03 December 2011

KUR FLET PER TE TJERET POHON VETVETEN



KUR FLET PER TE TJERET POHON VETVETEN

Meditim tek “E pĂ«r7shtatshmja”

Ishte njĂ« mbrĂ«mje shumĂ« e bukur fillimdhjetori dhe ndjeva kĂ«naqĂ«si kur pashĂ« se lexues me fytyra tĂ« reja e tĂ« bukura, studentĂ« apo dhe profesorĂ«, lexonin poezitĂ« e 40 poetĂ«ve nga libri “Kujto poetin” nĂ« mbrĂ«mjen poetike tek kafe-libraria e admirueshme “E pĂ«rshtatshmja”. Ishte njĂ« akt mirĂ«njohjeje pĂ«r çfarĂ« kanĂ« shkruar poetĂ«t qĂ« nuk jetojnĂ« mĂ«, pĂ«r çfarĂ« kanĂ« ndjerĂ«, pĂ«r çfarĂ« kanĂ« sakrifikuar nĂ« njĂ« kohĂ« tĂ« tmerrshme mbytĂ«se tĂ« lirisĂ« e tĂ« shpirtit krijues....
U fol në takim për Lazër Shantojën, Trifon Xhagjikën, Havzi Nelën, Vilson Blloshmin e Genc Lekën, u kujtuan Lasgush Poradeci dhe Martin Camaj, Arshi Pipa dhe Ndoc Gjetja, Bilal Xhaferri dhe Viktor Qurku, Zef Zorba dhe Agim Spahiu, Ali Asllani, Lame Kodra, Nexhat Hakiu, Azem Shkreli, Enver Gjergjeku, Murat Isaku, Vehbi Skenderi, Din Mehmeti, Dalan Luzaj dhe Vorea Ujka e plot të tjerë, për të veçantën Drita Çomo, për poetin tragjik dhe impresionant Ilir Belliu si dhe Anvi Mulaj që ndrroi jetë në Amerikë. Por edhe për një poete që botohet për herë të parë Suzana Selenica (falë kujtimeve të Roland Gjozes), e cila u masakrua nga diktatura për shpirtin e lirë.
Eshte pĂ«r t`u falenderuar pĂ«rkushtimi (nĂ« kĂ«tĂ« kohĂ« paradoksale antiart) i organizatores sĂ« mbrĂ«mjeve tĂ« pĂ«rjavshme poetike, Elvana Zaimi, dhe mjedisin e ngrohtĂ« qĂ« krijoi Agron Tufa, i cili e drejtoi aq bukur atĂ« mbrĂ«mje poetike ku folĂ«m si autorĂ« tĂ« albumit “Kujto poetin” Iliriana Sulkuqi edhe unĂ«, qĂ« kam patur fatin e madh qĂ« disa prej poetĂ«ve tĂ« kĂ«tij Albumi, si DodĂ« Kaçaj, Frederik Rreshpja, Tonin Shtjefni, Pirro Kuqi, Zyhdi Morava, JamarbĂ«r Marko i kam patur shokĂ« fĂ«mijĂ«rie, rinie, nĂ« bankat e Universitetit apo kolegĂ« pune.
Qenka shumĂ« herĂ« mĂ« bukur kur mblidhesh e flet pĂ«r krijimet e miqve sesa pĂ«r vete, aq mĂ« tepĂ«r kur kĂ«ta miq poetĂ« nuk mund t’i shohim e takojmĂ« mĂ« si dikur. Duke ma ditur kĂ«tĂ« natyrĂ«, Ă«shtĂ« kjo arsyeja qĂ« kur po hyja nĂ« njĂ« emision Albanin Screen TV pĂ«r njĂ« intervistĂ« mbi krijimtarine time filmike dhe poetike, mikja ime poete Luljeta Lleshanaku mĂ« tha:- "Kolec, fol pĂ«r vete se ke çfarĂ« thua." E unĂ« i thashĂ« mikes sime tĂ« mirĂ«: "Ah sikur tĂ« dija tĂ« flisja pĂ«r vete", dhe nĂ« emisionin “Orkidea” me Ema Andrea nisa te flas pĂ«r Hotin-pĂ«rndryshe, shkatĂ«rrimin e njĂ« miti... Sepse kam mendimin, se duke folĂ« pĂ«r tĂ« tjerĂ«t, pĂ«r shokĂ«t e miqtĂ«, pĂ«r prindĂ«rit, qytetin, fshatin, prejardhjen e historinĂ«, kemi folĂ« shumĂ« mĂ« mirĂ« e shumĂ« mĂ« bukur edhe pĂ«r veten...

KOLEC TRABOINI

Fotografia një montazh grafik nga fondi i aktiviteteve poetike të Elvana Zaimit tek e Për7shmja.



24 November 2011

QE TE JEMI TE LIRE SOT DUHET TE KUJTOJME TE DJESHMEN....

QE TE JEMI TE LIRE SOT DUHET TE KUJTOJME TE DJESHMEN....

Një film dhe një intervistë per masakrimin e Klerit katolik Shqiptar nga diktatura
bashkë me librin "Kujto poetin".



Kineasti dhe poeti Kolec Traboini dha një shfaqje filmash dokumentar ne AQSHF, nder te cilet terhoqi vemendje filmi i shkurter dokumentar "Martiret", realizim i vitit 2011. Ai dha gjithashtu intervistë per Televizionin ABC News dhe aktivitetin e shfaqjes se filmave te tij e pasqyruan mediat ne Tirane duke përfshire gazetat dhe televizionet.


Kolec Traboini gjatë intervistes me gazetarin e televizionit ABC News Enkel Demi.



Kolec Traboini paraqiti para shikuesve edhe librin e tij të fundit me bashkautor "Kujto poetin".


KOLEC TRABOINI, PORTRET ARTISTIK NE ARKIVIN E FILMIT

E kanĂ« menduar si njĂ« takim ekspoze nga krijimtaria e Kolec Traboinit. Arkivi QĂ«ndror ShtetĂ«ror i Filmit (AQSHF), mĂ« datĂ« 23 nĂ«ntor 2011, organizoi njĂ« takim-ekspoze nga krijimtaria e Kolec Traboinit, gjatĂ« sĂ« cilĂ«s do u shfaqen filmat: “DĂ«shmi nga Barleti”- dokumentar historik, realizim i vitit 1990, “MartirĂ«t”, realizim i vitit 2011, qĂ« ka si subjekt masakrĂ«n qĂ« Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« nĂ« vitet e diktaturĂ«s ndaj klerit katolik shqiptar, ku u ekzekutuan 32 meshtarĂ«, njerĂ«z tĂ« kulturĂ«s dhe tĂ« dijeve, poetĂ«, studiues dhe folkloristĂ«. Traboini paraqiti gjithashtu edhe dhjetĂ« etyde filmike tĂ« realizuara prej tij vitet e fundit si sintezĂ« poetike e krijimtarisĂ« sĂ« vet si poet dhe kineast.
Kolec Traboini, autor i 16 librave me poezi, prozë dhe esè, u lind në Shkodër dhe është i biri i patriotit të njohur Palok Traboini - mësues, publiçist dhe sekretar i Dedë Gjo Lulit, Flamurtar i Deçiqit më 6 prill 1911, pjesmarrës në dy luftëra kombëtare, ajo e Pavarësisë dhe Lufta e Koplikut 1920.
I mbetur jetim në moshë të vogël, jetoi për disa vite në Shtëpinë e Fëmijës në Shkodër. Ka ndjekur për dy vjet shkollën Pedagogjike "Ndrec Ndue Gjoka" në Tiranë. Pas kryerjes së shërbimit ushtarak në Tropojë, ka punuar rreth 4 vjet në Kombinatin e Drurit në Shkodër. Më pas ka vazhduar studimet në Universitetin e Tiranës, dega Gazetari. Gjatë kohës që ishte student botoi librin me tregime "Petalet e bajames së hidhur" 1973, i cili u vlerësua me çmim inkurajues në konkursin Kombëtar të Letërsisë dhe Arteve.
Pas mbarimit të studimeve është emëruar redaktor-skenarist në Kinostudio, Tiranë, ku punoi 16-të vjet, ndërsa për një dekadë drejtoi redaksinë e filmit dokumentar. Është fitues i kupave për filmat dokumentarë në dy festivale kombëtare të filmit shqiptar: "Asdreni" 1976, "Kështjella e këngëve" 1990. Filmi "Dëshmi nga Barleti" me skenar e regji të K. Traboinit u vlerësua si filmi më i mirë i Kinostudios për vitin 1990. Eshtë autor i mjaft filmave të vlerësuar, si "Kol Idromeno", "Hasan Prishtina", etj, si dhe skenarist edhe i disa filmave vizatimorë ndër të cilët "Portreti" me regji të Artan Makut, film i cili stigmatizonte me guxim megallomaninë e udhëheqësve të kohës së diktaturës. Eshtë skenarist i filmit dokumentar "Përse kështu"(Estetika e veshjeve) që kritikonte të metat e dobësitë e sistemit të prodhimit konfeksional në kushtet e mekanizmit të vjetëruar të ekonomisë së ngecur shqiptare(1989-1990), film që u ndalua të qarkullonte sepse organet e nomenklaturës komuniste e konsideruan nxirje të realitetit socialist (Gazeta Mapo, 17 mars 2011).
Situatën e krijuar në 1990, Traboini e priti me entuziazëm dhe mori pjesë gjallërisht në veprimtarinë demokratike. Në 16 janar 1991 boton në Gazetën "RD" shkrimin me titull "Vlera e simboleve kombëtare", ku kërkonte publikisht heqjen e yllit komunist nga flamuri kombëtar. Eshtë nisiator dhe organizator i të parit tubim të krijuesve dhe intelektualëve të Tiranës në përkrahje të zhvillimeve demokratike, e cila u kthye në një demostratë të fuqishme antikomuniste.
Traboini largohet nga ShqipĂ«ria nĂ« 28 shkurt tĂ« vitit 1991 dhe vendoset si emigrant jo legal nĂ« AthinĂ«. Kjo gjendje pasigurie nuk e pengoi atĂ« qĂ« mĂ« 10 Prill 1993, tĂ« krijonte e tĂ« shpĂ«rndante ndĂ«r emigrantĂ«, tĂ« parĂ«n gazetĂ« nĂ« gjuhĂ«n shqipe nĂ« Greqi “Egnatia”. NĂ« Greqi bashkĂ«punoi me presidentin e arvanitasve tĂ« GreqisĂ«, studiuesin e publiçistin e madh, Aristidh Kola (1944-2000). GjatĂ« viteve tĂ« jetĂ«s si emigrant nĂ« AthinĂ« botoi tre libra midis tĂ« cilĂ«ve “Balada e largĂ«sive” - i pari libĂ«r nĂ« gjuhĂ«n shqipe i botuar nĂ« Greqi, njĂ« album me poezitĂ« e emigrantĂ«ve shqiptarĂ«.
NĂ« gusht 1995, Traboini me status legal emigroi nĂ« SHBA dhe u vendos nĂ« qytetin e Bostonit. NĂ« AmerikĂ« shkroi e botoi rreth dhjetĂ« libra me poezi, prozĂ« e publicistikĂ« ndĂ«r tĂ« cilĂ«t: “KatĂ«rkĂ«ndĂ«shi i mundimeve”-prozĂ«, “Mos vdis dashuri”- poezi, “E vĂ«rteta pĂ«rvĂ«luese e Aristidh Kolias”-esè, “Requiem pĂ«r njĂ« gjethe”-poezi, “Lufta e Maleve-Palok Traboini”-letĂ«rsi dokumentare, “Koha e prostitutave”-lirika&etyde. NĂ« vitet e fundit ka botuar "Itaka grua"-lirika, “Kujto poetin”, njĂ« album poetik pĂ«r 40 poetĂ« qĂ« nuk jetojnĂ« mĂ«, nĂ« mes tyre pesĂ« tĂ« ekzekutuar nga diktatura si dhe pĂ«rmbledhjen e fundit me lirika “Lule Pellazgjike”. SĂ« shpejti sheh dritĂ«n e botimit libri i tij me shqipĂ«rime nga poezia botĂ«rore “Nga Safo tek Bukowski”.
NĂ« dekadĂ«n e fundit ka realizuar mbi pesĂ«dhjetĂ« krijime filmike tĂ« metrazhit tĂ« shkurtĂ«r, duke pĂ«rfshirĂ« filma dokumentarĂ« si “MartirĂ«t”, realizim i vitit 2011, qĂ« ka si subjekt masakrĂ«n e bĂ«rĂ« nĂ« vitet e diktaturĂ«s ndaj klerit katolik shqiptar, ku u ekzekutuan 32 meshtarĂ«, njerĂ«z tĂ« kulturĂ«s dhe tĂ« dijeve, poetĂ«, studiues dhe folkloristĂ«. Traboini Ă«shtĂ« autor i dhjetra etydeve filmike - poezia nĂ« ekran, tĂ« realizuara prej tij si sintezĂ« e krijimtarisĂ« sĂ« vet si poet dhe kineast.
PĂ«r veprimtarinĂ« poetike dhe esèistike Ă«shtĂ« vlerĂ«suar me çmimin e pĂ«rvitshĂ«m letrar “Pena e ArtĂ«-Kadmus” 2008 nga Klubi i ShkrimtarĂ«ve “Drita” AthinĂ«. NĂ« vitin 1994, Kolec Traboini Ă«shtĂ« pranuar anĂ«tar i FederatĂ«s NdĂ«rkombĂ«tare tĂ« GazetarĂ«ve, me qendĂ«r nĂ« Bruksel, ndĂ«rsa nĂ« nĂ«ntor 2001 nga Kongresi i Lidhjes Shqiptare nĂ« BotĂ« mbajtur nĂ« Prizren, Ă«shtĂ« zgjedhur anĂ«tar i kĂ«shillit drejtues tĂ« LSHB-sĂ«. EshtĂ« ndĂ«r krijuesit shqiptaro-amerikanĂ« mĂ« aktiv nĂ« shtypin e Komunitetit Shqiptar nĂ« AmerikĂ« dhe DiasporĂ«.

