27 December 2012

TAKIM ME AMBASADORIN ARVIZU - nga K.Traboini




TAKIM ME AMBASADORIN ARVIZU

NĂ« promovimin e fondacionit “Ivanaj” nga Drita Ivanaj, shqiptaro-amerikane me banim nĂ« New York,  rasti m’u dha tĂ« takoj ambasadorin amerikan Alexander Arvizu e tĂ« zhvilloj me tĂ« njĂ« bisedĂ« tĂ« shkurtĂ«r.
I thashĂ« Ambasadorit se kisha shkruar njĂ« libĂ«r “AKT NOW”- sipas idesĂ« sĂ« tij pĂ«r ndryshimin e gjendjes nĂ« ShqipĂ«ri,  pĂ«rkitazi  “ZhgĂ«njimit Ambasadorit Amerikan”, pjesĂ«risht edhe nĂ« anglisht dhe ia kisha dĂ«rguar nĂ« AmbasadĂ«.
- E kam marrĂ« –tha z. Arvizu, pastaj vazhdoi- ti qenke autori? - Dhe nisi tĂ« buzĂ«qeshte lehtĂ«.
- Shpresoj ta keni lexuar- i thashë ambasadorit.
-E kam lexuar natyrisht. Ju faleminderit për librin, por...- e ndërpreu fjalën duke me parë me një vështrim të thellë e të zgjuar...- por është pak i ashpër - dhe buzëqeshi në mënyrë kuptimplotë.
-Po, – i thashĂ«, - i ashpĂ«r Ă«shtĂ« sepse unĂ« nuk i besoj politikĂ«s dhe politikanĂ«ve tĂ« sotĂ«m, mĂ« duken jashtĂ« kohe.
Pastaj bëmë një fotografi dhe i shtrënguam duart përzemërsisht njeri-tjetrit. I thashë se ishte kënaqësi takimi me Ambasadorin e shtetit tim në shtetin tim. Edhe ai shprehu kënaqësinë e tij për këtë takim.

Kolec Traboini 29 nëntor 2012


14 December 2012

RRUGET LE TE NA ÇOJNE ANDEJ NGA E KEMI KOMBIN

 RRUGET LE TE NA ÇOJNE ANDEJ NGA E KEMI KOMBIN


Nga Kolec Traboini

Për këtë rrugë ka shumë anatema ashtu si dhe përshendetje. Shumë kush e politizon. Duke qenë se nuk i sherbej askujt e nuk më hyn në sy asnjë lloj politike veç asaj kombëtare, kalova neper këtë rrugë me ndjesinë e atdhetarit.E di që kudo vjedhin, madje edhe këtu kanë vjedhur se vjedhja është zanati i parë e më i vjetër i botës, por të paktën këtu diçka ka mbetur, diçka që i kalon kufinjtë historike dhe shkon tej e përtej jetëve njerëzore. Përtej asaj që përjeton drejtpërdrejte, mvaret se çfarë në atë moment të bashkangjitet nga nënshtresat e kujtesës.
Nëse je në idene se kjo rrugë është viktimë e çerdhe e hajnisë së madhe, nuk të pelqen... por nëse të shoqëron mendimi se një shekull kemi qënë të ndaluar - të pelqen e je vërtetë i gëzuar që ja arrite kësaj dite. Kam udhëtuar plot herë nga Tirana në Bajram Curr e Kukës në vitet 70 dhe e di se çfarë tmerri ka qënë, ndaj jam entusiast. Aq sa ç'mund ti gëzohesh apo hidhërohesh një gjysmë gotë vere... Nuk dua të motivoj as hajnitë dhe as demagogjitë e politikës por kjo rrugë është ndoshta e vetmja gjë vertetë e mirë që është bërë në 20 vjet. Rrugët le të na çojnë andej nga e kemi Kombin!

