por do tĂ« shpĂ«rndaheshin nĂ« tre vende.
Ditën e fundit nga dreka, Ministria e Brendshme na njoftoi se ishim të lejuar ta bënim atje ku kishim kërkuar, por do të mbanin përgjegjësi të plotë personale nëse devijonte nga programi. Merreni me mend çfarë tensioni. Kishin mbetur vetëm pak orë. Të gjitha institucionet e dinin se mitingu do të zhvillohej tek Qyteti i Nxënësve. M`u krijua përshtypja se ky miting ishte paracaktuar të dështonte. Bëra vrapimin e fundit atletik, një maratonë e vërtetë nëpër Tiranë dhe si njoftova kë munda, shkova drejt e tek sheshi pas Bibliotekës Universitare. Isha i pari. I rraskapitur dhe i pangrënë u ula në një shkallë guri e po qetësoja frymën, kur nisen tek-tuk të duken njerëz që më pyesnin se a do të ketë këtu një miting. Më së fundi arritën të mblidhen jo më shumë se njëqind vetë. Nisën ta marrin fjalën njerëz që e kishin dhënë emrin në listën që kisha në dorë, por edhe spontanisht. Kisha ndërmend të flisja dhe unë por nuk kisha pikë fuqie, pastaj i thashë vetes, nëse ky miting zhvillohet mirë, unë e kam thënë fjalën time më mirë se me oratori megafoni. Nuk shkuan vetëm disa dhjetra minuta dhe erdhën studentët e Institutit të Arteve dhe ata të Universitetit Teknik. Nisa të shoh njerëz që mund të ishin çfarëdo, por jo intelektuale. I kisha thënë një të njohurit tim inxhinier në kombinatin e drurit dhe ai i kishte njoftuar të gjithë, por edhe në ndërmarrje të tjera kish shkuar fjala. Kur mitingu ishte në gjysmën e kohës së caktuar, në shesh nuk mund të lëvizje prej dendësisë së njerëzve. Më kot e mbaja letrën në dorë, kurrkush më nuk mund ta drejtonte atë miting. Çdo gjë ishte në dorën e spontanitetit. Edi Rama tha atëherë këto fjalë: "Na skuqën si indianë, na zverdhën si kineze e na nxinë si afrikanë", por ama, ai nuk është përzënë nga ai miting. Kundërshtitë dhe meritë vetiake që kishin ata që aspironin për të ngjitur shkallët e pushtetit janë çështje që nuk kanë asnjë lidhje me këtë miting historik të cilin dikush mbase qëllimisht e ka harruar ngaqë nuk e kanë bërë vetë.
Kaq shumë thirrje kundër diktaturës nisën të lëshohen nga qytetarët, sepse ata të tribunës ishin të përmbajtur, sa fjalimet u bënë jo vetëm të padëgjueshme por edhe të pakuptimta. Në mes të atyre që folën vura re dy kategori, njëra përbëhej nga ata që ëndërronin të ngjisnin shkallën e karrierës, tjetra nga ata që kërkonin të mbulonin diçka pas vetes.
Ky ishte stili, ky ishte e vazhdon të jetë karakteri i shumë laskandraqëve që flasin nëpër foltore partish e shoqatash, madje edhe në Kuvendin e madh të Popullit, duke spekulluar me hapjen e dosjeve, kur spiunët e deklaruar i mbanin pranë vetes, i përkrahnin e ju gjenin edhe ndonjë vend të ngrohtë për të bërë allishverishe e korrupsion.
Mbyllja e mitingut, ishte jo fund por fillimi i shprehjes së revoltës popullore. Ishin mbledhur mijëra njerëz në sheshin para Universitetit rreth e qark shatërvanit. Kish nisur të errej dhe disa njerëz kishin gjetur qirinj dhe i kishin ndezur. Dikush ndizte gazeta të vjetra duke i bërë si pishtarë. Turma prej mijëra vetësh po derdhej si një lumë. Ishte një lum vigan që kërkonte shtrat dhe hapësirë për të vërshuar. Dëshira ishte që ky lumë njerëzor të vërshonte në bulevardin kryesor, mes Kryeministrisë dhe selisë së Komitetit Qendror për t'i bërë sfidë atyre që tashmë dridheshin si minjtë duke kujtuar kufomën e pushkatuar të Çausheskut të Rumanisë.