Gazeta "Metropol" 23 nëntor 2011 Nr. 2521 f.22
gjithashtu në "Telegraf"22 nëntor 2011 Nr. 282(1832) f.18, "Shqip" 23 nëntor 2011,Nr.320 f.29, "Shekulli "23 nëntor 2011, Nr. 3516 f. 19.







14 November 2011

Presidenti Arvanitas Jorgo Jeru në Tiranë



JORGO JERU & KOLEC TRABOINIPresidentin e Arvanitasve te Greqise studiuesin JORGO JERU ishte ne Panairin e Librit Tirana 2011. Studiuesi shqiptar Niko Stillos kishte hapur nje stende te veçante me libra te tij studimore per etrusket dhe pellazget, kishte vendosur gjithashtu edhe mjaft botime te studuesve arvanitas.

12 November 2011

RRENACAKE ME FLAMUR

RRENACAKE ME FLAMUR

Shkruar nga Kolec Traboini

Përtej populizmit pragmatik nuk di tjetër ku po rreh kjo lëvizje politike me Flamur. Fort po drue se atë të shkretin flamur, me të cilin ka një shekull që po tregtojnë laskandraqët e historisë, e kanë veç si strehë. Nuk e kam të qartë asprogramin e tyre. Më shumë më duket si bashkim fansash të ekipit kombëtar të futbollit. Ata që e komandojnë në prapaskenë apo dhe në tribunë, nëse kanë ambicje politike së pari duhet të jenë të qartë në programin e tyre.
E them kĂ«tĂ« sepse tĂ« gjitha grupimet nĂ« ShqipĂ«ri, qĂ« kur mbahet mend historia,i kanĂ« shĂ«rbyer kryetarit tĂ« fisit, tĂ« klanit, NjĂ«shit, me Zog e me Enver, me dhelpra e sorra, e me tĂ« gjithĂ« ç’kanĂ« ardhur mĂ« pas.
Mjerisht ndër shqiptarë ideal është kulti. Ende nuk jam i qartë se kush do të jetë kulti i këtij pështjellimi pa formë. Nuk besoj se mund të dalë prej rrjedhave historike për të qënë ndryshe. Sepse edhe kur thonë sot ndryshe ata janë kurrgjë më shumë se kopja e së djeshmes.
Në Shqipëri kur je nr.1 i një partie ke si platformë dy qëllime, të jesh absolut dhe i përjetshëm. Dhe prezenca e numrit 1 të partisë të jetë në plan të parë kahmos.
Ne jemi një vend i vogël, aq i vogël sa konsiderohemi të papërfillshëm në hullitë e zhvillimet historike të kësaj bote. Mirëpo kemi nja 100 liderë partish që janë prezent kudo, sa na kanë mbirë në sy deri në shpifje.
Në Amerikë askush nuk e di kush është lider i partisë Republikane apo i Partisë demokrate. Ejani e më thoni kush janë liderët e partive të shtetit më të fuqishëm në botë. Nuk i dini me shkakun e thjeshtë se nuk i shihni të dalin kurrkund në Median e shkruar e vizive. Ja që nuk i njeh kurrkush as në Amerikë e as në Shqipëri....
Pse duhet të ndodhë ndryshe tek ne? Pse duhet që Pinxho Kapella i partisë lëng groshe të njihet nga kushdo dhe të llomotisë në TV sa të çajë menderen.
Sa për Kreshnikun e vogël kaçurrel të lëvizjes populiste për t`u bërë parti e për të kërcyernë kolltuk e qeveri, do të thosha se kam një përvojë të hidhur të hipokrizisë së këtij udhëheqesi të ri të Aleancës Kuqe Zi.
Duke parĂ«se tĂ«rĂ« shtigjet ku mund tĂ« kĂ«rkonte drejtĂ«si, nĂ« kĂ«tĂ« vend ku korrupsioni merret si virtyt, i kishte tĂ« mbyllura, i kam kĂ«shilluar gruas sĂ« njĂ« komandanti tĂ« UÇK-sĂ« tĂ« vrarĂ« nĂ« luftĂ«n e 2001 nĂ« trojet shqiptare, DĂ«shmor i Atdheut, (kur e nxorrĂ«n nĂ« rrugĂ« me dy fĂ«mijĂ« jetimĂ« nga gjykata mediokre e TiranĂ«s dhe deputeti i lĂ«vizjes “Vetvendosja” F.K., njĂ« ish-spekullator nĂ« New York me paratĂ« e fondit"Vendlindja thĂ«rret"), tĂ« shkojĂ« pra tek dera e zyrĂ«s sĂ« Kreshnik Spahiut, qĂ« Ă«shtĂ« nĂ«nkryetar i KĂ«shillit tĂ« LartĂ« tĂ« DrejtĂ«sisĂ«, t’ikĂ«rkojĂ« drejtĂ«si sepse gjyqi, si palĂ« epaditur qĂ« ishte, i kish zhvilluar seancat e nxjerrĂ« vendimin pa i lajmĂ«ruar dhe pa praninĂ« e tyre. Pra tĂ« kĂ«rkonte prej Kreshnik Spahiut, nĂ«n/kryetar i KLD-sĂ« sĂ« kĂ«tij vendi qĂ« drejtĂ«sia tĂ« bĂ«hej drejtĂ«si e jo lesh e li nĂ« GjykatĂ«n e TiranĂ«s.
E çfarë bëri ky burrë i vogël që kërkon të bëhet politikan i madh....Nuk e priti.
Sekretari që rrinte në portë të tij tha se nuk qe në zyrë, por në të vërtetë Kreshnik Spahiu ishte në zyrë ku në vend të drejtësisë merrej me politikë të madhe. Edhe të nesërmen e njëjta skenë. Kreshnik Spahiu gjoja nuk gjendej në zyrë. E megjithatë aty ish. Një hipokrizie gjallë dhe e paprinciptë për një njeri që pretendon të mbikqyrë drejtësinë shqiptare.
Si nuk i dhĂ«mbi shpirti pĂ«r dy jetimĂ«t e DĂ«shmorit tĂ« Atdheut qĂ« edhe sot e kĂ«saj dite vuajnĂ« pĂ«r faktin qĂ« njĂ« gjyqtar mediokĂ«r apo njĂ« gjykatĂ« e kopromentuar i la pa strehĂ«, kur ata i kanĂ« dhĂ«nĂ« kĂ«tij kombi jetĂ«n e babain e tyre, i cili kurrĂ« mĂ« nuk mund t’u kthehet.
Nëse të vdekurit ndjejnë, çfarë torturë është për Dëshmorin e Atdheut, Komandant Teli, kur fëmijëte tij janë braktisur e lënë pa strehë pikërisht prej këtij shteti që duhej të shfaqej si prind e jo si despot mbi ta. Faqja e zezë. Turpi i të gjallëve.
Mjerimi i mjerimit për një popull është kur harron bijtë e vet që kanë sakrifikuar jetën që ai të gëzojë dritë e liri. Mosmirënjohja në këtë rast konsiderohet si shkatërrim i vlerave mbi të cilat ngrihet një shtet.
Si e ndjejnë veten sot dhe si do ta ndjejnë në të ardhmen këta fëmijë të braktisurnga drejtësia shqiptare, të anashkaluar nga nënkryetari i Këshillit të Lartë të Drejtësisë. E si mund të kemi besim që ky farë burri me kaçurrela përmbi hundë se mund të bëjë diçka për Shqipërinë e shqiptarinë. Jo more jo. Nëse nuk bën dot asgjë për Njerinë, asgjë nuk mund të bësh për Shqipërinë. Ndaj i kam hequr vizë se është një kameleon i ngjyer kuq e zi, por shpejt do t`i dalë e kuqja e do të shfaqetsi fundi i tenxheres...
Kështu përshtypja ime për Kreshnikun e vogël që kur i vura shënimin në faqen e tij internetike për serbët që u shfaqën si nëpër tymra mesjete tek Pallati i Kongreseve, u kujtua që të nesërmen të shprehte një qëndrimme dy rrjeshta (më ka çue nana me la gojën) kur tregtarët serbët po iknin, pa harruar të hiqte shënimin tim, se mos i binte reputacioni njeriut që i mbeti dora në shkop të flamurit. Kështu doli në skenë si kofini pas të vjeli beniamini i ri i politikës në skenën zhurmëmadhe shqiptare ku yjet veç lindin e kurrë nuk shuhen.
O Zot, deri kur do të fahemi me kësisoj rrypash e qypash, kësisoj rrenash e kësisoj rrenacakësh kësulkuqë.
Tanimë edhe rrenacakë me Flamur!

31 October 2011

Vitori Çeli - regjisorja e parë e montazhit të filmit shqiptar.

Vitori Çeli - regjisorja e parë e montazhit të filmit shqiptar.
U lind dhe ndërroi jetë në New York

Këto ditë fundtetori kineastët kanë humbur një prej kolegeve më të vjetra në profesion, regjisoren e parë të montazhit të filmit shqiptar, Vitori Çeli. Mbase sot shumëkush në moshë të re nuk e ka dëgjuar emrin e saj sepse ajo prej dy dekadash jetonte në Amerikë. Ndërroi jetë në moshën 83 vjeçare New York, në qytetin ku kishte lindur në një familje emigrantësh shqiptarë më 24 maj të vitit 1928. Prindërit e saj janë kthyer në Shqipëri kur ishte në moshë të vogël dhe studimet e shkollës së mesme i kreu në Liceun e Tiranës.
Nevoja pĂ«r kuadro tĂ« profilizuar nĂ« kinematografi, arti i shtatĂ« qĂ« sapo kishte nisur tĂ« zhvillohej nĂ« ShqipĂ«ri me krijimin e Kinostudios nĂ« vitin 1952, bĂ«ri qĂ« ajo tĂ« dĂ«rgohej nĂ« MoskĂ« pĂ«r t`u specializuar nĂ« montimin e filmave. Me t`u kthyer nisi punĂ«n nĂ« montimin e filmave kronikalĂ«, i vetmi zhanĂ«r qĂ« zhvillohej nĂ« atĂ« kohĂ«. KĂ«shtu me punĂ«n e saj, u bĂ« regjisorja e parĂ« e montazhit tĂ« filmave shqiptarĂ«. NĂ« vazhdimĂ«si ajo bĂ«het edhe regjisorja e montazhit tĂ« filmave tĂ« parĂ« artistikĂ« shqiptarĂ«, “FĂ«mijĂ«t e saj” 1957 me regjisor Hysen Hakani dhe “Tana” 1958 me regjisor Kristaq Dhamo. Gjithashtu bashkautore nĂ« montimin e filmit shqiptaro-sovjetik “Furtuna”1959, si dhe regjisore montazhi nĂ« filmat “Debatik”1961, “Toka jonĂ«”1964, “Vitet e para”1965, “PĂ«rse bie kjo daulle” 1969. Realizoi edhe film artistik si regjisore, por ajo qĂ« e bĂ«ri emrin e saj akoma mĂ« tĂ« njohur ishin 35 filmat dokumentarĂ« dhe kronikalĂ« qĂ« realizoi si regjisore e filmit dokumentar ndĂ«r tĂ« cilĂ«t “Asdreni” me tĂ« cilin fitoi kupĂ«n e festivalit tĂ« parĂ« tĂ« filmit shqiptar nĂ« 1976, “VĂ«llezĂ«rit Topulli”, “Bekim Fehmiu nĂ« ShqipĂ«ri”, “Pr. Dr. AleksandĂ«r Xhuvani”, “Lidhja Shqiptare e Prizrenit”, “Prite, prite SkĂ«nderbenĂ«” e tjerĂ«.
Vitori Çeli ka qënë një shkollë e vërtetë e kineastëve të rinj shqiptarë, veçmas në vitet `70-`80, kur prodhimi kinematografik u shtua deri në 10-14 filma artistikë dhe rreth 50 filma dokumentarë në vit.
Ajo ishte nga ata njerëz që ia kushtojnë jetën e vet artit. Filmi ishte çdo gjë në jetën e saj. Nuk krijoi familje. Fëmijët e saj ishin dhe mbetën filmat që krijoi të cilët nga ana profesionale(nëse mund t`i përjashtojmë imponimet ideologjike që sillte koha e regjimi) ishin të një niveli shumë të lartë. Ajo e vlerësonte montazhin art dhe bënte që ekrani të ndjehej sa më afër lëvizjeve dhe atmosferës së realitetit. Kjo u theksua edhe në mars të këtij viti, kur kineastët u mblodhën e folën për krijimtarinë e saj në Arkivin e Filmit Shqiptar, i cili bën një punë shumë të mirë në ruajtjen dhe afirmimin e traditave në artin e ekranit të madh në të cilin Vitori Çeli ka lënë punën, pasionin dhe emrin e saj të merituar. E të vjen keq se ndërsa bëhen dekorime e vlerësime, emri i ndokujt me ose pa dashje harrohet, çfarë nuk duhet të ndodhë sepse pa ato kuadro të xhiruara të arkivës së filmit, ku tjetër mund ta shohin brezat që vijnë të shkuarën, që për mirë apo për keq ajo ishte një pjesë e jetës së popullit shqiptar.