© Kolec Traboini

http://youtu.be/kwbZp-pSnsQ

01 December 2012

TOM BOJAJ - njeriu që e takon dhe nuk e harron kurrë

In Memoriam  Tom Bojaj (1967 - 2010)

TOM BOJAJ
njeriu që e takon e nuk e harron kurrë

Nga KOLEC TRABOINI

Tomë Bojaj ishte një atdhetar i madh, një djalë i Malësisë me vizionin e të ardhmes e të përparimit. I pari që hapi Televizionin shqiptar në Tuz të Malësisë me emrin TV BOIN në nëntor 2001, i cili sot shihet deri edhe tek shqiptarët e Amerikës. Rasti më ka sjellë ta takoj në vitin 2007 gjatë një vizite në Tuz kur ai më kërkoi një intervistë për Televizionin e tij. Në aq pak kohë sa ndenja me të e pyeta se çfarë e shtyti ta bëjë këtë akt, këtë veprim që unë e konsideroj tejet atdhetar. Më tha se kamera ishte pasioni e profesioni i tij dhe se e shqetësonte fakti se shqiptarët në Mal të Zi kishin vetëm një mundësi, një program të shkurtër në TV shtetëror e asgjë tjetër. E kishte filluar me shumë sakrificë. Besa, pati nga ata që e quajtën aventurë, u përpoqën ta pengonin, por Tom Bojaj ishte një malësor me vullnet të hekurt. I bindur në drejtësinë e tij ai mori përsipër çdo sakrificë. Dhe televizioni anipse me sakrifica u konsolidua. U bë pjesë e indentitetit të malësorëve, të Hotit, Grudës, Trieshit e më gjerë.
Por pikĂ«risht atĂ«herĂ«, kur ishte nĂ« kulmin e energjive tĂ« derdhura nĂ« kĂ«tĂ« mjet tĂ« ndĂ«rkomunikimit tĂ« shqiptarĂ«ve, Tom Bojaj sĂ«muret e tragjikisht ndĂ«rron jetĂ« nĂ« moshĂ«n 43 vjeçare. Ishte njĂ« dhembje e madhe. Tom Bojaj tashmĂ« qe kthyer nĂ« njĂ« figurĂ« tĂ« nderuar e tĂ« respektuar ndĂ«r shqiptarĂ«t e MalĂ«sisĂ« dhe Tuzit. Vdekja e tij sikur u preu krahĂ«t. ÇfarĂ« do tĂ« bĂ«hej me Televizionin e shqiptarĂ«ve - TV BOIN? Amanetin e shokut tĂ« jetĂ«s e mori nĂ« dorĂ« pĂ«r ta çuar mĂ« tej, e shoqja, Sandra. Tom Bojaj kish lĂ«nĂ« pas Televizionin, pasionin e jetĂ«s sĂ« tij, fĂ«mijĂ«t dhe gruan e vet. Ishte ajo qĂ« do t’i premtonte se nuk do ta lĂ«shonte e braktiste kurrĂ« qĂ«llimin e jetĂ«s sĂ« TomĂ«s sĂ« saj tĂ« dashur. Dhe ashtu bĂ«ri. Dhe sa sakrifica pĂ«rballon. E takova kĂ«tĂ« nĂ«ntor nĂ« Tuz. E ngushĂ«llova. I fola me aq respekt tĂ« meritueshĂ«m pĂ«r TomĂ«n e saj, qĂ« nuk ishte mĂ« i saj, por i tĂ« gjithĂ« shqiptarĂ«ve e jo vetĂ«m nĂ« Mal tĂ« Zi, por edhe nĂ« ShqipĂ«ri e KosovĂ«, edhe nĂ« AmerikĂ« e kudo ku jetojnĂ« shqiptarĂ«t. NjĂ« atdhetar i madh dhe dashamirĂ«s i kulturĂ«s e traditave shqiptare nuk mund tĂ« harrohet. Dhe shpreha njĂ«kohĂ«sisht pakĂ«naqĂ«sinĂ« time qĂ« njĂ« rrugĂ« e Tuzit nuk kishte emrin e tij. Ky emĂ«r, Tom Bojaj nderon çdo qytetar tĂ« Tuzit dhe tĂ« MalĂ«sisĂ«, na nderon edhe ne qĂ« fati na solli edhe pse bij tĂ« MalĂ«sisĂ« tĂ« jetojmĂ« larg vendlindjes sĂ« prindĂ«rve.
Sa herë e shoh fotografinë e tij ulur aty në zyrë, ku ka vënë në një vend të dukshëm portretin e Gjergj Kastritoti-Skenderbeut, më ringjallet në mendje ajo bisedë që bëra me Tom Bojaj një natë shtatori te vitit 2007 në Televizionin BOIN të Tuzit.
Ishte nga ata njerëz që i takon një herë e nuk i harron më kurrë