Sigurimi e nuhati dhe bllokoi rrugën kryesore duke lejuar vetëm kalimin e pjesshëm në trotuar. Turma prej mijëra vetësh duke kënduar "Se mjaft në robëri,/e mjera Shqipëri,/o djem rrëmbeni pushkët-ë,/ja vdekje, ja liri", ktheu drejtim dhe mori nga rruga e Librit Universitar drejt kryqëzimit të Tiranës së Re. E tërë Tirana buçiste. Nuk e di pse atë natë ndjehesha më i lumtur së kurrë e më dukej se kisha bërë gjënë më të mirë në jetën time. Dhe këtë mendim e ndjenjë kam edhe sot kur i kujtoj ato skena, që nuk mund të përsëriten më kurrë. Ai miting ishte pararendësi i një zhvillimi tjetër madhështor, rrëzimi i bustit të diktatorit.
Në mitingun që filloi nga intelektualët krijues, por që u përqafua nga tëra shtresat e banorëve të kryeqytetit, populli mati forcën e vet dhe e ndjeu se ishte i fuqishëm, ndaj dhe më pas guxoi dhe e plandosi përdhe duke e hequr zvarrë bronxin e diktatorit më të egër e të paskrupullt të Europës.
MirĂ« tĂ« gjitha kĂ«to  qĂ« i mori historia po çfarĂ« kanĂ« dy kryeministra qĂ« dalin e ma vjedhin metingun?






Kinostudio- në vend të ullinjëve mbollën beton- Traboini
Kadare-një mal drite që nuk i shpëton hijes së vet-Traboini
Seks për një vend pune - nga Kolec Traboini

Shkodrania aktore e parĂ« e TurqisĂ«- nga Kolec Trab...  
Fejton me shufra  ari - nga Kolec Traboini
Dallandyshe pa qiell- nga Kolec Traboini
"E vërteta"... e pavërtetë e prof. Emil Lafe - nga...
Zhvillimi letërsisë shqipe në Mal të Zi- nga Rrok Gjolaj
Akademia e mykur e TiranĂ«s- nga Kolec Traboini 
Kështu vret vetëm mafia - nga Kolec Traboini
Një spot që ministrit mund ti kushtojë postin- nga..
Aristidh Kola - një libër i ri i Kolec Traboinit
Disidenti i heshtur Zef Zorba - nga Kolec Traboini...
 Lazarati nĂ« tym - shteti nĂ« delir- nga Kolec Trabo.
 Zeusit i lajkatohen tĂ« gjithĂ«- nga Traboini
 Big Show me Canabis Sativa- nga Kolec Traboini
Njerka shkon në ballo- nga Kolec Traboini
Vasil Josif Pani- ne krye të oborrit të shqiptariz...
 Stina e mjekrrave tĂ« hajthshme - nga Kolec Traboin...
Edgar Allan Poe - më së fundi i kthehet vendlindje...
 Kur shpresa s’Ă«shtĂ« veçse njĂ« kurvĂ«...- nga Kolec ...
 AtĂ« Martin Gjoka kompozitor e mĂ«sues i madh - nga ...
Dekorimi politik i Kol Idromenos- nga Kolec Traboi...
Dhjetë vjet thirrje për bustin e Ded Gjo Lulit- ng...
Prejardhja e Hotit dhe Flamuri i Deçiqit - nga Kol...
Requiem i Verdit në vjeshtën politike të Tiranës- ...
 Epika blu e Edison Gjergos- nga Kolec Traboini
Ardhacaket e Ballkanit Sofie-Safete Juka
Boston- një shekull përballë greqizimit
Mitingu antikomunist  TiranĂ« 1991
KATĂ‹R INTERVISTA NGA KOLEC TRABOINI