Kolec Traboini
kineast

Regjisorja Vitori Çeli me skenaristin Kolec Traboini dhe operatorin Niko Theodhosi, fitues të kupës së Festivalit të Parë të Filmit Shqiptar 1976.

24 October 2011

KUJTO POETIN- Nje album perkujtimor per 40 poete




POEZIA NE PRANGA
Liria fillon nga kujtesa.

(Me rastin e pĂ«rkujtimit tĂ« 40 poetĂ«ve dhe promovimit tĂ« librit “Kujto Poetin”, mĂ« datĂ«n 25 10 2011, nĂ« AkademinĂ« e Arteve)


Jeta e vërtetë e poetit fillon atëherë kur zhduket arkeotipi. Poeti është si perla që del prej thellësive të detit për të vezulluar përgjithmonë në rrezet e diellit. Në këtë sens ata e lënë shpirtin e vet të rrezatuar përmes zinxhirit njerëzor me kalim të parendur.
Por, ndodh që edhe të harrohen. Të harrohen jo se nuk kanë vlera, porse, në këtë mishmash idesh, ambicjesh, hallesh të përditshme, këputjesh të lidhjeve mes hallkave të pushtetit dhe artistëve, po ndodh një përçudni që arti e artistët të konsiderohen si një handikap ekonomik dhe social. Disa autorë patën jo vetëm fat tragjik, por u shoqërua me një lënie në harresë e jashtë vëmendjes.
PĂ«r tĂ« mos i lĂ«nĂ« nĂ« harrim, ata me tĂ« cilĂ«t patĂ«m thuajse tĂ« njĂ«jtin fat tĂ« jetonim njĂ« kohĂ« me peshĂ« kolosale mbi shpatulla, por qĂ« tani nuk jetojnĂ« mĂ« fizikisht, vendosĂ«m tĂ« mbledhim nektar e polen prej shpirtit tĂ« tyre e t‘i vĂ«mĂ« pranĂ« njeri-tjetrit, ashtu si ndoshta kurrĂ« nĂ« jetĂ« nuk kanĂ« qenĂ«.
I vetmi kriter nĂ« kĂ«tĂ« pĂ«rzgjedhje tĂ« albumit poetik “Kujto poetin” Ă«shtĂ« respekti, dashuria, mirĂ«njohja pĂ«r kolegĂ«t tanĂ« poetĂ« qĂ« shpirtin e tyre e kanĂ« tĂ« derdhur nĂ« vargje, me dĂ«shirĂ«n e mirĂ« pĂ«r tĂ« krijuar njĂ« traditĂ« nĂ« vazhdimĂ«si, sepse mendojmĂ« se poeti duhet ta mbajĂ« poetin edhe nĂ« tĂ« gjallĂ«, edhe nĂ« tĂ« vdekur.
Në këtë përkujtimore paraqiten dyzet autorë që nuk janë më, nga të cilët tridhjetë nga Shqipëria, katër nga Kosova, një nga Tetova, një nga Çamëria, një arberësh nga Kalabria si dhe poetë nga Diaspora.
Katërmbëdhjetë nga poetët e paraqitur nga Shqipëria, thuajse gjysma, kanë qenë të persekutuar dhe të dënuar, nga këta, pesë të ekzekutuar nga diktatura, Lazër Shantoja, Trifon Xhagjika, Genc Leka, Vilson Blloshmi dhe Havzi Nela. Nga të arratisurit pas luftës së dytë botërore, një i dënuar me vdekje në Itali, por i amnistuar, Isuf Luzaj, poet e filozof, që ka dhënë mësime në disa universitete, Argjentinë dhe Amerikë, deri në Harvard dhe ka patur lidhje e komunikim me Borgesin dhe Nerudën, si dhe Arshi Pipa, ish i burgosur i arratisur, profesor në disa nga universitetet më prestigjioze amerikane.
Më i madhi lirik i kohës, Frederik Rreshpja, shtatëmbëdhjetë vjet të jetës së tij i kaloi në mungesë të lirisë. Edhe mbas kësaj, ai vazhdonte të shkruante mrekullisht, madje dhe më magjishëm se më parë. Ai bëri të përmbyset dhe ridimensionohet tërë koncepti dhe shkalla hierarkike e poezisë.
Poeti me fat tragjik Viktor Qurku, i imponuar nga rrethanat, kreu vetvrasje. Por nuk mendojmë se me këtë desh të vriste edhe poezinë brenda vetes. Të vetmen gjë që ky poet tragjik nuk do të donte ta bënte është vetvrasja e poezisë së tij si vetvrasja e trumcakut migjenian.
Sa më shumë shkojnë vitet aq më shumë vjen në rritje figura e Trifon Xhagjikës, në etjen e tij të pashuar për liri e dinjitet, i cili meriton të konsiderohet më i madhi poet disident i deklaruar i kohës së diktaturës, jo vetëm në Shqipëri, por në mbarë Europën. Poeti ynë pa iu dridhur qerpiku u tha atyre që po e dënonin:
- “MĂ« sillni njĂ« top, tĂ« qĂ«lloj sistemin tuaj!”.
Ne, gjithmonë e përftyrojmë Prometeun një atlet trupmadh, por në të vërtetë paska qenë ndryshe. Trifon Xhagjika na mësoi se si mund të ishte një Promete lirie, trupvogël por që krijon me zjarrin e shpirtit.
Kurrë nuk duhet të harrojmë se Poezia e vërtetë gjatë gjithë historisë së njerëzimit ka qenë e mbetet pararoja mbrojtëse e dinjitetit njerëzor.
Ndaj: Kujto Poetin!
Poetin e vërtetë, të pakompromis. Atë që nuk të fsheh asgjë por, të jep në dorë drithërimat e shpirtit dhe rrahjet e zemrës së vet. Atë që thotë vetëm të vërtetën e vet emocionale, pa asnjë mbulesë e artificë e që pas kësaj, ajo bëhet e vërteta jote estetike dhe pjesë e pandarë e botës tënde. Atë gjithherë e ke mik të shpirtit - edhe nëse në mes të gjallëve nuk e gjen.

KOLEC TRABOINI

Tiranë, 25 tetor 2011
PjesĂ« nga parathĂ«nia e librit “Kujto Poetin”
_______________________________________

LAJM NGA NGA GAZETA "PANORAMA"

Një kujtesë për 40 poetë

“Kujto poetin”, homazh pĂ«r poetĂ«t e dĂ«nuar



“Kujto poetin”, homazh pĂ«r poetĂ«t e dĂ«nuar “Kujto poetin”, kĂ«shtu titullohet libri-album, i cili u kushtohet 40 poetĂ«ve shqiptarĂ«, tĂ« cilĂ«ve diktatura i rezervoi njĂ« fat tragjik. Disa u vranĂ«, tĂ« tjerĂ« u mbyllĂ«n qelive, tĂ« tjerĂ« u dĂ«nuan me harresĂ«. NjĂ« libĂ«r i pĂ«rgatitur nga poetĂ«t Kolec Traboini dhe Iliriana Sulkuqi nĂ« segmentin gjeografik TiranĂ«-Boston-New York, i cili u prezantua nĂ« AkademinĂ« e Arteve. “NĂ« kĂ«tĂ« pĂ«rkujtimore paraqiten dyzet autorĂ« qĂ« nuk janĂ« mĂ«, nga tĂ« cilĂ«t 30 nga ShqipĂ«ria, katĂ«r nga Kosova,Azem Shkreli, Din Mehmeti,Rrahman Dedaj dhe Enver Gjergjeku, njĂ« nga Tetova, Murat Isaku, njĂ« nga ÇamĂ«ria, njĂ« arbĂ«resh nga Kalabria, si dhe poetĂ« nga diaspora. KatĂ«rmbĂ«dhjetĂ« nga poetĂ«t e paraqitur nga ShqipĂ«ria, thuajse gjysma, kanĂ« qenĂ« tĂ« persekutuar dhe tĂ« dĂ«nuar, nga kĂ«ta, pesĂ« tĂ« ekzekutuar nga diktatura, LazĂ«r Shantoja, Trifon Xhagjika, Genc Leka, Vilson Blloshmi dhe Havzi Nela. Nga tĂ« arratisurit pas LuftĂ«s sĂ« DytĂ« BotĂ«rore, njĂ« i dĂ«nuar me vdekje nĂ« Itali, por i amnistuar, Isuf Luzaj, poet e filozof, qĂ« ka dhĂ«nĂ« mĂ«sime nĂ« disa universitete, ArgjentinĂ« dhe AmerikĂ«, deri nĂ« Harvard dhe ka pasur lidhje e komunikim me Borgesin dhe NerudĂ«n, si dhe Arshi Pipa, ish i burgosur i arratisur, profesor nĂ« disa prej universiteteve mĂ« prestigjioze amerikane”, thotĂ« Traboini. Nuk mungon as Frederik Rreshpja, qĂ« shtatĂ«mbĂ«dhjetĂ« vjet tĂ« jetĂ«s sĂ« tij i kaloi nĂ« mungesĂ« tĂ« lirisĂ«, as poeti me fat tragjik, Viktor Qurku, i cili u vetĂ«vra. “Sa mĂ« shumĂ« shkojnĂ« vitet, aq mĂ« shumĂ« vjen nĂ« rritje figura e Trifon XhagjikĂ«s, nĂ« etjen e tij tĂ« pashuar pĂ«r liri e dinjitet, i cili meriton tĂ« konsiderohet mĂ« i madhi poet disident i deklaruar i kohĂ«s sĂ« diktaturĂ«s, jo vetĂ«m nĂ« ShqipĂ«ri, por nĂ« mbarĂ« EuropĂ«n. Poeti ynĂ«, pa iu dridhur qerpiku, u tha atyre qĂ« po e dĂ«nonin: “MĂ« sillni njĂ« top, tĂ« qĂ«lloj sistemin tuaj!”. Sipas autorĂ«ve tĂ« kĂ«tij libri, “Kujto poetin Ă«shtĂ« njĂ« homazh pĂ«r poetin e pakompromis".

01 September 2011

PER NJE GOTE BIRRE STRUGANE


PER NJE GOTE BIRRE STRUGANE

Më pëlqeu shumë shkrim yt se si e shite darkën e poezisë strugane për një gotë birrë, o Kalosh Çeliku. Ja vlen ndonjë herë të shesësh jo veç darkën por edhe shumë e shumë më tepër për një gotë birrë.