 1 dhjetor 2012

PERSHENDETJA IME PER ADEM DEMAÇIN

Photo: PERSHENDETJA IME PER ADEM DEMAÇIN

Qëndresa e tij e pashembëllt i dha kohës e brezave shqiptarë në dy anët e kufinjëve,  a thënë më saktë në katër anët e horizonteve shqiptare një shëmbëllesë që nuk vdes kurrë. Ai tashmë është një simbol, por jo vetëm simbol qëndrese e vetmohimi, por edhe një realitet i përditshëm sepse ai di të jetojë me popullin e vet e jo ta shohë atë nga nga maja e piramidave të  honxhobonxhove partiakë. 
 Ne kemi nevojë për trimëri por ne kemi nevojë po aq edhe për mënçuri, qe besa kemi nevojë për të dyja, edhe për Adem Jashara  por dhe për Adem Demaça. Ti mësosh brezave se si ta duan popullin e vet, si një objekt dashurie e adhurimi e jo një kaloshinë përfitimesh vetjake, do të thotë se je mishërimi i atdhetarit të madh. 
Dhe i tillë ishte e mbetet i madhi Adem Demçi.

Kolec Traboini
1 dhjetor 2012


PERSHENDETJA IME PER ADEM DEMAÇIN

Qëndresa e tij e pashembëllt i dha kohës e brezave shqiptarë në dy anët e kufinjëve, a thënë më saktë në katër anët e horizonteve shqiptare një shëmbëllesë që nuk vdes kurrë. Ai tashmë është një simbol, por jo vetëm simbol qëndrese e vetmohimi, por edhe një realitet i përditshëm sepse ai di të jetojë me popullin e vet e jo ta shohë atë nga nga maja e piramidave të honxhobonxhove partiakë.
Ne kemi nevojë për trimëri por ne kemi nevojë po aq edhe për mënçuri, qe besa kemi nevojë për të dyja, edhe për Adem Jashara por dhe për Adem Demaça. Ti mësosh brezave se si ta duan popullin e vet, si një objekt dashurie e adhurimi e jo një kaloshinë përfitimesh vetjake, do të thotë se je mishërimi i atdhetarit të madh.
Dhe i tillë ishte e mbetet i madhi Adem Demçi.

Kolec Traboini
1 dhjetor 2012

29 November 2012

27 November 2012

MUNGESA E MADHE E DED GJO LULIT- nga Kolec Traboini

Ded Gjo Luli me të birin Kolën

MUNGESA E MADHE E DED GJO LULIT

 Ismail Qemali e quante “PushkĂ« e ngrehun pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«”