KOLEC TRABOINI

Më pëlqeu sidomos ajo puna e mbretërve të poezisë nga nahija e Shqiperisë së vitit 1913, sepse vërtetë në hapsirën vjershëtare shqiptare 1913 ka mbretër, por ka edhe feudalë, po ka edhe veqilë e taksidarë, po ka klane, po ka edhe politikë, ka edhe parti në poezi. Të gjitha i ka.
Problemi është se çfarë soj mbretërish ka këtej kufirit, o i nderuar Kalosh Çeliku matanë kufirit, se ka mbretër e mbretër. Ka mbretër me gjak blu por edhe të vetshpallur e vetkurorëzuar. Dihen mirë këto punë ndër ne.
Po këta mbretërit tanë janë as më pak e as më shumë por mbretër bërsish e jo poezish. Nuk ka nevojë ti them lexuesit se bërsitë janë mbetjet e rrushit pasi ti nxirret rakia. Ashtu dhe poezia. Fut një gotë në gurmaz e shkruaj dy rrjeshta. E me nder jush; shurrë dhe poezi. Të paktën qe pesëdhjetë vjet kjo ka funksionuar në Shqipëri. Se partia ka qënë kundër Lirisë por jo kundër rakisë.
Për të thënë të vërtetën e këtyre pesëdhjetë vjetëve të fundit, përveç Frederik Rreshpes, (dritë i bëftë shpirti poetit në atë botë të pasosun), që ishte i vërtetë si drita e diellit, përpara të cilit dukemi lakuriq edhe sot e kësaj dite, të tjerët veç shkruanin vargje të sforcuara, ku thonin shumë po nuk ndjenin kurrgjë e nuk ngurronin të ngrinin frone për të vënë vetën e sajesat e veta pseudopoetike ndersa Rreshpen( pra poezinë) e rrasnin dy herë në burg. Por edhe sot nga varri si dje nga burgu ky prap po i sfidon. Besa dikush shumë kish dashtë që ky poet të mos kish ekzistuar kurrë, sepse është as më pak e as më shumë por modeli i të vertetës në poezi, ai shteg që vështirë është të kalohet.
Të mos harrojmë se bëjnë edhe këndej nga 1913-ta festivale poezish ku u japin çmime njëri tjetrit. Apo ftojnë ca gra teveqele nga Italia apo gjetkë, i miklojnë e dorovisin me çmime me kusht që tua kthejnë nderin në vendin e tyre.E vërteta është se kjo marrveshje funksionon e pseudopoezia lundron në mes të dy brigjeve.
Edhe Struga nuk mendoj se shpëton nga këto simptoma se poezia e vërtetë kurrë nuk ka pritur ta vënë nëpër tribuna e as ti vënë kurora dafinash. Ajo është poezi pa patur nevojë të ketë kumbar e ti vënë një ëmër, a ta nxjerrin me xhingla mingla në pazar.
Satiriku Niko Nikolla, qĂ« paska patur fatin tĂ« shkojĂ« nĂ« StrugĂ«, ka pas tĂ« drejtĂ« kur ka thĂ«nĂ« “Jemi popull shkrimtar”. Ai qerrata humorist ka imituar parullat e Enverit kur thoshte jemi popull ushtar. Po ne jemi edhe popull rapsodik e pse jo satirik.
Duke qĂ«nĂ« se edhe vetĂ« kam pas dĂ«shirĂ« tĂ« vjetĂ«r marr pjesĂ« si çdo shqiptar tjetĂ«r andej e kĂ«ndej vitit 1913 , kisha dasht me ditĂ« se kush nga ShqipĂ«ria ishte ftuar dhe çfarĂ« produkti poetik kanĂ« sjellĂ« me vete kĂ«tĂ« herĂ«. Them produkt se ka ardhĂ« koha ti shohim gjĂ«rat siç janĂ«. Se po ftohen mĂ« shumĂ« do pseudopoete pĂ«r kofshĂ« e lezete se sa pĂ«r poezi. UnĂ« nuk kam ndĂ«rmĂ«nd t’u vĂ« poezive pseudonine me emrin e ndonjĂ« bukuroshje cicĂ«madhe tiranase qĂ« t’u ndezĂ« fantazinĂ«, tĂ« erektohen e zhulaten, qĂ« tĂ« kandisĂ«n tĂ« mĂ« ftojnĂ« Abdylaqimat e poezise sĂ« netĂ«ve strugane.
Kam pas nëpër vite dyshimet e mia, por tani që mësoj prej teje se nuk i kanë dhënë kurrfarë çmimi një kollosi si Murat Isaku, krejt origjinal ky, modern e i papërsëritshëm në letërsinë shqipe, tani pra nuk kam më pse të çuditëm që punët kanë ardhur deri në atë zgrip me shit darkën festivalit të poezisë për një gotë birrë.
Nuk e di ku janë poezitë e atyre mizave, brumbujve a ndoshta gjenive që kanë marrë çmime, por di se poezia e Murat Isakut këtu është e pranishme, anipse Murati Isaku i madh nuk jeton më.
Poezia e tij, që po ta shënoj këtu më poshtë çarmatos tërë këta soj mbretërisht lakuriq që thurin shtëpi poezish me purteka ndersa Isaku i thurte me fijet e zemrës e të shpirtit të vet:


ARTA’ MBYLLE DRITAREN

Arta’ mbylle dritaren-me fytyrĂ« nĂ« oborr
Se duhmë e të vdekurve vjen nga jug i largët.
Qindra vjet’e dashur’me plumba nĂ« kraharor
Trualli po vjell vetëm vrer e gjak....

Arta’ mbylle dritaren se drithmĂ«n ma ngjesin
tĂ« vdekurit’ qĂ« kĂ«mbĂ«t i lidhin mbi gur
Nga shtizat nĂ« grykĂ«-shoqet e tua s‘dua tĂ« vdesin
bijĂ« e dashur’
se e rëndë është vdekja me dhunë.

Arta’ mbylle dritaren’krisma zemrĂ«n ma shkund’
Prej vdekjes së dytë tremben të vdekurit gjithkund.


QĂ« tĂ« davaris retĂ« qĂ« lĂ«nĂ« nĂ«n hije dyshimi mendimet e mia, tĂ« kisha lutĂ« pra o Kalosh Çeliku, tĂ« mĂ« thuash se kush nga ShqipĂ«ria kish ardhĂ« nĂ« atĂ« kuvend poezie kĂ«tĂ« vit nĂ« StrugĂ« dhe pĂ«r mĂ« tepĂ«r t’i pergjigjesh kĂ«saj pyetje: Abdylaqimat e MaqedonisĂ« qĂ« i organizojnĂ« kĂ«to festivale a dinĂ« kund ku bie me shtĂ«pi poezia?
Se kush e di, mbase nuk e dinë e nuk kanë fa,j e ne veç po rrahim ujë në havan.
Po mĂ« pĂ«lqen shumĂ« shkrim yt se si e shite darkĂ«n pĂ«r njĂ« gotĂ« birre o Kalosh Çeliku por( se tĂ« gjitha dardhat e kanĂ« njĂ« bisht apoetik nga mbrapa), t’i kishe ndrruar edhe AbdylaqimĂ«t e poezisĂ« sĂ« rremĂ« pĂ«r njĂ« poezi tĂ« vĂ«rtetĂ« nuk do tĂ« kishe bĂ«rĂ« keq.
Por Abdylaqimët prap në skenë do të dalin, ndaj të bëjmë sabër deri vitin që vjen.

Shtator 2011

01 July 2011

VETVENDOSJA & TRADHTIA E DYTE NDAJ KOMANDANT TELIT


VETVENDOSJA
& TRADHETIA E DYTE NDAJ KOMANDANT TELIT

Nga KOLEC TRABOINI

Vendimi absurd i organeve gjyqësore të Tiranës, të njohura tashmë për drejtësinë e cunguar dhe korrupsionin, siç me të drejtë vë në dukje një anketim i ditëve të fundit nga një qendër studimore, për flakjen në rrugë prej një banese që ka qënë bazë e UÇK-së të familjes së luftëtarit të shquar, Dëshmor i Atdheut, Komandant Teli, ka gjetur jehonë të gjerë në opinionin publik në Kosovë e Maqedoni. Mediat shqiptare të Prishtinës e Shkupit i kanë kushtuar një kujdes të veçantë. Janë me qindra lexues që në komentet e tyre shprehin indinjatën për këtë vendim absurd që po ndodh në Tiranë nën indiferencën totale të mjeteve të informimit, por edhe të autoriteteve shqiptare.
Nuk gjen as një gazetë apo stacion televiziv në Tiranë të ketë trajtuar këtë problem sikur ajo çfarë po ndodh nuk është në mes të kryeqytetit, por diku në ndonjë pikë tjetër të globit. Bashkëshortja e Komandant Telit është përpjekur të takojë autoritetet shqiptare, por ka qenë e pamundur, nxirren njëqind arsye për të shmangur takimet, duke thënë madje edhe se axhenda e aksh titullari është për tre muaj e zënë, apo edhe më keq kur në Këshillin e Lartë të Drejtësisë e përcjellin tek një zyrtaruc i vogël i cili e këshilloi të bëjë një ankesë tek një avokat (kur avokatët e saj e braktisën çështjen), e të bëjë kështu e ashtu, sikur të mos e kuptonte se gjendja është e jashtëzakonshme dhe nuk është një proçedurë që kërkon ditë pa fund, sepse fëmijët nuk mund të rrinë në rrugë.
Pse hesht shtypi shqiptar, çfarĂ« problemesh ka media mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishme se jetĂ«t njerĂ«zore. A e dinĂ« kĂ«to media çfarĂ« flitet nĂ« popull. Se dikur para disa vitesh njĂ« prej qeveritarĂ«ve tĂ« lartĂ« i dhuroi njĂ« kĂ«ngĂ«tareje njĂ« apartament pĂ«r “kontribut” shoqĂ«ror. Se çfarĂ« kontributi ka qĂ«nĂ« ai njĂ« zot e di, por njerĂ«zit e dinĂ« mirĂ« e flasin pĂ«r ca gjĂ«ra tĂ« çuditshme deri nĂ« kufinjtĂ« e intimitetit. Tani kjo medja tĂ« na shpjegojĂ« se cili kontribut qenka mĂ« i rĂ«ndĂ«sishĂ«m, ai i njĂ« kĂ«ngĂ«tareje me vokalica nĂ«pĂ«r koncerte qeveritare apo tĂ« japĂ«sh jetĂ«n pĂ«r Atdhe. E megjithatĂ« kjo paçavure media hesht. Kjo media e pĂ«rdalĂ«, kjo prostitutĂ« ideologjike nuk i dhemb fare se çfarĂ« ndodh me njeriun. Nuk i dhemb fare se heroin e UÇK-sĂ« po e vrasin tradhtisht pĂ«r herĂ« tĂ« dytĂ«, po kĂ«saj radhe jo nĂ« Gazi BabĂ« tĂ« Shkupit, por nĂ« mes tĂ« TiranĂ«s nĂ«n indiferencĂ«n e tĂ«rĂ« hallkave e strukturave tĂ« shtetit shqiptar.
Kjo Tiranë me mediat e veta sikur jeton në delire, sikur nuk është pjesë e realitetit, por fluturon në qiej të trëndafiltë. Për këtë Tiranë ka shumë rëndësi se si një këngëtare e shpullosi kolegen e saj dhe mbushen gazetat, apo se si u bënë gjyqet e qyqeve të komunizmit e si ja rrasën njëri tjetrit ujqit e Byrosë Politike(bythë e plasur). Për këtë Tiranë që mendohet të jetë truri e zemra e Atdheut kanë më shumë rëndësi se kush do ta marrë atë dreq kolltuku të kryetarit të bashkisë dhe jo se kush prej kandidatëve do të ishte potencialisht më i mirë për të zgjidhur problemet e hallet e popullit. Sepse e di mirë media shqiptare se Kryetarët në Shqipëri nuk zgjidhen fare për popullin, por për të bërë pirueta politike. Nuk zgjidhen njerëz që i vënë gjoksin punës, por ata që dinë të bëjnë allishverishe e korrupsione marramendëse.
Kjo Tiranë kryeneçe nuk do të dijë fare për ndjesi atdhetare e njerëzore por veç për kurvëritë politike, aq sa lë pa mend për indiferencën e saj edhe edhe kryetarin e organizates se veteranëve të luftës OVL të UÇK-së në Maqedoni, Besim Hoda, i cili me ta marrë vesh këtë skandal të gjyqit absurd të Tiranës, erdhi pranë familjes duke i premtuar të bëjnë ç`të jetë e mundur që kjo familje të mos dalë në rrugë të madhe, se është një turp kombëtar. Por, ai tha gjithashtu një gjë të vërtetë e fort therëse e tronditëse: - Do të përpiqemi ta zgjidhim këtë çeshtje në mes të Shkupit e Prishtinës se nga Tirana nuk kemi asnjë shpresë. E vërtetë përvëluese, drithëruese dhe tronditëse. Tirana që duhej të ishte qendra e shqiptarëve atdhetare të gjithë botës është bërë një fole karrieristësh, mafiozësh, të korruptuarish, që bëjnë luftë të përbindshme për kolltukë, që nuk flasin asnjë fjalë për ekonominë, por për ideologjinë shterpë sikur këtu të ishte kërthiza politike botës. Me të drejtë i madhi Aristidh Kolia ka thënë, jo shumë kohë para se ta vrisnin grekët në 2000, se Tirana e ka humbur shansin historik të bëhet kryeqendra e shqiptarizmës e se kjo tashmë do ti takojë Prishtinës. Ky realitet është mjerimi i gjallë i politikave mediokrre dhe i politikaneve tartabiqë që janë kthyer në parazitë kombëtar. Sikur të bëhej një analizë për bagazhin intelektual e krijues të deputetëve të parlamentit shqiptar do të kishim kurrgjë më shumë se një grumbull statistikash të një grupimi amorf në nivelin e kryesive të koperativave bujqësore socialiste të monizmit. Dihet se shumica e deputetëve janë injorantë, të pasuruar vrullshëm nëpër punë të pista, nëpër llagëmet e shoqërisë dhe i kanë marrë diplomat me ryshfete apo të blera, kusuri me tarafe. Ky soj deputetësh pa pike personaliteti shoqëror, nuk e kanë për gjë të dalin nëpër metingje duke hëngër fara luledielli në mes të një shoqërie ordinere, kjo skotë me kostum e me kollaro nuk e kanë për gjë të shahen e të shtyhen në parlament apo kafeneve si karrocierë apo brigadierë zifti.
Pas gjyqit skandaloz tĂ« TiranĂ«s qĂ« mund tĂ« bĂ«hej veç nĂ« vendet afrikane, apo diktatoriale ku pala ndaj tĂ« cilĂ«s bĂ«het ankimi nuk thĂ«rritet, vjen absurdi tjetĂ«r qĂ« zyra e pĂ«rmbarimit e shtyn edhe 4 ditĂ« e tĂ« thotĂ« me datĂ«n 6 korrik, dua çelĂ«sat e shtĂ«pisĂ« tĂ« blerĂ« me paratĂ« e UÇK-sĂ« prej deputetit tĂ« Vetvendosjes Florin Krasniqi, ndryshe bashkĂ«shorten e dy fĂ«mijĂ«t e vegjĂ«l tĂ« dĂ«shmorit tĂ« Atdheut, komandant Teli, do t`i nxjerrim me police nenkuptohet me dhunĂ«. Por kĂ«ta trushkulurit e pĂ«rmbarimit nuk e kanĂ« thĂ«nĂ« nĂ«se policĂ«t ndaj fĂ«mijĂ«ve a do tĂ« pĂ«rdorin armĂ«t nĂ«se ata nuk pranojnĂ« tĂ« dalin nĂ« rrugĂ«. Nuk u kanĂ« thĂ«nĂ« gjithashtu a do pĂ«rdorin plumba luftarakĂ« apo mĂ«simorĂ« nĂ«se lind nevoja. ÇfarĂ« do tĂ« bĂ«jĂ« ky pĂ«rmbarim e kjo polici nĂ«se familja e DĂ«shmorit tĂ« Atdheut refuzon tĂ« dalĂ« sepse bashkĂ«shortja e komandant Telit na tha kĂ«tĂ« fjalĂ« me porosi pĂ«r t`ia drejtuar medias nĂ« PrishtinĂ« e Shkup, sepse medias shurdhe tĂ« TiranĂ«s Ă«shtĂ« kot t`i flasĂ«sh: “NĂ«se ndonjĂ« tradhtar qĂ« vrau Komandant Telin nĂ« 2001 po e nxit tĂ«rĂ« kĂ«tĂ« histori e barbarizĂ«m ndaj familjes sĂ« tij sot pas 10 vjetĂ«sh, po ju themi: Nuk dalim! TĂ« paktĂ«n unĂ« gjallĂ« prej kĂ«tej nuk dal sa kohe qĂ« gjyqi nuk bĂ«het publikisht i hapur dhe nĂ« praninĂ« time Ejani dhe na vrisni. PlotĂ«soni çfarĂ« keni lenĂ« pĂ«rgjysĂ«m. Vriteni pĂ«r herĂ« tĂ« dytĂ« Komandant Telin, sepse nuk paskeni tĂ« ngopur me tradhtinĂ« e mizorinĂ« tuaj. I bĂ«jmĂ« thirrje Ali Ahmetit tĂ« mos bĂ«jĂ« sikur nuk po di çfarĂ« po ndodh me ne, por tĂ« bisedojĂ« me PrishtinĂ«n dhe tĂ« gjej njĂ« zgjidhje e tĂ« mos ndodhĂ« sĂ«rish ajo çfarĂ« ndodhi nĂ« Gazi BabĂ« qĂ« Ă«shtĂ« plagĂ« nĂ« zemrĂ«n e çdo shqiptari nĂ« Maqedoni.”
Padyshim se vëmendja e shumë njerëzve është drejtuar nga formacioni politik që drejton Albin Kurti, shumë ish luftëtarë të UÇK-së po kërkojnë në komentet e tyre në faqet elektronike të medias që të distancohet prej deputetit të partisë së tij, Florin Krasniqi, nëse nuk gjen mirëkuptim në zgjidhjen e problemit. Por Albin Kurti po hesht. A nuk po e kupton Albin Kurti se u ka dashtë të jetë tek kjo familje ne Tiranë me t`u botuar lajmi i parë për bëmat e deputetit të tij. Të vinte të shihte çfarë po ndodh, e jo të lëshonte ithtarët e tij duke e konsideruar tërë këtë si një manipulim politik i partive të tij kundërshtare. Nuk po e kuptojmë këtë heshtje të tij, kur ai përdor në mitingje aq shumë sllogane nacionaliste për Bashkimin Kombëtar. Po komandant Teli ishte luftëtar i kësaj ideje të madhe e për këtë dha jetën. Me të drejtë njerëzit në Tiranë, Prishtinë e Shkup po pyesin mos vallë disa forca politike po spekullojnë me ndjesitë kombëtare të njerzve dhe i përdorin ato për qëllime demagogjike populiste. Por politika të ketë kujdes se nuk luhet lojë kukafshehti me ndjenjat atdhetare të shqiptarëve.
Heshtja nga media e Tiranës, nga autoritete zyrtare dhe partia e Vetvendosjes tregojnë se në thelbin e tyre nuk ka kurrgjë kombëtare, se janë si tollumbacet ku vizatohen simbolet e shqiptarizmit dhe lëshohen t`i marrë era në qiell.