Nga KOLEC TRABOINI

Shumçka në këtë 100 vjetor te Pavarësisë po vihet në vendin e merituar. Edhe shpata e përkrenarja e Gjergj Kastriotit- Skënderbeut erdhi nga Vjena që shqiptarët të shohin nga afër armët e burrit më të madh të këtij kombi; erdhi dhe Meshari i të madhit Dom Gjon Buzuku; tashmë Ismail Qemali dhe Hasan Prishtina janë në vendin që e meritojnë.
MirĂ« kish qĂ«nĂ« tĂ« ishte edhe Dom Nikoll Kaçorri dhe Luigj Gurakuqi, sepse nuk mund tĂ« shkruhet historia pa kĂ«to burra. Por ndjehet mungesa e njĂ« tjetri qĂ« pĂ«rbĂ«n lavdinĂ« e kombit, flamurtarit tĂ« madh tĂ« 6 prillit 1911, bash e atij qĂ« Ismail Qemali e quante “PushkĂ« e ngrehun pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«”, Ă«shtĂ« kryefjala pĂ«r kreshnikun e MalĂ«sisĂ« sĂ« Madhe, burrin e panjollĂ«, Ded Gjo Luli qĂ« u shkri megjithĂ« familje pĂ«r shqiptari dhe  i mungon dukshĂ«m kĂ«tij jubileu tĂ« madh tĂ« shqiptarĂ«ve tĂ« gjithĂ« botĂ«s.
Kur ka qĂ«nĂ« puna pĂ«r luftĂ« ai Ă«shtĂ« ndodhur i pari, madje duke dhĂ«nĂ« jetĂ«n e vet dhe bijve tĂ« vet, por tash nĂ« paqe e nĂ« festime legjitime nuk Ă«shtĂ«. Nuk ndjehet kurrkund. Nuk e pĂ«rmĂ«nd kurrkush nĂ« asnjĂ« fjalim a shkrim a thua se ai ishte vetĂ«m heroi ynĂ«, pra i Hotit dhe MalĂ«sisĂ«. Por Ded Gjo Luli ka luftuar pĂ«r ShqipĂ«rinĂ« e jo vetĂ«m pĂ«r MalĂ«sinĂ«. Se kĂ«shtu i tha Deda ministrit tĂ« PerandorisĂ« Otomane kur u shfaq nĂ«  PodgoricĂ« duke u mburrur se erdha me ju takue:  “S’na ka marrĂ« malli me tĂ« pa,  por meqĂ« erdhe dĂ«gjo”,-   e Ded Gjo Luli theksoi : “Ato pika tĂ« Librit tĂ« Kuq i duam jo veç pĂ«r vedi e MalĂ«si, por pĂ«r tanĂ« Shqypni”.  Ky ishte Ded Gjo Luli!
Tash ShqipĂ«ria feston e Ded Gjo Lulin po e harron, aq sa u darovitĂ«n nĂ« Kuvend Popullor plot tituj e ndere. Disa prej tĂ« cilĂ«ve pĂ«r katragjyshĂ«t e vet, por nga ata luftĂ«tarĂ«t e Ded Gjo Lulit asnjĂ«. E vajtueshme kjo pamje. E turpshme pĂ«rpara historisĂ«. VĂ«rtetĂ« ju dha titulli “Nderi i Kombit”  MalĂ«sisĂ« sĂ« Madhe, por malĂ«sia pa bijtĂ« e vet nuk Ă«shtĂ« gjĂ« tjetĂ«r veç njĂ« grusht male. EshtĂ« njeriu pa Ă«shtĂ« mali e fusha, lumenjtĂ« e deti.