Kush dëshëron të ndihmojë familjen e Komandant Telit, ju kujtojmë se familja ka këto numura llogarie: Kodi SWIFT :FEFAALTR Emri i bankes :ProCredit Bank , Albania IBAN : AL15209111080000103178050102 (per transfertat ne Euro) Nr.telefonit cel. +355-684-628-930 Te gjithe emrat e dhuruesve do te botohen tek faqja elektronike e komandant Telit http://komandant-teli.blogspot.com/




LETER E BASHKESHORTES SE KOMANDANT TELIT PER OPINIONIN PUBLIK
GJITHASHTU PER AUTORITET SHQIPTARE NE SHQIPERI, KOSOVE DHE MAQEDONI

Tiranë 27 qershor 2011


Ju drejtohem Ju i nderuar Popull im, ju drejtohem Ju, Burra të Luftës bashkluftëtarët e burrit tim. Ju drejtohem të gjithë Juve bashkëkombasit e mi kudo ku ndodheni në trojet etnike dhe gjitha skajet e Globit, të gjithë atyre që e ndjejnë veten shqiptarë dhe atdhetarë. Ju drejtohem Ju, nënave shqiptare që dini ç`është dhimbja, ç`është gjaku i derdhur i bijve për kombin e larine, që edhe ju ta thoni fjalën tuaj. Ju lutem veproni, sepse sot unë, bashkëshortja e dëshmorit të Atdheut Komandant Teli dhe dy fëmijët tanë kemi nevojë më shumë se kurrë për ju.
Sot unĂ« dhe dy fĂ«mijĂ«t e mi tĂ« vegjĂ«l tĂ« mbetur jetimĂ«, nĂ« gjendje tĂ« papunĂ« e pa pĂ«rkrahje, jemi tragjikisht nĂ« rrugĂ« tĂ« madhe, diku nĂ« TiranĂ« pranĂ« Bulevardit “Bajram Curri”. Pa çati mbi kokĂ« dhe me lot nĂ« sy po na merret nĂ«pĂ«r kĂ«mbĂ« dinjiteti prej disa njerzve qĂ« dinĂ« si ta vĂ«rtisin ligjin e tĂ« na na pĂ«rdorin si mish pĂ«r top.
Në vitin 2003 Komandantët dhe Shtabi i UÇK-së duke parë gjendjen tonë vendosën që të na ndihmonin në kujtim të bashkluftëtarit të tyre të rënë, i cili tregoi aq trimëri gjatë luftës, që u bë aq i dashur për shqiptarët e Maqedonisë sa edhe sot e kujtojnë me dashuri dhe i thurin këngë, vendosën pra, që shtëpinë bazë të luftës së UÇK-së në Tiranë të na e dhuronin.
E gĂ«zuam kĂ«tĂ« shtĂ«pi 8-vjet, kur papritur njĂ« tufĂ« burrash nga Kosova ia behĂ«n dhe pa pritur tĂ« sqarohen se cilĂ«t ishin, ai qĂ« i printe na tha: - “ZonjĂ« kjo banesĂ« Ă«shtĂ« e imja!”
Ata nuk dinin as në emër të kujt është kjo banesë, as sa dhoma ishin e të tjera dhe si ikën këta, pas tre ditësh, në mes të acarit na vjen Florin Krasniqi (sot deputet i Vetvendosjes në Parlamentin e Kosovës) dhe na deklaron që banesa ishte në emër të tij. Unë iu përgjigja se banesa nuk ishte në emrin e tij dhe ai më paraqiti dy fatura nga shoqata bamirëse që i kishin dhënë të hollat. Unë iu shpjegova se në këtë shtëpi më kanë futur ish-komandantë të UÇK-së, mirëpo me djallëzitë e tyre këta shpirtzinj nuk kishin pushuar nga intrigat e tyre, kishin bërë gjyq në mungesën tonë dhe pa na njoftuar në kundërshtim me ligjet shqiptare të drejtësisë.
Papritur një ditë, me aktin e ekzekutimit për të dalë nga shtëpia, na vijnë 30 veta, të dërguarit e deputetit Florin Krasniqi, duke na kërcënuar që të dalim nga shtëpia edhe pse jemi në çështje gjyqësore të hapur.
Sot që po ju shkruaj këtë letër, mua me dy fëmijët e mi, policia e përmbarimit më kanë kërkuar të dal në rrugë të madhe sepse ne jemi pa mbrojtje.

Ne u dashkemi vetëm atëhere kur duhet derdhur gjak për këtë komb e për këtë popull. Përtej kësaj ne jemi të humbur, pa përkrahje, jetime, të pastrehë, të papunë e nën mëshirën e fatit. Po a e meritojmë ne këtë? A e meriton bashkëshorti dhe babai atje në varr këtë shpërblim mizor për sakrificën e tij sublime.
A e dini tĂ« dashur bashkatdhetarĂ«t e mi cila Ă«shtĂ« letra qĂ« i ka dĂ«rguar Komandant Teli, fĂ«mijĂ«ve tĂ« vet vetĂ«m pak ditĂ« para se tĂ« binte dĂ«shmor i Atdheut? I shkruante: “ Ta doni nĂ«nĂ«n, ta doni njĂ«ri-tjetrin, por mbi tĂ« gjitha ta doni Atdheun. Edhe sikur tĂ« mos kthehem njĂ« ditĂ«, Atdheun do ta keni si prind!” Po tani qĂ« na nxorrĂ«n nĂ« rrugĂ«, çfarĂ« do t`i thonĂ« fĂ«mijĂ«t e mi babait tĂ« tyre tek varri.
Fjala ime e fundit plot dhimbje është kjo:
Na ndihmoni! As familjet e dëshmorëve, as fëmijët e tyre dhe as dëshmorët, ata që pushojnë në panteonin e atdheut, nuk e meritojnë këtë barbarizëm!


Bashkëshortja e Komandant Telit
me dy fëmijët.




Komandant Teli në Betejen e Haraçinës, beteja më e lavdishme ku 300 shqiptarë si të ishin spartanët e historisë përballuan një shtet me tanke e avion e artileri supermoderne dhe jo vetëm që nuk u mposhtën, por trimat shqiptarë dolën edhe fitimtare.Ende pa u mbushur dhjet vjet nga rënia e këtij kryetrimi, i hidhen femijet në rrugë.