Mbi dhjetĂ« vjet mĂ« parĂ«, nĂ« nje polemikĂ« me titull "Trumani apo Ded Gjo Luli" me milionerin shqiptaro-amerikan Ekerem Bardha,  kam ngritur zĂ«rin si hotian mĂ« shumĂ« sesa si gazetar, qĂ« nĂ« atĂ« shesh qĂ« ndodhet nĂ« rrugĂ«n “Ded Gjo Luli”, tĂ« mos ngrihet busti i Trumanit siç propozonte Ekerem Bardha, qĂ« do ta financonte, por busti i Ded Gjo Lulit. Prej presioneve edhe tĂ« malĂ«sorĂ«ve shqiptarĂ« tĂ« Detroitit, Ekerem Bardha u konsultua me Ismail KadarenĂ«, i cili e kĂ«shilloi tĂ« tĂ«rhiqej duke thĂ«nĂ« se aty nĂ« rrugĂ«n “Ded Gjo Luli” do tĂ« ishte mirĂ« tĂ« ngrihej monumenti i tij e jo njĂ« tjetri. Ekerem Bardha atĂ«herĂ« deklaroi se hiqte dorĂ« nga projekti Truman e madje do tĂ« kontribonte me njĂ«mijĂ« dollarĂ« pĂ«r bustin e Ded Gjo Lulit qĂ« do tĂ« ngrihej nĂ« atĂ« shesh pĂ«rpara restorant “Piazza” tĂ« tij. Qysh atĂ«herĂ« kanĂ« kaluar shumĂ« kohĂ«. HerĂ« pas here e kam ngritur kĂ«tĂ« problem jo vetĂ«m nĂ« shtyp por nĂ« çdo rast qĂ« kam patur mundĂ«si, i kam kĂ«rkuar angazhim edhe Fondacionit Ded Gjo Luli nĂ« New York, por nĂ« vesh tĂ« shurdhĂ«r gjithçka. Edhe sot e kĂ«saj dite ky shesh kĂ«ndor prapa Muzeut KombĂ«tar mbetet me karrige kafenesh. Bardha, qĂ« tashmĂ« merret me vreshta e prodhimin e verĂ«s e ka shitur Piazza-n tek njĂ« pronar tjetĂ«r, por busti i Ded Gjo Lulit nuk po vihet aty ku i takon.
Po pse shqiptarĂ«t e AmerikĂ«s me origjinĂ« prej Hotit e MalĂ«sisĂ« sĂ« Madhe nuk po ndjehen kurrqysh pĂ«r kĂ«tĂ« punĂ« tĂ« monumentit tĂ« Ded Gjo Lulit. Shoqata me emrin Ded Gjo Luli nĂ« New York bĂ«n organizime me shpenzime pĂ«r turnamente sportive e nuk  po bĂ«n kurrnji veprim pĂ«r tĂ« krijuar njĂ« fond pĂ«r kĂ«tĂ« monument. Edhe shoqata me tĂ« njĂ«jtin emĂ«r nĂ« Tuz mund tĂ« angazhohej me kĂ«tĂ« veprim atdhetar anipse Ded Gjo Luli e ka njĂ« shtatore nĂ« Tuz qĂ« sheh pĂ«rballĂ« malit tĂ« Deçiqit. NdĂ«rsa shoqata Ded Gjo Luli nĂ« ShqipĂ«ri me çfarĂ« kam konstatuar, pas vdekjes se kompozitorit Zef Leka qĂ« e mbante me veprimtari, tashmĂ« Ă«shtĂ« inaktive e thuajse nuk ekziston. Sot qĂ« Tirana Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« njĂ« qytet i madh ku vijnĂ« nga tĂ« gjitha trevat shqiptare, nĂ« mes tyre dhe bijtĂ« e MalĂ«sisĂ« sĂ« Madhe do tĂ« ndjeheshim bash mirĂ« qĂ« krahas Ismail Qemalit e Hasan PrishtinĂ«s tĂ« vizitonin e tĂ« vendosnin njĂ« tufĂ« lule nĂ« shtatoren e Ded Gjo Lulit. Por ky monument pĂ«r fat tĂ« keq nuk Ă«shtĂ« nĂ« kryeqytetin e shqiptarĂ«ve tĂ« tĂ«rĂ« botĂ«s.
KĂ«tij kryeqyteti  mjerisht i mungon kryekreshniku i MalĂ«sisĂ« sĂ« Madhe e i kryengritjeve qĂ« sollĂ«n PavarĂ«sinĂ« qĂ« gĂ«zojmĂ« sot.