FLAKEN NE RRUGE FEMIJET E KOMANDANT TELIT


Nga KOLEC TRABOINI

NjĂ« telefonatĂ« nga familja e komandant Telit, i cili para disa muajve u shpall nga qeveria shqiptare “DĂ«shmor i Atdheut” dhe familja e tij “Familje DĂ«shmori” mĂ« bĂ«ri tĂ« drithĂ«rohem. Po i flaknin pa mĂ«shirĂ« nĂ« rrugĂ«t e TiranĂ«s nga apartamenti ku jetonin qĂ« nga marsi vitit 2003, i cili u Ă«shtĂ« dhuruar nga Shtabi i UÇK-sĂ« me firmat e tre komandantĂ«ve tĂ« njohur. Por tronditja akoma mĂ« e madhe do tĂ« mĂ« vinte kur do tĂ« mĂ«soja se ai qĂ« po i flakte nĂ« rrugĂ« ishte deputeti i “Vetvendosjes” Florin Krasniqi. E rĂ«ndĂ« pĂ«r t`u besuar, por e vertetĂ«. Dhe sipari i hipokrizisĂ« njerĂ«zore pritet tĂ« bjerĂ« nĂ« TiranĂ« me 11 korrik 2011.
Mbas disa ditësh u gjënda pranë familjes së Komandant Telit. Më vunë në dorë tërë dokumentat e një procesi gjyqësor të bërë në mungesë të kësaj familje dhe avokatit të saj.
Duke i parĂ« kĂ«to dokumenta qĂ« datojnĂ« qĂ« nĂ« vitin 1999, kur ky apartament u ble pĂ«r nevojat e UÇK-sĂ« si bazĂ« logjistike e deri mĂ« sot, vura re se ky gjyq Ă«shtĂ« njĂ« prej absurdeve tĂ« cilat po i takojmĂ« pĂ«rditĂ« nĂ« drejtĂ«sinĂ« shqiptare. Po kĂ«saj rradhe absurdi rĂ«ndone mbi familjen e njĂ« dĂ«shmori me tĂ« tillĂ« dimensione qĂ« shumĂ«kush, nĂ« ShqipĂ«ri, KosovĂ« e Maqedoni e konsiderojnĂ« hero mbarĂ«kombĂ«tar qĂ« meriton ti ngrihet njĂ« monument nĂ« Shkup, “atje tek Ura e Gurit ku Teli donte tĂ« ngrinte Flamurin” siç kĂ«ndon populli pĂ«r tĂ«.
Po çfarë dokumenta ka në dorë gjykata e shkallës së parë që ngutet habitshëm ta ekzekutojë vendimin e saj? Si e pse ajo vendosi pa praninë e familjes së dëshmorit Lefter Koxhaj , që kjo familje të dilte nga apartamenti ku jetonte prej vitit 2003, për t`ia lëshuar personit të quajtur Blerim Muharrem Krasniqi që mendohet të jetë vëllai i deputetit Florin Krasniqi ose tek e fundit kushuri i afërt i tij?
Le t`i hedhim një veshtrim kronologjik tërë kësaj situate dramatike për familjen e dëshmorit e cila ka mundur të mbijetojë me sakrifica të mëdha, pa të ardhura, me dy fëmijë të vegjël, e që banon në një apartament të falur nga shtabi i UÇK-së për meritat e jashtzakonëshme që ka treguar luftëtari i madh Komandant Teli nga Shqipëria në luftën e UÇK-së.
Familja e fëmijët e Komandant Telit zotërojnë dokumentin original me firmat e tre komandantëve të lartë UÇK-së, ( njëri prej të cilëve, Komandant Kushtrimi, ka rënë dëshmor vitin e kaluar) në të cilin dokument në të tekstualisht thuhet:
“Shtabi i PĂ«rgjithshĂ«m i UshtrisĂ« Çlirimtare KombĂ«tare sot me datĂ« 10 mars 2003 pasi analizuam shumĂ« probleme tĂ« karakterit politik dhe ushtarak, u diskutua dhe pĂ«r prona tĂ« blera nĂ« ShqipĂ«ri e Maqedoni pĂ«r nevojat e me paratĂ« e UÇK-sĂ«, objekte tĂ« cilat janĂ« pĂ«rdorur gjatĂ« luftĂ«s si baza dhe qĂ«ndra grumbullimi, armatimi, logjistike dhe strehimi pĂ«r luftĂ«tarĂ«t nĂ« ilegalitet. NdĂ«r tĂ« tjera u vendos qĂ«:
“Apartamenti i blerĂ« nĂ« TiranĂ« nĂ« emrin Blerim Krasniqi (pseudonim) tĂ« kalojĂ« nĂ« pronĂ«si tĂ« familjes sĂ« dĂ«shmorit Lefter Goxhaj, i cili ra nĂ« luftĂ« kundĂ«r forcave maqedone me 7 gusht 2001.
PĂ«rpilohet ky dokument, mĂ« tĂ« cilin do tĂ« kryhet kalimi i pronĂ«sisĂ« sĂ« kĂ«tij apartamenti pranĂ« ZyrĂ«s sĂ« Regjistrimeve tĂ« Pasurive tĂ« Palujtshme TiranĂ«….
Komandant Hoxha( Xhezair Shaqiri), Komandant Sokoli( Sami Ukshini), Komandant Kushtrimi (Harun Aliu) - me firmat origjinale dhe vulĂ« tĂ« Shtabit tĂ« UÇK-sĂ«.”
Familja e Komandant Telit ka qĂ«nĂ« nĂ« proces tĂ« kalimit tĂ« pronĂ«sisĂ«, kur pas 7 vjetĂ«ve qĂ« jetonin nĂ« atĂ« banesĂ«, pra nĂ« fillimin e vitit 2009, i trokitĂ«n nĂ« derĂ« njĂ« tufĂ« burrash nga Kosova. Menduan se kishin ardhur nga Kosova nĂ« kujtim tĂ« Komandant Telit, por jo. FytyrĂ«ngrysur e hijerĂ«ndĂ« ata hynĂ« brĂ«nda nĂ« shtĂ«pi e thanĂ« qĂ« i kish dĂ«rguar Florin Krasniqi pĂ«r t’i lajmĂ«ruar se duhej ta lĂ«shonin sa mĂ« parĂ« kĂ«tĂ« shtĂ«pi se Ă«shtĂ« pronĂ« e tij. Duke qĂ«nĂ« se nuk kishin asnjĂ« dokument me vete, e shoqja e Komandant Telit u ka thĂ«nĂ« se nuk e njihte Florin Krasniqin dhe nĂ« njĂ« dokument qĂ« ajo kishte nxjerrĂ« nĂ« noteri rezultonte emri pseudonim, sipas UÇK-sĂ«, i Blerim Muharrem Krasniqit i datĂ«lindjes 22.2 1966. Duke mos mundur tĂ« sjellin farĂ« argumenti, tufa e burrave kanĂ« ikur duke turfulluar drejt PrishtinĂ«s.
Tre ditĂ« mĂ« pas janĂ« gjĂ«ndur nĂ« derĂ« tĂ« apartamentit njĂ« tufĂ« akoma mĂ« e madhe, rreth tetĂ« burra tĂ« ardhur nga Kosova. NjĂ«ri nga ata Ă«shtĂ« paraqitur si Florin Krasniqi i cili ka pĂ«rsĂ«ritur kĂ«rkesĂ«n pĂ«r lirimin e banesĂ«s. Kur i Ă«shtĂ« paraqitur dokumenti i Shtabit tĂ« UÇK pĂ«r dhurimin e pronĂ«s, ai ka thĂ«nĂ« se nuk njihte asnjĂ« vendim tĂ« saj (UÇK-sĂ«), sepse kĂ«tĂ« pronĂ« e kishte blerĂ« vetĂ« ai, Florin Krasniqi . ShĂ«nojmĂ« fjalĂ«t e tij autentike “e kam blerĂ« me para tĂ« dhuruara nga dy Shoqata BamirĂ«se Islamike.” Pastaj ka nxjerrĂ« dy fatura dhe ja ka treguar shumat e parave tĂ« kaluara nga shoqatat islamike nĂ« emrin e tij. Duke hasur kundĂ«rshtinĂ« e tĂ« shoqes sĂ« Komandant Telit, Florin Krasniqi ka thĂ«nĂ« prerĂ«: “Edhe sikur motrĂ«s sime ti qe vrarĂ« burri nĂ« luftĂ«, nuk do ta lija nĂ« kĂ«tĂ« shtĂ«pi. ShtĂ«pinĂ« do ta marr e do ta shes se mĂ« duhen paratĂ«!”
Pas kësaj bisede të tensionuar, të bërë diku nga shkurti i 2009, familja e Komandant Telit nuk ka dëgjuar më për Florin Krasniqin dhe as për karvanin e burrave hijerendë që i vinin nga pas në linjën Prishtin-Tiranë e kthim.
Do të kalonin shumë kohë, aq sa të mendohej se këtë familje që mezi mbijeton(e shoqja e komandant Telit nuk ka një punë të përhershme), do ta linin rehat e nuk do t`ua prishnin jetën fëmijeve. Por nuk qe e thënë. Së fundi ju kanë ardhur në shtëpi nënpunsit e përmbarimit gjyqësor shqiptar me policë dhe u kanë kërkuar të dalin jashtë në bazë të vendimit të gjyqit në favor të kosovarit Blerim Krasniqi.
Po cilit gjyq, lind pyetja? Cili qënka ai gjyq që bëhet pa patur dy palë në zgjidhjen e një konflikt-ankese apo padi civile. Por gjyqinë Tiranë qënkesh bërë se ashtu deshën gjyqtarët. Gjyq në mungesë që të kujton kohën trishtueshme të komunizmit.
Familjen e komandant Telit nuk kanë begenisur ta thërrisnin dhe ata, gjyqtarët,( që merret me mend se si e kanë zhvilluar atë gjyq) kanë nxjerrë vendimin duke u ngutur ta ekzekutonin pa asnjë lajmërim. E habitshme, e paimagjinueshme, vetëm në shtete diktatoriale e jo në një vend demokratik mund të ndodh kësisoj. Nuk e di çfarë do të mund të thoshte Kreshnik Spahiu që merret me Kuq e Zi e çeshtje atdhetare e që është nënkryetar i Këshillit të Lartë të Drejtësisë, për ato që ndodhin në Drejtesinë e Poshtme.
E megjithë se thonë se ka drejtësi në këtë botë, gjyqtari shqiptar ka marrë vendimin për nxjerrjen në rrugë të madhe në mes të Tiranës, të fëmijëve të një luftëtari që konsiderohet si kryeheroi i shqiptarëve në betejat e vitit 2001, i cili as më pak e as më shumë, por u masakrua barbarisht në gjumë bashkë me 4 shokë prej forcave maqedone, por të informuar nga tradhtarët.
Nuk dimë si mund të spjegohet ai gjyqtar e ajo trupë gjykuese e Tiranës. Ne do ta ndjekim këtë çeshtje sepse kjo jo vetëm që është një akt antihuman por bie erë korrupsion, si një vendim me porosi e i nxjerrë shpejt e shpejt e në fshehtësi. Aq më tepër që jo vetëm është bërë në mungesë të pjestarëve të kësaj familjeje apo përfaqesuesit te saj ligjor, por edhe sepse vendimi që ka nxjerrë gjykata mbështetet mbi një dokument që mund të konsiderohet i pavlefshëm sepse ka pasaktësi që rrëzon çdo besushmeri ndaj saj.
Si mund ta konsideronte Gjykata e TiranĂ«s tĂ« rregullt njĂ« dokument kontrate shitje ku shkruhet: “Sot me datĂ« 17.05.1999 nĂ« DhomĂ«n e NoterisĂ« nĂ« TiranĂ«, nĂ« mbĂ«shtetje tĂ« neneve 83 dhe 246 tĂ« Kodit Civil, redaktohet kjo kontrate shitje….”
Dhe mĂ« poshtĂ« nĂ« fund tĂ« dokumentit noterial shkruhet “ ShoqĂ«ria ( Teknoprojekt-shĂ«nimi im KT), ia shet apartamentin bashkĂ« me njĂ« garazh Z. Blerim Krasniqi me njĂ« shumĂ« 50,000(PesdhjetmijĂ«) USD, tĂ« cilat janĂ« likujduar me mandat arkĂ«timi tĂ« xhiruara nĂ« llogarinĂ« pĂ«rkatĂ«se tĂ« llogarisĂ« me Nr.145 datĂ« 18.05.1999, tĂ« cilat i a ka paguar shoqĂ«risĂ« “Teknoprojekt” para nĂ«nshkrimit tĂ« kĂ«saj kontrate.”.
NĂ« vĂ«shtrim tĂ« parĂ« tĂ« bie ne sy se ky dokument Ă«shtĂ« i dyshimtĂ« sepse ka pasaktĂ«si tĂ« tilla si, data e hartimit tĂ« kĂ«tij dokumenti Ă«shtĂ« 17 maj, ndĂ«rsa brenda dokumentit thuhet se paratĂ« janĂ« paguar para se tĂ« hartohej ky dokument çfarĂ« supozohet para datĂ«s 17 maj, por çudia Ă«shtĂ« se trajta e kryer e plotĂ« “I ka paguar para nĂ«nshkrimit tĂ« kĂ«saj kontrate” shoqĂ«rohet me datĂ«n e derdhjes se parave 18 maj 1999, pra çfarĂ« tregon se paratĂ« nuk janĂ« paguar para datĂ«s 17 maj kur Ă«shtĂ« nĂ«nshkruar ky dokument. Kjo mospĂ«rputhje nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« padyshimtĂ« do tĂ« bĂ«nte qĂ« tĂ« mos merrej shumĂ« nĂ« konsideratĂ« pĂ«r tĂ« dhĂ«nĂ« njĂ« vendim gjyqĂ«sor tĂ« mbeshtetur mbi tĂ« sepse nĂ« drejtĂ«si njĂ« gĂ«njeshtĂ«r sado e vogĂ«l e rrĂ«zon dhe e bĂ«n tĂ« pavlefshĂ«m njĂ« dokument sado i rĂ«ndĂ«sishĂ«m tĂ« jetĂ«. VetĂ«m pĂ«r ngatrrimin e njĂ« germe nĂ« dokumenta tĂ« indentitetit detyrohesh tĂ« bĂ«sh kerkĂ«sĂ« pĂ«r ndryshim e madje edhe gjyq.
Si ka mundĂ«si qĂ« Blerim Krasniqit nuk i tregohet vendbanimi, shtetĂ«sia siç (nĂ« vitin 1999) kĂ«rkohej nĂ« çdo dokument qĂ« hartohej pĂ«r ata qĂ« nuk kanĂ« patur nĂ«nshtetĂ«si shqiptare. Shkruhet njĂ« nr. Pasaporte 524494, por jo e shtetit qĂ« i ka lĂ«shuar atĂ« pasaportĂ« Blerim Krasniqit. Shkruhet se Ă«shtĂ« banor i TiranĂ«s, por vendbanimi tregohet pikĂ«risht adresa e shtĂ«pisĂ« tĂ« cilĂ«n ai ende nuk e ka marrĂ« nĂ« pronĂ«si dhe nuk i pa paguar ende paratĂ«. Po cila Ă«shtĂ« adresa e kĂ«tij njeriu nĂ« momentin qĂ« e blinte njĂ« pronĂ« ShqipĂ«ri? Çudia mĂ« e madhe qĂ« e bĂ«n kĂ«tĂ« dokument krejt tĂ« dyshimtĂ« Ă«shtĂ« se tregon njĂ« llogari rrjedhese ku janĂ« derdhur 50,000( pesĂ«dhjetĂ« mijĂ« dollarĂ«) por nuk thuhet se nĂ« cilĂ«n bankĂ« Ă«shtĂ« kjo llogari rrjedhĂ«se e shoqĂ«risĂ« “Teknoprojekt”. Sepse po tĂ« shĂ«nohej se cila bankĂ«, shumĂ« lehtĂ« gjyqtari mund ta verifikonte se nĂ« çfarĂ« rruge kanĂ« ardhur ato dollarĂ« tek llogaria rrjedhĂ«se e “Teknoprojekt”. Mos vallĂ« dollarĂ«t kanĂ« rrjedhur nga llogaritĂ« e shoqatave bamirĂ«se( shpesh herĂ« ndĂ«r thonjĂ«za) islamike apo mbase nga ndonjĂ« bankĂ« amerikane nga llogaria rrjedhse e Florin Krasniqit ku kanĂ« kaluar jo pak por diç mĂ« shumĂ« se 30 milion dollarĂ« ndihma tĂ« shqiptaro-amerikanĂ«ve, duke pĂ«rfshirĂ« edhe kontributin modest tĂ« autorit tĂ« kĂ«tij shkrimi.
Si mund njĂ« gjykatĂ« me tĂ« tilla pasaktĂ«sira tĂ« marrĂ« njĂ« vendim pa marrĂ« fare nĂ« konsideratĂ« faktin e pretenduar besueshĂ«m se Ă«shtĂ« pronĂ« e UÇK-sĂ«, blerĂ« me paratĂ« e shqiptarĂ«ve dhĂ«nĂ« fondit tĂ« luftĂ«s “Vendlindja thĂ«rret”. Si t`ia kalojĂ« pra me aq lehtĂ«si vĂ«llait tĂ« pretenduar (ose real) tĂ« Florin Krasniqi pa patur asnjĂ« dokumet tjetĂ«r plotĂ«sues veç aktit noterial me gabime qĂ« e bĂ«jnĂ« tĂ« pavlefshĂ«m e qĂ« tĂ« bĂ«het i vlefshĂ«m duhet tĂ« paktĂ«n njĂ« gjyq tjetĂ«r i veçantĂ«.
E gjithë kjo tregon se Florin Krasniqi ka ditur të merret vesh me gjyqtarët të cilët në Shqipëri kanë një emër e nam tmerrësisht të keq. Ne nuk i dimë prapaskenat, por ajo çfarë kemi në dorë me këtë dokument na bind se edhe një njeri dritëshkurtër në rreze shikimi, do të mund të dallonte këto pasaktësi që e bëjnë çdo dokument të dyshimtë për një séancë gjyqësore. Ndoshta ky ka qënë shkaku që gjyqi është bërë në fshehtësi e pa lajmëruar familjen e dëshmorit të UÇK-së, të cilës i është falur kjo pronë, por nuk e ka kthyer mbi vete me kohë, vetëm me shkakun se donte aq para sa ajo nuk ishte në gjëndje ta paguante për shkak të një gjendje ekonomike katastrofike.
Me t`i shkuar Përmbarimi në derë, familja e komandant Telit ka vënë kujën tek shokët e miqte e dëshmorit, të cilët disa i janë gjëndur duke e ndihmuar për të bërë gjyqin për anullimin e Përmbarimit, apo shtyrjen për të fituar kështu kohë e mundësi që të bëjë një gjyq tjetër ku familja banuesë në apartament prej 7 vjetësh, të paraqesë pretendimet e saj e ku Komandantët e UÇK-së nga Kosova e Maqedonia të thonë fjalën e tyre për këtë aktdhurim.
Çeshtja e pezullimit tĂ« pĂ«rmbarimit derisa procesi tĂ« zgjidhet prej organevĂ« mĂ« tĂ« larta tĂ« drejtĂ«sisĂ« po zvarritet. Gjyqtarja qĂ« ka marrĂ« pĂ«rsipĂ«r kĂ«tĂ« ankimim deklarohet se as nuk do tĂ« dijĂ« pĂ«r vendimin e shtabit dhe komandantĂ«ve tĂ« UÇK-sĂ«, çfarĂ« tĂ« bĂ«n çudi se janĂ« fjalĂ« krejt tĂ« ngjashme me ato qĂ« i ka thĂ«nĂ« Florin Krasniqi familjes sĂ« komandant Telit nĂ« vitin 1999, e pĂ«r mĂ« tepĂ«r ajo, ashtu si dhe gjyqtari i mĂ«parshĂ«m as qĂ« nuk po vè re se dokumenti i blerjes me emrin Blerim Muharrem Krasniqi, Ă«shtĂ« me aq parregullsi e pasaktĂ«si sa e bĂ«n tĂ« pavlefshĂ«m pĂ«r pretendimet qĂ« paraqesin tĂ« dĂ«rguarit e Florin Krasniqit, tashmĂ« deputet i “Vetvendosjes” nĂ« parlamentin e KosovĂ«s. Gjykata as po e merr mundimin tĂ« kĂ«rkojĂ« tek firma “Teknoprojekt”( nĂ«se ende ekziston) apo tek pĂ«rfaqĂ«suesi i saj Edmond Pinguli pĂ«r tĂ« sjellĂ« dokumenta e tĂ« dhĂ«na se mĂ« çfarĂ« Ă«shtĂ« blerĂ« apartamenti, nga cila llogari rrjedhĂ«se kanĂ« ardhur dhe nĂ« cilĂ«n bankĂ« Ă«shtĂ« derdhur shuma nĂ« fjalĂ«. TĂ« spjegojĂ« se si kjo firmĂ« nuk deklaron bankĂ«n ku kalojnĂ« shuma tĂ« tilla tĂ« mĂ«dha nĂ« njĂ« akt shitje qĂ« paraqitet krejt i dyshimtĂ«. TĂ« shpjegojĂ« se çfarĂ« kriteresh janĂ« ndjekur apo ndiqen kur njĂ« pronĂ« i shitet njĂ« personi qĂ« nuk e ka shtetĂ«sinĂ« shqiptare dhe as vendbanimin nĂ« ShqipĂ«ri. TĂ« kĂ«rkojĂ« dokumenta apo fatura pagese apo taksa, qĂ« shtetasit i njĂ« vendi tjetĂ«r ka qĂ«nĂ« i detyruar, konformĂ« ligjeve, tĂ« paguajĂ« kur blen prona nĂ« ShqipĂ«ri, dhe a janĂ« paguar taksa pĂ«r kĂ«tĂ« blerje. Nese jo a nuk ka tĂ« drejtĂ« shteti tĂ« ndĂ«rhyjĂ«?
Duke parë një dokument krejt të parregullt nga pikpamja juridike, nga ana e gjyqit ishte dashur të thirrej noterja Hatixhe me mbiemer krejt të palexueshëm( po e paraqesim dokumentin origjinal bashkë me shkrimin) të jepte shpjegime se pse ky akt shitje është në këtë gjendje konfuze.
Por asnjĂ« nga kĂ«to nuk Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« e as nuk po bĂ«het sepse….kush e di, deputeti i “Vetvendosjes” Florin Krasniqi di si t`i rregullojĂ« punĂ«t e veta. Por megjithatĂ«, meqĂ«nĂ«se Ă«shtĂ« deputet i Parlamentit tĂ« KosovĂ«s, disa pyetje publike duhet t`ia bĂ«jmĂ«.