27 nëntor 2012

Botuar nĂ« gazetĂ«n "Koha javore" # 544, 29 nĂ«ntor 2012, PodgoricĂ«,  Mali i Zi.

Disa nga shkrimet në blogun Traboini-esé:

Oso Kuka- trimëria që sfidoi legjendat/ K. Traboini
"Muhaxhirët" e Faik Konicës/ nga Kolec Traboini
Kriza e artistit dhe supërkriza e kulturës-Traboini
Disidenti i heshtur Zef Zorba - nga Kolec Traboini...
Kadare-një mal drite që nuk i shpëton hijes së vet-Traboini
Poetika e Dritero Agollit- nga Traboini

Dallandyshe pa qiell- nga Kolec Traboini 
Edgar Allan Poe - më së fundi i kthehet vendlindje...
Mungesa e madhe e Ded Gjo Lulit - nga Kolec Traboini
Shkodrania aktore e parĂ« e TurqisĂ«- nga Kolec Trab...  
 
Dy kryeministra ma vodhën Mitingun- Traboini
Akademia e mykur e TiranĂ«s- nga Kolec Traboini 
Kinostudio- në vend të ullinjëve mbollën beton- Traboini
"E vërteta"... e pavërtetë e prof. Emil Lafe - nga...
Aristidh Kola - një libër i ri i Kolec Traboinit
Presidenti Wilson- ëngjëlli mbrojtës i Shqipërisë -Traboini
KĂ«shtu vret vetĂ«m mafia - nga Kolec Traboini 
Atë Martin Gjoka kompozitor e mësues i madh - nga ...
Epika blu e Edison Gjergos- nga Kolec Traboini 
Ardhacaket e Ballkanit Sofie-Safete Juka
Boston- një shekull përballë greqizimit

Punë kulturash - nga Tirana në Prishtinë - nga Kolec Traboini
Lazarati në tym - shteti në delir- nga Kolec Trabo.
Seks për një vend pune - nga Kolec Traboini

Zeusit i lajkatohen të gjithë- nga Traboini
Big Show me Canabis Sativa- nga Kolec Traboini
Njerka shkon në ballo- nga Kolec Traboini
Vasil Josif Pani- ne krye të oborrit të shqiptariz...

Dekorimi politik i Kol Idromenos- nga Kolec Traboi...
Dhjetë vjet thirrje për bustin e Ded Gjo Lulit- ng...
Prejardhja e Hotit dhe Flamuri i Deçiqit - nga Kol...
Requiem i Verdit në vjeshtën politike të Tiranës- ...
 
Kur shpresa s’Ă«shtĂ« veçse njĂ« kurvĂ«...- nga Kolec ...
Stina e mjekrrave të hajthshme - nga Kolec Traboin...
UdhĂ« e mbarĂ«, o Sizif!  
Dada ime Katrine- bija e Motres Tone Idromeno-Skanjeti

KATĂ‹R INTERVISTA NGA KOLEC TRABOINI

Disa nga shkrimet nĂ« blogun Traboini-esĂ©: Oso Kuka- trimĂ«ria qĂ« sfidoi legjendat/ K. Traboini "MuhaxhirĂ«t" e Faik KonicĂ«s/ nga Kolec Traboini Kriza e artistit dhe supĂ«rkriza e kulturĂ«s-Traboini Disidenti i heshtur Zef Zorba - nga Kolec Traboini... Kadare-njĂ« mal drite qĂ« nuk i shpĂ«ton hijes sĂ« vet-Traboini Poetika e Dritero Agollit- nga Traboini Dallandyshe pa qiell- nga Kolec Traboini Edgar Allan Poe - mĂ« sĂ« fundi i kthehet vendlindje... Shkodrania aktore e parĂ« e TurqisĂ«- nga Kolec Trab... Dy kryeministra ma vodhĂ«n Mitingun- Traboini Akademia e mykur e TiranĂ«s- nga Kolec Traboini Kinostudio- nĂ« vend tĂ« ullinjĂ«ve mbollĂ«n beton- Traboini "E vĂ«rteta"... e pavĂ«rtetĂ« e prof. Emil Lafe - nga... Aristidh Kola - njĂ« libĂ«r i ri i Kolec Traboinit Presidenti Wilson- Ă«ngjĂ«lli mbrojtĂ«s i ShqipĂ«risĂ« -Traboini KĂ«shtu vret vetĂ«m mafia - nga Kolec Traboini AtĂ« Martin Gjoka kompozitor e mĂ«sues i madh - nga ... Epika blu e Edison Gjergos- nga Kolec Traboini Ardhacaket e Ballkanit Sofie-Safete Juka Boston- njĂ« shekull pĂ«rballĂ« greqizimit PunĂ« kulturash - nga Tirana nĂ« PrishtinĂ« - nga Kolec Traboini Lazarati nĂ« tym - shteti nĂ« delir- nga Kolec Trabo. Seks pĂ«r njĂ« vend pune - nga Kolec Traboini Zeusit i lajkatohen tĂ« gjithĂ«- nga Traboini Big Show me Canabis Sativa- nga Kolec Traboini Njerka shkon nĂ« ballo- nga Kolec Traboini Vasil Josif Pani- ne krye tĂ« oborrit tĂ« shqiptariz... Dekorimi politik i Kol Idromenos- nga Kolec Traboi... DhjetĂ« vjet thirrje pĂ«r bustin e Ded Gjo Lulit- ng... Prejardhja e Hotit dhe Flamuri i Deçiqit - nga Kol... Requiem i Verdit nĂ« vjeshtĂ«n politike tĂ« TiranĂ«s- ... Kur shpresa s’Ă«shtĂ« veçse njĂ« kurvĂ«...- nga Kolec ... Stina e mjekrrave tĂ« hajthshme - nga Kolec Traboin... UdhĂ« e mbarĂ«, o Sizif! KATĂ‹R INTERVISTA NGA KOLEC TRABOINI

Copy and WIN : http://bit.ly/copy_win

20 November 2012

AVNI RUSTEMI EDHE I VDEKUR I TMERRON TRADHTARET

Avni Rustemi 1895-1924
AVNI RUSTEMI EDHE I VDEKUR I TMERRON TRADHTARET

-Para se te jesh çam a diç tjeter o Shpetim Idrizi duhet te jesh shqiptar e jo zagar qe ju leh heronjeve.-

Loja cic-mic e partive politike te sotme eshte vec nje handrak, nje pisllek qe luft
on per kolltuqet e veta. Ky eshte opinioni im per politiken e politikanete dhe nuk influencohen nga askush vec ndergjegjes sime. Rrofte Bashkimi Kombetar! Dhe poshte ata qe duan te heqin bustin e Avni Rustemit dhe duan te na sajojne bufonada prej balte historike. Avni Rustemi ka vrare kryetradhtarin e Kombit Esat Toptani, figura me e erret e historise ndersa ideali i Avni Rustemit ishte Atdheu dhe keto nuk e di ai pordhamani politik Shpetim Idrizi, qe mesa duket po ben lojen e grekeve duke denigruar palcen e historise se kombit shqiptar. Para se te jesh çam a dic tjeter o Shpetim Idrizi duhet te jesh shqiptar e jo zagar qe ju leh heronjeve.
Ky mjeran ne vend qe te luftoje per Çamerine e ne Çameri vjen e qendron per bukuri ne parlamentin shqiptar si marionete e ben lojra politike dhe guxon te hedh idene te rrezoje nje hero kombetar qe ne te gjalle te Avni Rustemit. Ti heqi emrin sheshit te birit te Libohoves e te gjithe Shqiperise, ate qe Kosova e zgjodhi deputet por e vrau Ahmet bej Pisqolla!
O Shpetim Idrizi, o mize e vogel, trus b...e largou nga Avni Rustemi se ky hero i shqiptareve edhe i vdekur i tmerron tradhtaret. Sepse Ai ishte e mbetet Avni djali, biri me i dashur e me trim i Nenes Shqiperi!

12 November 2012

KAMBANA E ZOTIT PER MIKUN TONE KISH RA...



KAMBANA E ZOTIT PER MIKUN TONE KISH RA...