1- Me cilat para e keni blerĂ« shtĂ«pinĂ« nĂ« rrugĂ«n “Anton Zako Çajupi” pallati teknoprojekt nĂ« TiranĂ«, nĂ« maj tĂ« vitit 1999, i nderuar zoti deputet i KosovĂ«s Florin Krasniqi?
2- NĂ« njĂ« emision televiziv amerikan( transmetuar edhe nĂ« ShqipĂ«ri, ku mund tĂ« verifikohet) keni deklaruar se keni marrĂ« ndihma pĂ«r UÇK-nĂ« edhe nga disa burime qĂ« ligjĂ«risht mund tĂ« duket si shkelje por qĂ« nevoja na bĂ«nte t`i merrnim. A mund ta konkretizoni kĂ«tĂ« me dokumenta hyrĂ«se nĂ« fondin “Vendlindja thĂ«rret” nĂ« New York.
3-Mos vallĂ« ndĂ«r kĂ«to ndihma janĂ« edhe dy dokumentat tĂ« Shoqatave BamirĂ«se Islamike Arabe me 50 mijĂ« dollarĂ« qĂ« ja ke treguar nĂ« shtĂ«pinĂ« e saj familjes sĂ« Komandat Telit, ku shprehimisht keni thĂ«nĂ« pa t’u dridhur qĂ«rpiku se “Apartamentin e kam blerĂ« me paratĂ« e shoqatave bamirĂ«se.”.
4- MeqĂ« keni qĂ«nĂ« mbledhĂ«si i dollarĂ«ve ndĂ«r shqiptaro-amerikanĂ«( mbi 30 milion tĂ« deklaruara pĂ«r tĂ« blerĂ« armatime), a i keni deklaruar nĂ« instancat pĂ«rkatĂ«se nĂ« AmerikĂ« paratĂ« qĂ« keni marrĂ« nga “Fondacionet BamirĂ«se Islamike” dhe a i keni derdhur ata nĂ« ndonjĂ« bankĂ«? A keni dokumenta pĂ«r kĂ«tĂ«?
5- A keni blerĂ« me paratĂ« e Fondacionit”Vendlindja thĂ«rret” prona tĂ« patundshme duke pĂ«rfshirĂ« apartamente banimi nĂ« ShqipĂ«ri apo vende tĂ« tjera nĂ« EuropĂ« dhe çfarĂ« Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« me kĂ«to prona tĂ« UÇK-sĂ«. Kjo pyetje bĂ«het pĂ«r faktin se nĂ« TiranĂ« ka dalĂ« emri i Xhavit Halitit, epror i lartĂ« i UÇK-sĂ« i cili rezulton qĂ« nĂ« TiranĂ« tĂ« ketĂ« ( a tĂ« fshehur apo tĂ« hapur) njĂ« kat pallati me tre apartamente, jo shumĂ« larg shtĂ«pisĂ« qĂ« keni blerĂ« ju Florian Krasniqi, tek shkolla “11 Janari” TiranĂ«. TĂ« dyja kĂ«to prona, sipas dyshimeve( qĂ« mbetet tĂ« vertetohen apo pĂ«rgĂ«njeshtrohen prej jush), tĂ« blera me paratĂ« e UÇK-sĂ« dhe tĂ« vĂ«na nĂ«n emra miqĂ«ve tĂ« afĂ«rt apo tĂ« pjestarĂ«ve tĂ« familjeve tuaja.
6- A keni obligim si deputet i Kosovës,z. Florin Krasniqi, që të bëni kujdes për familjet ë dëshmorëve të UÇK-së në Kosovë, Maqedoni dhe Shqipëri, për fëmijët e mbetur jetimë që nuk arrijnë të mbijetojnë prej varfërisë, kur prindët e tyre kanë derdhur gjakun për këtë liri që ty të jep mundësinë për të qënë deputet.
7- A ju lejohet ju z. Florian Krasniqi të shkoni në një shtëpi ku jeton gruaja e komandantit heroik Lefter Koxhaj me dy fëmijë të vegjël, i pasuar nga 6 -7 burra që i mbaje pas e duke u sjellë një presion psikologjik dhe tronditje të jashzakonshme, sepse e ndjenin veten pa mbrojtje dhe viktimë të egoizmit tuaj për para. A nuk konsiderohet kjo e dënueshme në çdo vend të qytetruar të botës, aq më tepër kur ju vinit nga Amerika dhe nuk duhet të keni të tilla koncepte patriarkale e imponuese që të pakten mendohet se i kemi lënë pas në shekullin e kaluar?
8- A e dini ju, z. Florin Krasniqi se fëmijëve të komandant Telit në moshën fëmijënore ju po u ushqeni urrejtje. A e dini se tashmë ju që kërkoni t`i flakni në rrugë urreheni me po atë forcë sa ata që e tradhtuan dhe vranë babain e tyre në Masakrën e Gazi Babës. E gjithë kjo kur prej jush pritej dashuri e përkujdesje njerzore si respekt për djemtë e baballarët që dhanë gjakun e tyre për liri dhe idealet e larta kombëtare?
9- A e ndjen veten mirë në grupin e deputetëve të Albin Kurtit, zoti Florin Krasniqi, në atë grup deputetësh rinorë, të zjarrtë, ku flitet për ideale të larta mbarkombëtare, ndërkohë që pikerisht ju, personalisht, vini njerëzit e tu dhe të klanit tuaj për të flakur në rrugë fëmijët e dëshmorëve?
10- Dhe e fundit, po të ngjallej për një çast Komandant Teli, para të cilit dridheshin e iknin në panik mijtë armiqtë e shqiptarëve, si do ta ndjeje, i nderuar deputet Florian Krasniqi dhe a do ta përballoje shikimin e tij?
PĂ«r Albin Kurtin, kryetarin e lĂ«vizjĂ«s( tashmĂ« parti), “Vetvendosja” qĂ« ka nxjerrĂ« deputet Florin Krasniqin do tĂ« thosha veç njĂ« fjalĂ«: “NĂ« mos qofsh i zoti me e bind Florin Krasniqin qĂ« tĂ« mos flakĂ« nĂ« rrugĂ« tĂ« madhe fĂ«mijĂ«t e komandant Telit, por tĂ« veprojĂ« siç ka vendosur Shtabi i UÇK-sĂ«, atĂ«herĂ« distancohu prej bĂ«mave tĂ« turpshmĂ« tĂ« deputetit tĂ«nd, pĂ«rndryshe prano se idealet tuaja partiake janĂ« njĂ« mĂ«nyrĂ« tjetĂ«r e re pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« politikĂ« tĂ« vjetĂ«r, pĂ«r tĂ« mashtruar popullin e pĂ«r tĂ« mbushur xhepat e deputetĂ«ve. EshtĂ« koha e tĂ« vertetĂ«s pertej fjalĂ«ve tĂ« bukura nĂ« parlament e nĂ« metingje populiste.
Cilesia mĂ« e poshtĂ«r e çdo individi nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« Ă«shtĂ« mosmirĂ«njohja, por kur kjo bĂ«het nĂ« mĂ«nyrĂ« institucionale, atĂ«herĂ« kemi njĂ« zvetĂ«nim tĂ« idealeve kombĂ«tare dhe ashtu siç me tĂ« drejtĂ« shkruante poeti, shkrimtari dhe analisti i njohur anglez Samuel Johnson: “Patriotism is the last refuge of the scoundrel.”- Nacionalizmi Ă«shtĂ« streha me e fundit e maskarenjve.