                                                                           Daniel Gazullit


 Nga Kolec Traboini

Gjithçka mund tĂ« shkruash pĂ«r Danielin veç fjalĂ«n vdekje jo pĂ«r besĂ«. Nuk ka tĂ« bĂ«jĂ« vdekja me Danielin. Ishte teper vital nĂ« fjalĂ«n e tij ndaj nuk mund tĂ« mĂ«sohemi me idenĂ« se ai nuk mund tĂ« shkruaj mĂ«. Ishim mĂ«suar ti lexonim shkrimet e tij tĂ« cilat mĂ« sĂ« shumti kishin pathos atdhetar, ngulmonin nĂ« nxjerrjen nĂ« evidencĂ« tĂ« traditave kombĂ«tare por edhe nĂ« fushĂ« tĂ« letĂ«rsisĂ«.  Padyshim kur vinte fjala pĂ«r GazullorĂ«t pasioni i tij ishte i ndezur, sepse vinin qĂ« nga Gazulli i madh nĂ« kohĂ«n skenderbejane e deri tek tĂ« fundit vĂ«llezrit martir Dom Gjon e Dom Nikoll Gazulli.
Daniel Gazulli ishte njĂ« njeri me vizion tĂ« gjĂ«rĂ«, nga ata njerĂ«z qĂ« tundohen tĂ«rĂ« jetĂ«n pĂ«r fatet e kombit ani pse nuk kanĂ« ndonjĂ« ofiq a kollutuk nĂ«pĂ«r zyra qeveritare. Jo rrallĂ« ka ndodh e vazhdon tĂ« ndodh qĂ« ata qĂ« nuk e kanĂ« atdheun pĂ«r kurrgjĂ«, dalin me shitmendje nĂ« krye tĂ« kombit, ndĂ«rkohĂ« ata qĂ« punojnĂ« pĂ«r komb e atdhe  pa zhurmĂ« e bujĂ« heshtohen.
Miku ynë Daniel ishte nga të heshturit, por që punonin përditë duke nxjerrë prej shpirtit fjalë e mendime të bukura.
Edhe natyra e tij ashtu ishte, e bukur. Buronte një urtësi tek ai, një dinjitet i meritueshëm për gazullorët me emër në histori.
ÇfarĂ« e bĂ«nte fjalĂ«n e Danielit aq tĂ« urtĂ«, aq mirĂ«dashĂ«se, aq tĂ« thellĂ«? A  thua veç prej ndikimit tĂ« gazullorĂ«ve tĂ« mĂ«dhej tĂ« kombit. Nuk besoj se ishte vetĂ«m kjo megjithĂ«se kjo i jepte njĂ« dinjitet tĂ« lartĂ« ardhĂ« prej genit tepĂ«r vital. Por ndikonte edhe fakti se Danieli ka qĂ«nĂ« mĂ«sues, njĂ« mĂ«sues i mirĂ«, qĂ« pĂ«rçonte tek nxĂ«nĂ«sit jo vetĂ«m fjalĂ«n e bukur e tĂ« mĂ«nçur, pra dijen por e jeptĂ« atĂ« edhe nĂ«pĂ«rmjet qĂ«ndrimit tĂ« tij, ndaj shumĂ« e thĂ«rrisnin Profesor Danieli. NjĂ« emĂ«r plotĂ«sisht i meritueshĂ«m anipse nuk ja dha ndonjĂ« akademi apo institut, por atĂ« ja dha vetĂ« populli qĂ« di tĂ« dallojĂ« e tĂ« vlerĂ«sojĂ«.
Edhe atëherë kur shëndeti po e lodhte ai nuk reshti së shkruari.
MĂ« ka ra shĂ«ndeti, mĂ« shkruante  nĂ« njĂ« letĂ«r, por megjithatĂ«, ço e rrĂ«zo, pĂ«rpiqem me dhanĂ« ndonjĂ« kontribut.
Dha aq shumë me shkrime e letërsi të mirëfilltë duke përfshirë ato tregime të mrekullueshme për vendlindjen, poezitë, esét që mirëpriteshin nga lexuesit e shumtë e admiruesit e vet.
 Pat shkue me shpresĂ« shĂ«rimi nĂ« Itali. E erdh njĂ« çast qĂ« u shkĂ«put. Pastaj u dĂ«gjua njĂ« zĂ« tĂ« cilin nuk deshĂ«m ta besonim. Teksa bisedoja me njĂ« mikun tonĂ« tĂ« pĂ«rbashkĂ«t i thamĂ« njeri tjetrit se ka edhe keqkuptime e fjala hapet ndonjĂ«herĂ« edhe pa qĂ«nĂ« e vertetĂ« çka thuhet. Por doli se qe e vertetĂ«. GjĂ«ma kish ndodhur. Kambana  e Zotit pĂ«r mikun tonĂ« kish ra.  Ne ende nuk duam tĂ« bindemi. Duam tĂ« vazhdojnĂ« tĂ« rrimĂ« me mendimin se ka shkuar nĂ« Itali pĂ«r tu kuruar e do tĂ« kthehet. E rrimĂ« e lexojmĂ« ato gjĂ«ra tĂ« bukura qĂ« ka shkruar. NĂ« tĂ« vertetĂ« jemi ne qĂ« shkojmĂ« pak e nga pak tek ai. Kjo Ă«shte jeta. NjĂ« kalim gjatĂ« tĂ« cilit duhet tĂ« lĂ«shosh sado pak dritĂ«.
E miku ynĂ« Daniel Gazulli e lĂ«shoi dritĂ«n e tij.  

Kolec Traboini 12 nĂ«ntor  2012
Ky shkrim është botuar në gazetën shqiptaro-amerikane "Illyria" New York # 2199 13-15 nëntor 2012
Botuar në gazetën shqiptaro-amerikane "Illyria" New York # 2199 13-15 nëntor 2012