26 qershor 2011

Vendimi i Komandantave te UÇK-se per Maqedonine per tia kaluar shtepine familjes se Heroit Komandant Teli.
Akti i blerjes se shtepise qe Florin Krasniqi e ka paguar me parat e Fondit te ndihmave per UÇK-se dhe e ka vene ne emer te vellait te vet.
Pamja e shtepise qe ka qene baze e UÇK-se deri sa ju fal familjes se Deshmorit te Atdheut Komandant Teli ne 2003. Ne fasaden e murit foto e Komandant Telit e familjes, duken dhe ty femijet e tij.


Vellezrit Florin dhe vellai i tij Blerim Krasniqi i arrestuar si i dyshuar per Binladenist nga FBI amerikane, te cilet se bashku po nxjerrin nga shtepia femijet e komandant Telit blere me parate e UÇK-se.

Kryetari i Parlamentit të Kosovës ka komunikuar me familjen e Komandat Telit

by Traboini Kolec on Wednesday, June 29, 2011 at 12:27am
Kryetari i Parlamentit të Kosovës Jakup Krasniqi.

NJOFTIM

Mbas jehohës që ka ngjallur në media publikimi i ngjarjes së dhimbshme të flakjes në rrugë të familjes dhe fëmijëve të Komandant Telit, Kryetari i Parlamentit të Kosovës i nderuari z. Jakup Krasniqi ka komunikuar në telefon me familjen e Dëshmorit dhe i ka shprehur shqetësimin e tij për situatën e krijuar dhe shpresën që gjërat do të zgjidhen.

Familja e Komandant Telit falenderon Ambasadën e Kosovës në Tiranë për pritjen dhe përcjelljen e shqetësimeve të kësaj familjeje në Prishtinë.

GIKT - Grupi Investigativ Komandant Teli



Reagim i Shoqatës të Veteranëve të Luftës së UÇK-së Tiranë

KUSH DHUNON DĂ‹SHMORĂ‹T, DHUNON KOMBIN

NĂ« fundin dhe fillimin e dy shekujve qĂ« zĂ«vendĂ«suan njĂ«ri-tjetrin, nĂ« trevat etnike tĂ« ShqipĂ«risĂ« veriore dhe lindore, u zhvilluan tri luftra çlirimtare, njĂ«ra mĂ« e rreptĂ« se tjetra. PĂ«r ato pĂ«rpjekje luftarake, Ă«shtĂ« folur e shkruajtur nga shumĂ« luftĂ«tarĂ«, analistĂ«, historianĂ« e shumĂ« dashamirĂ«s tĂ« popullit tonĂ«. NĂ« kĂ«tĂ« shkrim, nuk do tĂ« ndalemi e pasqyrojmĂ« vlerat dhe rĂ«ndĂ«sinĂ« e kĂ«tyre luftĂ«rave, por pĂ«r njĂ« problem shumĂ« serioz dhe tĂ« paparĂ« nĂ« historinĂ« e njerĂ«zimit. BĂ«het fjalĂ« pĂ«r njĂ« paradoks shqiptar, fenomen i perifrazuar nga i madhi Konica, i cili nĂ« shkrimet e tij ka lĂ«nĂ« njĂ« amanet duke theksuar “se e keqja e ShqiptarĂ«ve janĂ« vetĂ« ShqiptarĂ«t”.

Tri luftĂ«rat e zhvilluara nga ShqiptarĂ«t, patĂ«n lidhje tĂ« gjithanshme njĂ«ra me tjetrĂ«n, por ajo qĂ« doli nĂ« dukje dhe qĂ« ka tĂ« bĂ«jĂ« me problemin pĂ«r tĂ« cilin po reagojmĂ«, Ă«shtĂ« gatishmĂ«ria e popullit, pĂ«r tĂ« ndihmuar kĂ«to luftĂ«ra, me mjete financiare, pĂ«r t`i pĂ«rdorur ato, atĂ«herĂ« kur i kĂ«rkonte koha dhe vendi, nĂ« pĂ«rputhje tĂ« plotĂ« me situatat qĂ« parashtronin kĂ«to luftra. ShqiptarĂ«t u mblodhĂ«n dhe u bĂ«nĂ« njĂ« e tĂ« pandarĂ«. U krijua fondacioni “Vendlindja thĂ«rret” dhe secili sipas mundĂ«sisĂ«, hoqi pjesĂ« nga kafshata e gojĂ«s, pĂ«r ta vĂ«nĂ« nĂ« dispozicion tĂ« atyre, qĂ« u pĂ«rballĂ«n me murtajĂ«n e zezĂ« Serbe.

Me këto fonde u blenë dhe disa banesa, për të strehuar luftëtarë të ndryshëm dhe materiale ndihmëse, për Ushtritë Çlirimtare përkatëse, të kohërave në të cilat u zhvilluan këto luftëra. Ato banesa u blenë nga disa individë të cilët, sot në këto pasluftra, me veprimet e tyre marramendëse, po shpalosin para Shqiptarëve dhe krejt botës dyfytyrësinë që ata kanë në realitet. Ato banesa u blenë me gjakun e këtij populli dhe ndihmat që i erdhën nga popujt e tjerë anë e kënd botës humanitare e demokratike. Poshtërsia në këtë rast qëndron në atë që hajnat i mblodhën këto ndihma, nuk i regjistruan në emër të Ushtrive Çlirimtare, por në emër të pjestarve të familjeve të tyre e të ndonjë të afërmi, në mënyrë që tani në pasluftë, ai gjak i dhuruar nga populli, të kthehet në pronë e tyre.

NjĂ« nga kĂ«to banesa, Ă«shtĂ« dhe ajo nĂ« bulevardin “Bajram Curri” nĂ« TiranĂ«. Pas luftĂ«s sĂ« fundit tĂ« UshtrisĂ« Çlirimtare KombĂ«tare, nĂ« kĂ«tĂ« banesĂ«, u strehua familja e dĂ«shmorit tĂ« Kombit Lefter Koxhaj. Por nuk ishte thĂ«nĂ« qĂ« kjo familje tĂ« jetonte e qetĂ« pas asaj ndodhie tragjike. Fill kĂ«tu nis kalvari i vuajtjeve dhe keqtrajtimit tĂ« kĂ«saj familje dĂ«shmori. Ka dalĂ« nĂ« skenĂ« njĂ« farĂ« Blerim Muharrem Krasniqi, nga fshati VĂ«rnoc i KomunĂ«s PejĂ«, si blerĂ«s i kĂ«saj banese tĂ« UÇK-sĂ«. Shprehemi nĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ«, sepse deri tani pĂ«r tĂ« pĂ«rvetĂ«suar banesĂ«n, janĂ« paraqitur disa, si Florin Krasniqi, deputet i “LĂ«vizjes pĂ«r Vetvendosje” dhe njĂ« farĂ« Flora Krasniqi, punonjĂ«se e njĂ« administrate diku kĂ«tu nĂ« TiranĂ«. Nga kĂ«to raste, mĂ« i avancuari, Ă«shtĂ« Blerim Krasniqi, i cili Ă«shtĂ« paraqitur kĂ«to ditĂ« me njĂ« vendim gjykate tĂ« vitit 2009, pĂ«r tĂ« nxjerrĂ« nĂ« mes tĂ« katĂ«r rrugĂ«ve, dy fĂ«mijĂ«t e mitur tĂ« mbetur jetimĂ«, tĂ« dĂ«shmorit Lefter Koxhaj.

Nuk duam tĂ« zgjatemi nĂ« shpjegimet pĂ«rkatĂ«se, se si kanĂ« rrjedhur dhe ecur ngjarjet e deritanishme, sepse ato janĂ« shpjeguar me shumĂ« hollĂ«si nga gazetari Kolec Traboini nĂ« faqen e tij tĂ« internetit. Kushdo qĂ« do tĂ« njihet me realitetin e hajnit tĂ« mandatuar si deputet nĂ« kuvendin e KosovĂ«s, Florin Krasniqi, mund tĂ« tĂ« hyjĂ« nĂ« atĂ« faqe dhe tĂ« lexojĂ« tragjikomedinĂ« e shkaktuar nga deputeti i “LĂ«vizjes pĂ«r Vetvendosje” tĂ« Albin Kurti, i cili bĂ«rtet brenda dhe jashtĂ« Kuvendit tĂ« KosovĂ«s, duke akuzuar Hashim Thaçin dhe nuk sheh brenda vetes hajnitĂ« e rafinuara tĂ« Florin Krasniqit, i cili kĂ«rkon tĂ« pĂ«rvetĂ«sojĂ« djersĂ«n e mundin e popullit Shqiptar dhe gjakun e derdhur tĂ« bijve tĂ« tij mĂ« tĂ« mirĂ« gjatĂ« tri luftrave tĂ« fundit.

I drejtohemi opinionit Shqiptar në Prishtinë, Skënderaj, Prizren, Gjakovë, Pejë, Mitrovicë, Gjilan, Preshevë, Bujanovc, Kumanovë, Tetovë , Gostivar, Shkup, Dibër, Strugë, Ohër, Manastir dhe kudo ku jetojnë Shqiptarë e bir Shqiptari, të ngrihen të gjithë në këmbë, për t`i treguar këtij hajni, se Ushtritë Çlirimtare e luftëtarët e tyre janë gjallë. Nëse ai nuk tërhiqet nga manipulimet dhe fallsifikimet e kryera me matrapazin e quajtur Blerim Krasniqi, do të mbajë përgjegjësi për pasojat, që mund të ndodhin për mbrojtjen e fëmijëve të dëshmorit të Kombit Lefter Koxhaj. Në të njëjtën kohë, i bëjmë thirrje Presidentes, Kryeparlamentarit dhe Kryeministrit të Kosovës, që të ndërhyjnë për rastin konkret, sepse ata duke qenë ish-udhëheqës e drejtues të UÇK-së, e dinë më mirë se kushdo tjetër, se cili është Florin Krasniqi dhe hajnitë e tij, në fushën e grumbullimit të ndihmave për luftën dhe abuzimet e kryera prej tij.

Në këtë reagim të luftëtarëve të tri Ushtrive Çlirimtare të tri luftrave të fundit të Shqiptarëve, duam të theksojmë, se këto vuajtje që i shkaktohen familjes së dëshmorit Lefter Koxhaj, vijnë si pasojë e sistemit gjyqësor të korruptuar të Tiranës, ku zhvillohen e gjykohen çështje e merren vendime në vitin 2009, pa u thirrur e lajmëruar familja e dëshmorit me dokumentet që zotëron. Të korruptuarit e atij sistemi, shkojnë dhe më tej në paudhësitë e përbashkëta të Florin e Blerim Krasniqit, duke angazhuar tani pas dy vitesh përmbaruesit privatë për zbatimin e një vendimi të padrejtë.

Shqiptarë të Pejës e të krejt Shqipërisë Shqiptare! Ngrehuni në këmbë të gjithë njëherësh, se ajo që po ndodh sot me familjen e dëshmorit Lefter Koxhaj, është një sinjal ogurzi për të nesërmen, që mund t`i ndodhë kujdo.

Familjarë të dëshmorëve! Tregojini vendin ku e ka bastardi e aventurieri Blerim Krasniqi i arrestuar si i dyshuar për pamjen e tij prej Binladeni nga FBI amerikane, i cili vjen në mes të Tiranës me disa hajna të tjerë shoqërues e i ushtron presion fëmijëve të dëshmorit Lefter Koxhaj. Shqiptarë të kudondodhur! Ato toka Shqiptare në ato tri luftra u mbuluan me gjak Shqiptari, pjesë e të cilit është dhe gjaku i heroit të tri luftrave e dëshmor i kombit Lefter Koxhaj. Gjaku i tij ashtu si dhe i mijëra të tjerëve është shumë i rëndësishëm dhe vlera e tij, kurrsesi nuk mund të barazohet me një banesë që i është akorduar asaj familje nga ish drejtuesit e Ushtrive Çlirimtare. Mos lejoni që dhe kjo përkujdesje kaq e vogël, të nëpërkëmbet nga hajni i rafinuar Florin Krasniqi e njerëzit e tij hajna.

LuftĂ«tarĂ«t e tri ushtrive Çlirimtare, nisen nga parimi se kush dhunon dĂ«shmorĂ«t, dhunon kombin. Ne nuk e lejojmĂ« njĂ« veprim tĂ« tillĂ« edhe nĂ«se tĂ« tjerĂ« njerĂ«z mbyllin sytĂ« e veshĂ«t. Ne jemi ata qĂ« kemi qĂ«nĂ« e do tĂ« mbetemi tĂ« tillĂ« deri nĂ« vdekje. Nuk duam gjakderdhje, por nĂ«se individĂ« tĂ« veçantĂ« e kĂ«rkojnĂ« atĂ«, ne nĂ« mbrojtje tĂ« gjakut tĂ« derdhur, do t’u qĂ«ndrojmĂ« besnik idealeve tona.

Tiranë 28.06.2011 Kryesia SHVL UÇK Tiranë